បញ្ញត្តិដប់ប្រការ

ក្រដាស់ ឆ្នាំ ១៧៦៨ នេះដោយ Jekuthiel Sofer បានយកតម្រាប់តាមបញ្ញត្តិទាំងដប់ប្រការឆ្នាំ ១៦៧៥ នៅឯ សាលាប្រជុំសាសនា អេស្ណូហ្គានៅទីក្រុងអាំស្ទែរដាំ។

បញ្ញត្តិទាំងដប់

ព្រះគម្ពីរពិពណ៌នាអំពីរបៀបដែលព្រះបានបើកសម្តែងបញ្ញត្តិទាំងដប់ប្រការដល់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលនៅ ភ្នំស៊ីណៃ កណ្តាលផ្គរលាន់និងភ្លើង បានប្រទាន បន្ទះថ្ម ពីរដែលចារឹកដោយច្បាប់ដល់លោកម៉ូសេ ដែលក្រោយមកលោកបានបំបែកដោយកំហឹងបន្ទាប់ពីបានឃើញការគោរពបូជា កូនគោមាស ហើយបន្ទាប់មកបានទទួលបន្ទះថ្មឈុតទីពីរដើម្បីដាក់ក្នុង ហិបនៃសេចក្តីសញ្ញា ។ អ្នកប្រាជ្ញបានស្នើឡើងនូវកាលបរិច្ឆេទនិងបរិបទជាច្រើនសម្រាប់ប្រភពដើមនៃសៀវភៅដប់ក្បាល។ ការបកស្រាយខ្លឹមសាររបស់វាមានភាពខុសប្លែកគ្នាយ៉ាងទូលំទូលាយ ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីការជជែកវែកញែកលើការអភិវឌ្ឍផ្នែកច្បាប់ នយោបាយ និងទេវវិទ្យា ទំនាក់ទំនងរបស់វាទៅនឹងទម្រង់ សន្ធិសញ្ញា បុរាណ និងទស្សនៈខុសៗគ្នាលើការនិពន្ធ និងការសង្កត់ធ្ងន់លើពិធីសាសនាទល់នឹងសីលធម៌។

ប្រពៃណីសាសនាផ្សេងៗគ្នាបែងចែកខគម្ពីរទាំងដប់ប្រាំពីរនៃនិក្ខមនំ ២០:១-១៧ និងចោទិយកថា ៥:៤-២១ ទៅជាបញ្ញត្តិដប់តាមវិធីផ្សេងៗគ្នា ដែលជារឿយៗត្រូវបានជះឥទ្ធិពលដោយអាទិភាពខាងទ្រឹស្ដីសាសនា ឬ សតិសម្បជញ្ញៈ ទោះបីជាមានសេចក្តីថ្លែងការណ៍ចាំបាច់ជាងដប់នៅក្នុងអត្ថបទក៏ដោយ។ បញ្ញត្តិដប់ប្រការគឺជាស្នូលគ្រឹះនៃ ច្បាប់ជ្វីហ្វ ( ហាឡាខា ) ដោយភ្ជាប់ និងគាំទ្របញ្ញត្តិផ្សេងទៀតទាំងអស់ និងណែនាំពិធី និងសីលធម៌ជ្វីហ្វ។ ប្រពៃណីគ្រិស្តសាសនាភាគច្រើនចាត់ទុកបញ្ញត្តិដប់ប្រការថាជាអំណាចដ៏ទេវភាព និងជាមូលដ្ឋាននៃជីវិតសីលធម៌ ទោះបីជាពួកវាខុសគ្នាក្នុងការបកស្រាយ ការសង្កត់ធ្ងន់ និងការអនុវត្តនៅក្នុងក្របខ័ណ្ឌទ្រឹស្ដីសាសនារបស់ពួកគេក៏ដោយ។ គម្ពីគូរ៉ាន បង្ហាញពីបញ្ញត្តិដប់ប្រការដែលបានប្រទានដល់លោកម៉ូសេជាការណែនាំខាងសីលធម៌ និងផ្លូវច្បាប់ដែលផ្តោតលើ ព្រះតែមួយ យុត្តិធម៌ និង សុចរិតភាព ដែលស្របគ្នា ប៉ុន្តែខុសគ្នាបន្តិចបន្តួចពីកំណែព្រះគម្ពីរ។ ភាពខុសគ្នានៃការបកស្រាយកើតឡើងពីប្រពៃណីសាសនា ការបកប្រែ និងបរិបទវប្បធម៌ផ្សេងៗគ្នាដែលប៉ះពាល់ដល់ការគោរព ថ្ងៃសប្ប័ទ ការហាមឃាត់ការសម្លាប់ និងចោរកម្ម ទស្សនៈលើ ការគោរពបូជារូបព្រះ និងនិយមន័យនៃ ការផិតក្បត់ ។

