ភាគខាងជើងប្រទេសថៃ
| ភាគខាងជើង ภาคเหนือ | |
|---|---|
| តំបន់ | |
| [[File:
From upper-left to lower-right: Doi Inthanon, Doi Pha Hom Pok, Wat Phra That Doi Suthep, Fourth Thai–Lao Friendship Bridge and Phu Chi Fa |250px|none|alt=|ជើងមេឃនៃភាគខាងជើង]] | |
| ទីក្រុងធំបំផុត | ឈៀងម៉ៃ |
| ខេត្ត | ៩ខេត្ត
|
| ផ្ទៃក្រឡា[១] | |
| • សរុប | ៩៦០៧៧ គម2 (៣៧.០៩៦ ម៉ាយ ការ) |
| ប្រជាជន (២០១៩)[២] | |
| • សរុប | ១២,១១៩,៥៧២ នាក់ |
| • សន្ទភាព | ៦៦/km2 (១៧០/sq mi) |
| ប្រជានាម | Khon Muang (Lanna area) Khon Phak Klang (Northern cities area) |
| GDP[៣] | |
| • Total | US$41.9 billion (2019) |
| ល្វែងម៉ោង | ICT (ម.ស.ស.+07:00) |
| ភាសា | |
ភាគខាងជើងប្រទេសថៃ ឬជាពិសេសគឺ ឡានណា គឺជា តំបន់មួយនៃថៃ ។ វាត្រូវបានកំណត់លក្ខណៈភូមិសាស្ត្រដោយជួរភ្នំជាច្រើន ដែលលាតសន្ធឹងពី ភ្នំសាន ក្នុង ប្រទេសមីយ៉ាន់ម៉ា ជិតខាងរហូតដល់ ឡាវ និងជ្រលងទន្លេដែលកាត់តាមពួកវា។ ដូច ប្រទេសថៃ ភាគច្រើនដែរ វាមាន អាកាសធាតុវាលស្មៅត្រូពិច ប៉ុន្តែរយៈកម្ពស់ និងរយៈទទឹងខ្ពស់របស់វារួមចំណែកដល់ការប្រែប្រួលសីតុណ្ហភាពតាមរដូវកាន់តែច្បាស់ ជាមួយនឹងរដូវរងាត្រជាក់ជាងតំបន់ដទៃទៀត។
តាមប្រវត្តិសាស្ត្រ ភាគខាងជើងប្រទេសថៃត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ទៅនឹង នគរហរិភុញ្ជ័យ ដែលបានលេចចេញជារដ្ឋដ៏មានឥទ្ធិពលមួយនៅក្នុងតំបន់នេះក្នុងសតវត្សរ៍ទី៧។ នគរនេះមានទំនាក់ទំនងជាមួយ ទ្វារវតី ដែលមានចាប់ពីសតវត្សរ៍ទី៦ ដល់ទី១១។ វប្បធម៌ហរិភុញ្ជ័យក្រោយមកបានជះឥទ្ធិពលដល់ការអភិវឌ្ឍនៃ នគរឡានណា ដែលបានលេចចេញនៅសតវត្សរ៍ទី១៣ និងមានរយៈពេលរហូតដល់សតវត្សរ៍ទី១៨។ [៤]
ចំណាត់ថ្នាក់តំបន់នៃភាគខាងជើងប្រទេសថៃ
[កែប្រែ]តំបន់ភាគខាងជើង ដូចដែលបានកំណត់ដោយគណៈកម្មាធិការភូមិសាស្ត្រជាតិក្នុងឆ្នាំ ១៩៧៨ មានខេត្តចំនួនប្រាំបួន។ ទាក់ទងនឹងភូមិសាស្ត្រ ការបែងចែកនេះ ស្របតាមប្រព័ន្ធតំបន់ទាំងប្រាំមួយ រួមមាន តំបន់ធម្មជាតិ ភ្នំ ភាគច្រើននៃ តំបន់ខ្ពង់រាបថៃ ។
នៅក្នុងប្រព័ន្ធចាត់ថ្នាក់តំបន់ទាំងបួន ភាគខាងជើងប្រទេសថៃទទួលបានខេត្តតំបន់កណ្តាលខាងលើចំនួនប្រាំបីគឺ កំពែងពេជ្រ នគរសួគ៌ ពេជ្របូរណ៍ ពិចិត្រ ពិស្ណុលោក សុខោទ័យ ឧទ័យធានី និង តាក ដែលធ្វើឱ្យខេត្តសរុបមាន ១៧ ខេត្ត។
នៅឆ្នាំ ២០១៩ វាជារឿងធម្មតាទេក្នុងការបែងចែកតំបន់ភាគខាងជើងទៅជា៖ ខេត្តចំនួនប្រាំបួននៃតំបន់ភាគខាងជើងផ្នែកខាងលើ និងខេត្តចំនួនប្រាំបីនៃតំបន់ភាគខាងជើងខាងក្រោម។ គេហទំព័រទាំងអស់នៃខេត្តទាំងប្រាំបីនេះចែងថា៖ «មានទីតាំងនៅតំបន់ភាគខាងជើងខាងក្រោម»។

| ទង់ | ត្រា | ខេត្ត | ទីរួមខេត្ត | DOPA | ប្រជាសាស្ត្រ (នាក់) | ផ្ទៃដី (km2) | ដង់ស៊ីតេ | ISO | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ១ | ខេត្តឈៀងម៉ៃ | ឈៀងម៉ៃ | ១៤ | ១,៧៧៩,២៥៤ | ២២,១៣៥ | ៧៩ | TH-50 | ||
