Jump to content

សម្តេចព្រះវររាជនី ប៉ែន

ពីវិគីភីឌា
សម្តេចព្រះវររាជនី ប៉ែន
ព្រះវររាជមាតាជាតិខ្មែរ
ព្រះបរមឆាយាល័ក្ខណ៍នេះថតឆ្នាំឆ្លូវព្រះពុទ្ធសាសនារំលងបាន  ២៤០៩ត្រូវនឹងឆ្នាំបារាំង១៨៦៦ដោយÉmile Gsell ។
សម្តេចព្រះវររាជនីក្រុងកម្ពុជាធិបតី
អង្គមុនសម្តេចព្រះវររាជនី រស់
អង្គក្រោយសម្តេចព្រះវររាជនី ពៅ
ប្រសូត១៨១៣
សុគតថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ ទី២៧ ខែមិថុនា ឆ្នាំមមី ចត្វាស័ក ព.ស.២៤៣៨
(៨២ព្រះវស្សារ)
ព្រះបរមរាជវាំងក្រុងឧត្តុង្គមានជ័យ រាជធានីឧដុង្គមានជ័យ កម្ពុជាក្រោមអាណាព្យាបាលបារាំង
រាជពន្ធភាពព្រះបាទរាមាធិបតីទី៤ (អង្គឌួង) (១៨៣៣–១៨៦០)
រាជបច្ឆាញាតិព្រះបាទនរោត្តម បរមទេវតា (អង្គវតី)
ព្រះអង្គម្ចាស់ក្សត្រីយ៍ចង្កុលណី
ព្រះអង្គម្ចាស់ក្សត្រីយ៍កេសរណី
វង្សរាជវង្សនរោត្តម (ដោយរៀបអភិសេក)
សាសនាព្រះ​ពុទ្ធសាសនារចនាបថខ្មែរនិកាយថេរវាទ)
សាសនាប្រជាប្រិយខ្មែរ(វិញ្ញាណនិយម)
ព្រហ្មញ្ញសាសនា

សម្តេចព្រះវររាជនី ប៉ែន (ព្រះនាមដើម ប៉ែន;១៨១៣ - ២៧ មិថុនា ១៨៩៥) គឺជាព្រះស្នំនៃព្រះបាទរាមាធិបតីទី៤ (អង្គឌួង) ជាព្រះវររាជមាតានៃព្រះបាទនរោត្តម បរមទេវតា (អង្គវតី) អតីតព្រះចៅក្រុងកម្ពុជាធិបតី ហើយជាសម្ដេចព្រះរាជអយ្យិកា (លោកយាយ) នៃសម្តេចព្រះរាជអយ្យកោ ក្រុមព្រះវរចក្ររណឬទ្ធិ នរោត្តម សុធារស និងជាសម្ដេចព្រះមហយ្យកា (យាយទួត) នៃព្រះបាទនរោត្តមសុរាម្រិត អតីតព្រះចៅក្រុងកម្ពុជាធិបតី

ព្រះ​​រាជ​​ជីវប្រវត្តិ

[កែប្រែ]

ព្រះអង្គទ្រង់ប្រសូតឆ្នាំវក សំរិទ្ធិស័ក ព.ស២៣៥៦ ត្រូវនឹងគ.ស១៨១៣[] ដែលមានបិតាគឺជាលោកអគ្គសុភាធិបតី ចាងហ្វាងក្រសួងយុត្តិធម៌ ។[][] ព្រះអង្គមានព្រះរៀមនិងព្រះអនុជរួមព្រះឧទរចំនួន៣អង្គ គឺ សម្តេចព្រះបិយោ ព្រះបរមទេវធីតា អ្នកម៉ែនាងពៅ ( ជាព្រះស្នំព្រះបាទអង្គដួង) សម្តេចព្រះបិយោព្រះបរមជាតិក្សត្រីយ៍អ្នកម៉ែនាងប៉ែន សម្តេចព្រះបិយោព្រះបរមអច្ឆរាអក្សរអ្នកម៉ែនាងពៅឬពូ (ព្រះមាតាហ្លួងស៊ីសុវត្ថិ)

