ប៉ូល ប៉ែល្លីយ៉ូត៍
ប៉ូល អ៊ូហ្សេន ប៉ែល្លីយ៉ូត៍ (២៨ ឧសភា ១៨៧៨ - ២៦ តុលា ឆ្នាំ ១៩៤៥) គឺជា អ្នកឯកទេសភាសាចិន និងជាអ្នកទស្សនវិទូបូព៌ា ជនជាតិបារាំងសែស ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ច្បាស់បំផុតចំពោះការរុករកតំបន់អាស៊ីកណ្តាល និងតំបន់ផ្លូវសូត្រ ព្រមទាំងសម្រាប់ការទទួលបានសាត្រាស្លឹករឹត និងអត្ថបទចិន សំខាន់ៗជាច្រើននៃសម័យចក្រភពទីបេ នៅរូងភ្នំផ្ទុកមជ្ឈមណ្ឌលបោះពុម្ពសាជូ (ឌុនហឿង) ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា សាត្រាស្លឹករឹតឌុនហឿង ។
គាត់ជាមនុស្សដែលចេះច្រើនភាសា គាត់អាចនិយាយភាសាបូព៌ាបានចំនួន ១៣ ភាសា រួមទាំង ភាសាចិនកុកងឺ និង កាតាំង រុស្ស៊ី តួកគី ម៉ុងហ្គោលី ហេព្រើរ អ៊ូសបេគីស្ថាន ប៉ាស្តូ និង តាហ្គាឡុក ក៏ដូចជា ភាសាសំស្ក្រឹត និងភាសាកម្រដូចជាភាសា អ៊ុយហ្គួរ និងភាសាដែលផុតពូជដូចជាភាសា សូកឌៀន និង តូខារៀន ។
លោកធ្លាប់ជាសិស្សរបស់អ្នកសិក្សាអំពីភាសាឥណ្ឌូវិទូ ស៊ីលវ៉ាន់ លេវី និងអ្នកបុរាណវិទ្យា អេដ័រ ឆាវ៉ាន់ ។ លោក គឺជាសមាជិកនៃសាលាបារាំងចុងបូព៌ា ពីឆ្នាំ ១៨៩៩ ដល់ឆ្នាំ ១៩១១ ជាកន្លែងដែលលោកបានបង្កើតសាខាវិទ្យាសាស្ត្រសាសនារបស់សាលា។ នៅឆ្នាំ ១៩១១ ក្នុងអាយុត្រឹមតែ ៣៣ ឆ្នាំ កៅអីមួយផ្នែកភាសា ប្រវត្តិសាស្ត្រ និងបុរាណវិទ្យានៃអាស៊ីកណ្តាលត្រូវបានបង្កើតឡើងសម្រាប់លោកនៅឯ Collège de France ដ៏មានកិត្យានុភាព។