ចុងគីង

Chongqing 重庆 Chungking
Municipality
[[File: Yuzhong District Chongqing Art Museum Liziba Station Jiefangbei CBD Great Hall of the People Qutang Gorge Huguang Huiguan |250px|none|alt=|ជើងមេឃនៃChongqing]]
Location of Chongqing Municipality within China Location of Chongqing Municipality within China
Country	China
Settled	រ. 316 BC
Separated from Sichuan	14 March 1997
Municipal seat	Yuzhong District
Divisions  - County-level  - Township-level	25 districts, 12 counties
រដ្ឋាភិបាល
• ប្រភេទ	Municipality
• Body	Chongqing Municipal People's Congress
• Party Secretary	Yuan Jiajun
• Municipal CPPCC Chairperson	Abbreviation
ផ្ទៃក្រឡា
• Municipality	៨២៤០៣ គម2 (៣១៨១៦ ម៉ាយ ការ)
ចំណាត់ថ្នាក់ផ្ទៃក្រឡា	26th
• Built up area	៥៤៧២.៨ គម2 (២.១១៣ ម៉ាយ ការ)
រយៈកំពស់	២៤៤ m (៨០១ ft)
កម្ពស់ខ្ពស់បំផុត	២៧៩៧ m (៩១៧៧ ft)
ប្រជាជន (2020 census (total), 2018 (otherwise))
• Municipality	៣២,០៥៤,១៥៩
• ចំណាត់ថ្នាក់	19th
• សន្ទភាព	០.០០០៣៩/km2 (០.០០១០/sq mi)
• Urban	២២,២៥១,៥០០
• Built up area	៩,៥៨០,៧៧០
GDP(2025)
• Municipality	CN¥ 3,376 billion (17th) US$ 484.6 billion
ល្វែងម៉ោង	CST (ម.ស.ស.+8)
Postal codes	CQ / ទំព័រគំរូ:Zhi
ក្រមផ្ទៃដាល	23
ក្រមអ.ម.អ. ៣១៦៦	CN-CQ
Climate	Cfa
គេហទំព័រ	(in Chinese) English version

ចុងគីង គឺជាក្រុងដែលគ្រប់គ្រងដោយផ្ទាល់នៅភាគនិរតីប្រទេសចិន ។ ចុងគីង គឺជាក្រុងមួយក្នុងចំណោមក្រុងទាំងបួនដែលគ្រប់គ្រងដោយផ្ទាល់ក្រោម រដ្ឋាភិបាលប្រជាជនកណ្តាល រួមជាមួយក្រុង ប៉េកាំង សៀងហៃ និង ធៀនជីន ។ វាគឺជាក្រុងដែលគ្រប់គ្រងដោយផ្ទាល់តែមួយគត់ដែលមានទីតាំងនៅជ្រៅក្នុងដីគោក។ ក្រុងនេះគ្របដណ្តប់លើផ្ទៃដីភូមិសាស្ត្រធំទូលាយដែលមានទំហំប្រហាក់ប្រហែលនឹង ប្រទេសអូទ្រីស ដែលរួមបញ្ចូលតំបន់ទីក្រុងជាច្រើនដែលនៅដាច់ដោយឡែកពីគ្នា បន្ថែមពីលើតំបន់ចុងគីង។ ដោយសារតែចំណាត់ថ្នាក់របស់វា ក្រុងចុងគីង គឺជាក្រុងធំជាងគេបំផុត នៅលើពិភពលោកតាមចំនួនប្រជាជន ទោះបីជាវាមិនមែនជាតំបន់ទីក្រុងដែលមានប្រជាជនច្រើនបំផុតក៏ដោយ។