នៅថ្ងៃអង្គារ ទី០៧ ខែមិនា ឆ្នាំមមែ សប្តស័ក ព.ស២៣៩១ ត្រូវនឹងឆ្នាំ១៨៤៨ ត្រូវបានព្រះមហាក្សត្រសព្វព្រះរាជហឫទ័យប្រទានគោរមងារតែងតាំងតំឡើងព្រះឋានៈពីទី«អ្នកម្នាង» ទៅជាទី«សម្តេចព្រះបិយោព្រះបរមជាតិក្សត្រីយ៍អ្នកម៉ែនាងប៉ែន» ។ ក្រោយមកទៀតហ្លួងប្រទានព្រះឋានៈឲ្យឡើងជាទី« សម្តេចព្រះស្រីសុទ្ធានាធម្មចរិយាអ្នកម៉ែនាងប៉ែន» ។[] ព្រះអង្គមានព្រះរាជបុត្រាព្រះរាជបុត្រី ៣ព្រះអង្គ គឺ ព្រះករុណាព្រះបាទសម្ដេចព្រះនរោត្តម[] ( ប្រសូតគ.ស. ១៨៣៤) អតីតព្រះចៅក្រុងកម្ពុជាធិបតី[] ព្រះអង្គម្ចាស់ក្សត្រីយ៍ ចង្កុលណី ( ជាព្រះជាយាហ្លួងស៊ីសុវត្ថិ ) ប្រសូតគ.ស. ១៨៣៦[] និងព្រះអង្គម្ចាស់ក្សត្រីយ៍ កេសរណី ( ប្រសូតគ.ស. ១៨៤០ ) ។

ព្រះអង្គទ្រង់សោយព្រះវិលាល័យ នាថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ ទី២៧ ខែមិថុនា ឆ្នាំមមី ចត្វាស័ក ព.ស.២៤៣៨ ត្រូវនឹងគ.ស.១៨៩៥ ក្នុងព្រះជន្មាយុ៨២ព្រះវស្សារ នាព្រះបរមរាជវាំងស្រះសារពើយុត្ត ក្រុងឧត្តុង្គមានជ័យ[] ព្រះបរមសពត្រូវបានដង្ហែរមកថ្វាយព្រះភ្លើងនៅវាលព្រះមេរុរាជខាងជើងព្រះបរមរាជវាំងរាជធានីចតុម្មុខមង្គលក្រុងភ្នំពេញ

ព្រះរាជ​កិច្ច

[កែប្រែ]

សម្តេចព្រះបិយោ ជាព្រះរាជពុទ្ធសាសនូបត្ថម្ភដ៏ឆ្នើមមួយព្រះអង្គក្នុងសម័យនោះ ។

ព្រះរាជឥស្សរិយយស

[កែប្រែ]
  • ព.ស.២៣៧៦[] : ព្រះម៉ែនាង[]
  • ព.ស.២៣៨៤ : សម្តេចព្រះបិយោព្រះបរមថោវធីតា[]
  • ព.ស.២៤០៣ : សម្តេចព្រះបិយោព្រះបរមជាតិក្សត្រីយ៍
  • ព.ស.២៤០៨– សុគត : សម្តេចព្រះស្រីសុទ្ធានាធម្មចរិយា[]
  • បន្ទាប់​ពី សុគត  : សម្តេចព្រះវររាជនី

ព្រះរាជវង្សានវង្ស

[កែប្រែ]

ពង្សាវលី

[កែប្រែ]

ឯកសារយោង

[កែប្រែ]
  1. ១,០ ១,១ เขมรสมัยหลังพระนคร, หน้า 71
  2. ២,០ ២,១ ราชพงษาวดารกรุงกัมพูชา, หน้า 227-228
  3. ៣,០ ៣,១ พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 3, หน้า 177
  4. ราชพงษาวดารกรุงกัมพูชา, หน้า 267-268
  5. ราชพงษาวดารกรุงกัมพูชา, หน้า 261
  6. พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 3, หน้า 307
  7. ราชพงษาวดารกรุงกัมพูชา, หน้า 294
  8. ราชพงษาวดารกรุงกัมพูชา, หน้า 267-268
  9. ราชพงษาวดารกรุงกัมพูชา, หน้า 332-333

សូមមើលផងដែរ

[កែប្រែ]