| ២ | ខេត្តលំពូន | លំពូន | ៥៤ | ៤០៥,០៧ | ៤,៤៧៨ | ៩២ | TH-51 | ||
| 3 | ខេត្តលំប៉ាង | លំប៉ាង | ៥៣ | ៧៣៨,៣១៦ | ១២,៤៨៨ | ៥៩ | TH-52 | ||
| 4 | ខេត្តឧត្តរឌិត្ថ | ឧត្តរឌិត្ថ | ៧៥ | ៤៥៣,១០៣ | ៧,៩០៦ | ៥៨ | TH-53 | ||
| 5 | ខេត្តព្រែ | ព្រែ | 41 | 441,726 | ៦,៤៨៣ | ៦៨ | TH-54 | ||
| 6 | ខេត្តណាន | ណាន | 26 | 478,227 | 12,130 | 40 | TH-55 | ||
| 7 | ខេត្តព្យៅ | ព្យៅ | 34 | 472,356 | 6,189 | 76 | TH-56 | ||
| 8 | ខេត្តឈៀងរ៉ាយ | ឈៀងរ៉ាយ | 13 | 1,298,304 | 11,503 | 113 | TH-57 | ||
| 9 | ខេត្តម៉ែហងសន | ម៉ែហងសន | 45 | 284,138 | 12,765 | 23 | TH-58 | ||
| 10 | ខេត្តនគរសួគ៌ | នគរសួគ៌ | 23 | 1,059,887 | 9,526 | 111 | TH-60 | ||
| 11 | ខេត្តឧទ័យធានី | ឧទ័យធានី | 76 | 328,618 | 6,647 | 50 | TH-61 | ||
| 12 | ខេត្តកំពែងពេជ្រ | កំពែងពេជ្រ | 5 | 725,867 | 8,512 | 86 | TH-62 | ||
| 13 | ខេត្តតាក | តាក | 17 | 665,620 | 17,303 | 39 | TH-63 | ||
| 14 | ខេត្តសុខោទ័យ | សុខោទ័យ | 66 | 595,072 | 6,671 | 89 | TH-64 | ||
| 15 | ខេត្តពិស្ណុលោក | ពិស្ណុលោក | 38 | 865,247 | 10,589 | 82 | TH-65 | ||
| 16 | ខេត្តពិចិត្រ | ពិចិត្រ | 37 | 536,311 | 4,319 | 124 | TH-66 | ||
| 17 | ខេត្តពេជ្របូរណ៍ | Phetchabun | 40 | 992,451 | 12,340 | 80 | TH-67 | ||
ឯកសារយោង
[កែប្រែ]- ↑ "ตารางที่ 2 พี้นที่ป่าไม้ แยกรายจังหวัด พ.ศ.2562" [Table 2 Forest area Separate province year 2019]. Royal Forest Department (in ថៃ). 2019. Retrieved 6 April 2021, information, Forest statistics Year 2019, Thailand boundary from Department of Provincial Administration in 2013
{{cite web}}: CS1 maint: postscript (link) - ↑ รายงานสถิติจำนวนประชากรและบ้านประจำปี พ.ส.2562 [Statistics, population and house statistics for the year 2019]. Registration Office Department of the Interior, Ministry of the Interior. stat.bora.dopa.go.th (in ថៃ). 31 December 2019. Archived from the original on 14 មិថុនា 2019. Retrieved 26 February 2020.
- ↑ (July 2019)"Gross Regional and Provincial Product, 2019 Edition". Gross Regional and Provincial Product. ISSN 1686-0799. Retrieved on 6 ឧសភា 2026.
- ↑ Tan, Heidi (2012), "The Many Streams of Buddhist Art in Thailand", Enlightened Ways: The Many Streams of Buddhist Art in Thailand, Asian Art Museum of San Francisco, pp. 13, https://www.academia.edu/44396408