ចុងគីង គឺជាក្រុងតែមួយគត់របស់ប្រទេសចិនដែលមានប្រជាជនរស់នៅជាង ៣០ លាននាក់ ប៉ុន្តែចំនួននោះរួមបញ្ចូលទាំងប្រជាជនជនបទយ៉ាងច្រើនរបស់ខ្លួនផងដែរ។ នៅឆ្នាំ ២០២០ ចុងគីង បានវ៉ាដាច់ទីក្រុងសៀងហៃ ក្នុងនាមជាក្រុងធំជាងគេរបស់ប្រទេសចិនទាក់ទងនឹងចំនួនប្រជាជនទីក្រុង ហើយ ព័ត៌មានគិតត្រឹម 2024 វាមានប្រជាជនរស់នៅក្នុងទីក្រុងចំនួន 23.01 លាននាក់។ ក្រុងនេះមានស្រុកចំនួន ២៦ ស្រុក ចំនួនប្រាំបី និង ស្រុកស្វយ័ត ចំនួនបួន។

ទីក្រុងនេះបានបម្រើការជារដ្ឋធានីសម័យសង្គ្រាមនៃសាធារណរដ្ឋចិន (ROC) ក្នុងអំឡុង សង្គ្រាមចិន-ជប៉ុនលើកទីពីរ (១៩៣៧-១៩៤៥)។ នៅថ្ងៃទី១៤ ខែមីនា ឆ្នាំ១៩៩៧ ក្រុងបច្ចុប្បន្នត្រូវបានបំបែកចេញពីខេត្តស៊ីឈ័នជុំវិញ ដោយមានគោលដៅជំរុញការអភិវឌ្ឍបន្ថែមទៀតនៅក្នុងតំបន់កណ្តាល និងខាងលិចនៃប្រទេស។

ចុងគីង គឺជាទីក្រុងមួយក្នុងចំណោម ទីក្រុងកណ្តាលជាតិ របស់ចិន។ វាគឺជាការតភ្ជាប់មួយនៅក្នុង តំបន់សេដ្ឋកិច្ចទន្លេយ៉ង់សេ និងជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ គំនិតផ្តួចផ្តើមខ្សែក្រវ៉ាត់ និងផ្លូវ របស់ប្រទេស។ អាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិចុងគីងជៀងប៉ី គឺជាអាកាសយានដ្ឋានដែលមមាញឹកបំផុតទីពីរនៅក្នុងប្រទេសចិន និងជាអាកាសយានដ្ឋានមួយក្នុងចំណោម អាកាសយានដ្ឋានដែលមមាញឹក បំផុតទាំង ៥០ នៅលើពិភពលោក។ ប្រព័ន្ធរថភ្លើងម៉ូណូរ៉េលរបស់ទីក្រុងនេះគឺជា ប្រព័ន្ធដែលវែងជាងគេ និងមមាញឹកបំផុតនៅលើពិភពលោក ដែលមានស្ថានីយ៍ចំនួន ៧០ ដែលច្រើនជាងប្រព័ន្ធណាមួយ។ វាគឺជាទីស្នាក់ការកណ្តាលរបស់ ឡានឆាងអាន ដែលជាក្រុមហ៊ុនផលិតរថយន្ត " Big Four" មួយក្នុងចំណោមក្រុមហ៊ុនផលិតរថយន្ត "Big Four" នៅក្នុងប្រទេសចិន។ ព័ត៌មានគិតត្រឹម 2023 ទីក្រុងនេះមានតំណាងបរទេសចំនួន ១២ រូប ដែលជាចំនួនច្រើនជាងគេទីប្រាំនៅក្នុងប្រទេសចិន បន្ទាប់ពីទីក្រុងប៉េកាំង សៀងហៃ ក្វាងចូវ និងឆេងទូ។ វាគឺជាទីក្រុងមួយក្នុងចំណោមទីក្រុងកំពូលទាំង ៣៥ នៅទូទាំងពិភពលោក ដោយផ្អែកលើលទ្ធផល ស្រាវជ្រាវវិទ្យាសាស្ត្រ ហើយក្រុងនេះជាទីតាំងនៃ សាកលវិទ្យាល័យល្បីៗ ជាច្រើន រួមទាំង សាកលវិទ្យាល័យចុងគីង សាកលវិទ្យាល័យនិរតី និង សាកលវិទ្យាល័យប្រៃសណីយ៍ និងទូរគមនាគមន៍ចុងគីង ។