អ្នកប្រាជ្ញមួយចំនួនបានរិះគន់បញ្ញត្តិទាំងដប់ប្រការថា ហួសសម័យ ផ្តាច់ការ និងអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់នៅក្នុងការបកស្រាយមួយចំនួន ដូចជាការបកស្រាយដែលបង្ហាញអំពីភាពត្រឹមត្រូវនៃការដាក់ទណ្ឌកម្មយ៉ាងឃោរឃៅ ឬអំពើហិង្សាខាងសាសនា ដូចជា ការបះបោររបស់កសិករហ្គាលីសៀនឆ្នាំ ១៨៤៦។ នៅ សហរដ្ឋអាមេរិក បញ្ញត្តិទាំងដប់ប្រការនៅតែជានិមិត្តរូបដ៏ចម្រូងចម្រាសនៅក្នុងទីសាធារណៈ និងសាលារៀន ដោយមានការជជែកវែកញែកកាន់តែខ្លាំងឡើងពេញមួយសតវត្សរ៍ទី ២០ និងទី ២១ ហើយឈានដល់កម្រិតកំពូលនៅក្នុងច្បាប់ថ្មីៗនៅ រដ្ឋតិចសាស់ និង រដ្ឋល្វីស៊ីអាណា ដែលតម្រូវឱ្យបង្ហាញច្បាប់ទាំងនោះ - ច្បាប់ដែលឥឡូវនេះកំពុងប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាប្រឈមផ្នែកច្បាប់លើ ការបំបែកព្រះវិហារ និងរដ្ឋ ។ បញ្ញត្តិទាំងដប់ប្រការត្រូវបានពិពណ៌នា ឬយោងនៅក្នុងប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយផ្សេងៗ រួមទាំងខ្សែភាពយន្តសំខាន់ៗពីរដោយ Cecil B. DeMille ស៊េរីប៉ូឡូញ Dekalog រឿងកំប្លែងអាមេរិក The Ten តន្ត្រី និងខ្សែភាពយន្តជាច្រើន និងឈុតឆាកបែបតិះដៀលនៅក្នុង History of the World Part I របស់ Mel Brooks ។

ទោះបីជា អត្ថបទ Masoretic និង Dead Sea Scrolls មានវគ្គនៃ និក្ខមនំ២០ និង ចោទិយកថា៥ បែងចែកជាដប់បញ្ញត្តិជាក់លាក់ដែលមានទម្រង់ជាចន្លោះរវាងពួកវាដែលត្រូវគ្នានឹងការរាប់ Lutheran នៅក្នុងតារាងខាងក្រោមក៏ដោយ ការបកប្រែព្រះគម្ពីរភាសាអង់គ្លេសសម័យទំនើប ជាច្រើនផ្តល់នូវរូបរាងនៃសេចក្តីថ្លែងការណ៍បញ្ជាច្រើនជាងដប់នៅក្នុងវគ្គនីមួយៗ។

ប្រពៃណីសាសនាផ្សេងៗគ្នាចាត់ថ្នាក់ខគម្ពីរទាំងដប់ប្រាំពីរនៃនិក្ខមនំ ២០:១–១៧ និងភាពស្រដៀងគ្នារបស់វានៅក្នុងចោទិយកថា ៥:៤–២១ ទៅជាបញ្ញត្តិដប់ប្រការតាមវិធីផ្សេងៗគ្នាដូចដែលបានបង្ហាញក្នុងតារាង។ អ្នកខ្លះណែនាំថាលេខដប់គឺជាជម្រើសមួយដើម្បីជួយដល់ការទន្ទេញចាំជាជាងបញ្ហាទេវវិទ្យា។

បញ្ញត្តិ១០ប្រកា

LXX	P	R	T	S	A	C	L	Commandment (KJV)	និក្ខមនំ២០:១-១៧		ចោទិយកថា៥:៤-២១
									ខ	Text	ខ	អក្សរ
—	—	(0)	1	—	—	1	—	យើងជាព្រះ	២		៦
1	1	1	2	1	1	1	1	មិនត្រូវមានព្រះផ្សេង	៣		៧
2	2	2	2	1	1	1	1	អ្នកមិនត្រូវធ្វើរូបចម្លាក់ណាមួយសម្រាប់អ្នកឡើយ	៤-៦		៨
3	3	3	3	2	2	2	2	មិនត្រូវចេញនាមផ្ដេសផ្ដាស	៧		១១
4	4	4	4	3	3	3	3	គោរពថ្ងៃសប្ប័ទ	៨-១១
4	4	4	4	3	3	3	3	ញែកថ្ងៃសប្ប័ទជាបរិសុទ្ធ			២-១៥
5	5	5	5	4	4	4	4	ត្រូវគោរពឪពុកម្ដាយ	១២		១
6	8	6	6	5	5	5	5	កុំសម្លាប់មនុស្ស	១៣		១
7	6	7	7	6	6	6	6	កុំផិត	១៤		១៨
8	7	8	8	7	7	7	7	កុំលួច	១៥		១៩
9	9	9	9	8	8	8	8	កុំធ្វើទីបន្ទាល់ក្លែង	១៦		២០
10	10	10	10	9	10	10	9	កុំលោភ	១៧
10	10	10	10	9	10	10	9	កុំប្រាថ្នារបស់អ្នកជិតខាង			២១
10	10	10	10	9	9	9	10	កុំចង់បានប្រពន្ធអ្នកជិតខាង	១៧		២១
10	10	10	10	9	10	10	10	ឬរបស់អ្វីមួយរបស់អ្នកជិតខាង	១៧		២១
—	—	—	—	10	—	—	—	ឯងត្រូវយកថ្មទៅភ្នំគីរីស៊ីម	១៣		១៧