មហីធរបុរៈ
រាជវង្សមហីធរបុរៈ គឺជា រាជវង្ស ខ្មែរដែលបង្កើត ឡើងដោយ ព្រះបាទ ជ័យវរ្ម័នទី ៦ ។ វាមានរយៈពេលពីឆ្នាំ ១០៨១ ដល់ ១៣៣៦ ហើយមានទីតាំងនៅ ភិម៉ៃ ។ ពេលវេលាដ៏សំខាន់នៃការងើបឡើងនៃអ្នកគ្រប់គ្រងខ្មែរភាគខាងជើងនេះ ដើម្បីកាន់អំណាចបាននាំទៅដល់ការជំនួសរាជវង្សមុនរបស់ ព្រះបាទសូរ្យវរ្ម័នទី១ ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ជម្លោះរាជវង្សបានបញ្ចប់នៅពេលដែល ព្រះបាទ ធរណីន្ទ្រវរ្ម័នទី ២ បានរៀបអភិសេកជាមួយម្ចាស់ក្សត្រិយ៍ ស្រីជ័យរាជចូឌាមុនី នៃរាជវង្សមុនដែលជាបុត្រីព្រះបាទហសវរ្ម័នទី៣និងជាចៅរបស់ព្រះបាទឥន្ទ្រវរ្ម័នទី១។ ហើយបានផ្តល់កំណើតដល់ ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ ដែលក្រោយមកបានបង្រួបបង្រួមអំណាច និងបង្រួបបង្រួមអាណាចក្រ។
ប្រវត្តិសាស្ត្រ
[កែប្រែ]សមាជិកដែលបានកត់ត្រាដំបូងបំផុតនៃរាជវង្សមហីធរបុរៈ គឺជាអ្នកគ្រប់គ្រងមួយអង្គដោយព្រះនាម ហរិណ្យវរ្ម័ន ដែលជាបិតារបស់ព្រះបាទ ជ័យវរ្ម័នទី៦ ។ [១] ខ្សែរាជវង្សនេះមុនការឡើងសោយរាជ្យ គឺជាអ្នកគ្រប់គ្រងនៃវិមាយបុរៈ (ឥឡូវជា ស្រុកភីម៉ៃ ខេត្តនគររាជសីមា ) ជាគ្រួសារមួយក្នុងចំណោមវង្សត្រកូលរបស់ស្តេចខ្មែរជាច្រើនដែលបានតាំងទីលំនៅក្នុងអាងទន្លេមូន ក្បែរ ប្រាសាទភ្នំវ៉ាន់ ប្រាសាទភីម៉ៃ ប្រាសាទភ្នំរុង និងតំបន់ លវោ។ វាជារាជវង្សបុរាណតាំងពីសម័យហ្វូណន ដែលមានឥទ្ធិពល និងអំណាចនៅភូមិភាគអាគ្នេយ៍ និងជួរ ភ្នំដងរែក ។ មានក្សត្រចំនួន ១១ អង្គនៅក្នុងមហីធរបុរៈ ដែលទីមួយគឺ ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី ៦ និងចុងក្រោយគឺ ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី ៩ (ជយវម៌ទិបរមេស្វរ) ។ [២]
បញ្ជីនៃរាជវង្សមហីធរបុរៈ
[កែប្រែ]១. ហិរណ្យវម៌្ម ២. ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៦ ៣. ព្រះបាទធរណិន្ទ្រវម៌្មទី២ ៤. ព្រះបាទសូរ្យវរ្ម័នទី២ ៥. ព្រះបាទធរណិន្ទ្រវម៌្មទី៣ ៦. ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ ៧. ព្រះបាទយសោវរ្ម័នទី២ ៨. ព្រះបាទឥន្ទ្រវរ្ម័នទី២ ៩. ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៨ ១០.ព្រះបាទ ឥន្ទ្រវរ្ម័នទី៣ ១១. ព្រះបាទឥន្ទ្រជ័យវរ្ម័ន ១២. ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៩
| Surya (ศรีสุริยะวงศ์) King of Sun | Queen Lakshmi | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
of Kasitindrakram | Her Majesty Hiranyalakshmi | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Dharanindravarman I | Jayavarman VI of Phimai | Crown Prince ศรียุวราช (Die) | Her Royal Highness Princess | Prince (1) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
grandchild of Hiranyavarman | Queen Consort (Narendradityalakshmi) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Queen of Angkor | Suryavarman II | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Prince (2) | Her Royal Highness Princess of King Suryavarman II (ภูปตีนทรลักษมี) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
of Phanom Rung (The builder of Phanom Rung castle) | Princess | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
of Phanom Rung (The creator of Phanom Rung stone inscription No. 7) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
រាជវង្សលាយបញ្ចូលគ្នា
[កែប្រែ]ក្នុងរជ្ជកាលព្រះបាទ ធរណីន្ទ្រវរ្ម័នទី២ ដែលជាអ្នកស្នងរាជ្យបន្តពី ព្រះបាទសូរ្យវរ្ម័នទី២ ការលាយបញ្ចូលគ្នារវាងរាជវង្សដ៏សំខាន់មួយបានកើតឡើងរវាងរាជវង្សធំៗពីរនៃអាណាចក្រខ្មែរ គឺខ្សែរបស់ ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៦ និងរាជវង្សមុននៃព្រះបាទ សូរ្យវរ្ម័នទី១ ។ ព្រះបាទធរណីន្ទ្រវរ្ម័នទី២ ដែលជាកូនចៅរបស់ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៦ បានពង្រឹងការទាមទាររបស់ព្រះអង្គឡើងសោយរាជ្យ និងបង្រួបបង្រួមខ្សែលោហិតរបស់ព្រះរាជា ដោយរៀបអភិសេកជាមួយព្រះមហាក្សត្រី ស្រីជ័យរាជចុឌាមុនី ជាបុត្រីរបស់ ព្រះបាទហរសវរ្ម័នទី ៣ ដែលជាព្រះអង្គទ្រង់ជាព្រះរាជបុត្ររបស់ព្រះបាទសូរ្យវរ្ម័នទី ១ [៣] តាមរយៈរាជវង្សនេះ ពួកគេបានប្រសូត្រដល់ព្រះបាទ ជ័យវរ្ម័នទី ៧ ។ ពេលឡើងសោយរាជ្យនៅឆ្នាំ ១១៨១ អំណាចទន់របស់ ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ ជានិមិត្តរូបនៃការផ្សះផ្សា និងការបង្រួបបង្រួមនៃរាជវង្សគូប្រជែងពីរ ពង្រឹងស្ថិរភាពនយោបាយ និងធ្វើឱ្យការគ្រប់គ្រងរបស់ព្រះអង្គស្របច្បាប់លើអាណាចក្របង្រួបបង្រួម ដែលនាំឱ្យព្រះរាជាណាចក្រខ្មែរបុរាណឈានដល់កំពូលក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ។
ឯកសារយោង
[កែប្រែ]- ↑ So, Kenneth T. (2021-07-08). "Preah Khan Reach and The Genealogy of Khmer Kings" (PDF). www.cambosastra.org. Archived from the original (PDF) on 16 February 2023. Retrieved 2021-07-08.
{{cite web}}: More than one of|archivedate=and|archive-date=specified (help); More than one of|archiveurl=and|archive-url=specified (help) - ↑ (ជាEnglish) The Origins of the Civilisation of Angkor. Oxford. 2002. pp. 41–90. ល.ស.ប.អ. 0197263038. https://www.thebritishacademy.ac.uk/documents/1983/pba121p041.pdf.
- ↑ "Inscription of Preah Khan K.908 – Angkor National Museum" (in American English). Retrieved 2025-11-02.