Jump to content

សាសនានៅកូរ៉េខាងជើង

ពីវិគីភីឌា

មិនមាន ស្ថិតិផ្លូវការ នៃ សាសនានៅក្នុងប្រទេសកូរ៉េខាងជើង ទេ។ ជាផ្លូវការ ប្រទេសកូរ៉េខាងជើង គឺជា រដ្ឋដែលមិនជឿព្រះ បើទោះបីជារដ្ឋធម្មនុញ្ញរបស់ខ្លួនធានាការអនុវត្តសាសនាដោយសេរីក៏ដោយ ប្រសិនបើការអនុវត្តសាសនាមិនណែនាំកងកម្លាំងបរទេស ធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់រដ្ឋ ឬប៉ះពាល់ដល់សណ្តាប់ធ្នាប់សង្គមដែលមានស្រាប់។ ផ្អែកលើការប៉ាន់ប្រមាណពីចុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៩០ និង ២០០០ [១] កូរ៉េខាងជើង ភាគច្រើនមិនគោរពសាសនា ដោយសាសនាសំខាន់ៗគឺ សាសនាសាម៉ា និង សាសនាខុនដូ ។ មានសហគមន៍តូចៗនៃ ពុទ្ធសាសនិក និង គ្រិស្តបរិស័ទ ។ ខុនដូ ត្រូវបានតំណាងនៅក្នុងនយោបាយដោយ គណបក្សនៃមិត្តវ័យក្មេងនៃផ្លូវឋានសួគ៌ [២] ហើយត្រូវបានចាត់ទុកដោយរដ្ឋាភិបាលថាជា " សាសនាជាតិ " របស់កូរ៉េ ដោយសារតែអត្តសញ្ញាណរបស់ខ្លួនជា មីនជុង (ប្រជាប្រិយ) [៣] និង "បដិវត្តន៍ ប្រឆាំងនឹងចក្រពត្តិនិយម " ចលនា។ [២]

សាសនាសំខាន់ៗ

[កែប្រែ]

ឆុនដូនិយម

[កែប្រែ]

ឆុនដូនិយម (천도교 Ch'ŏndogyo ) ឬ Cheondoism ( អក្ខរាវិរុទ្ធរបស់កូរ៉េខាងត្បូង ) គឺជាសាសនាមួយដែលមានឫសគល់នៅក្នុង សាម៉ា ជនជាតិដើមភាគតិច ខុងជឺ ។ វាគឺជាវិមាត្រសាសនានៃចលនា ដុងហាក់ ("ការរៀនបូព៌ា") ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយ Choe Je-u (១៨២៤-១៨៦៤) ដែលជាសមាជិកនៃគ្រួសារ yangban (អភិជន) ក្រីក្រ [៤] ក្នុងឆ្នាំ ១៨៦០ ជាការប្រឆាំងទៅនឹងការកើនឡើងនៃ "សាសនាបរទេស", [៥] ដែលនៅក្នុងទស្សនៈរបស់គាត់បានជ្រៀតចូលផ្នែកពុទ្ធសាសនា និងគ្រិស្តសាសនា។ នៅចុងសតវត្សរ៍ទី ១៩) ។ [៥] Choe Je-u បានបង្កើតសាសនាខុនដូ បន្ទាប់ពីត្រូវបានចោទប្រកាន់ថាបានជាសះស្បើយពីជំងឺដោយបទពិសោធន៍របស់ Sangje ឬ Haneullim ដែលជាព្រះនៃឋានសួគ៌សកលលោកនៅក្នុង shamanism ប្រពៃណី។ [៥]

ចលនា ដុងហាក់ មានឥទ្ធិពលខ្លាំងក្នុងចំណោមមនុស្សសាមញ្ញ ដែលនៅក្នុងឆ្នាំ ១៨៦៤ រដ្ឋាភិបាល Joseon បានកាត់ទោសប្រហារជីវិត Choe Je-u ។ [៥] ចលនានេះបានរីកចម្រើន ហើយនៅឆ្នាំ ១៨៩៤ សមាជិកបានបង្កើតឱ្យមាន បដិវត្តន៍កសិករដុងហាក់ ប្រឆាំងនឹងរដ្ឋាភិបាលរាជវង្ស។ ជាមួយនឹងការបែងចែករបស់ប្រទេសកូរ៉េក្នុងឆ្នាំ ១៩៤៥ សហគមន៍ ខុនដូ ភាគច្រើននៅតែស្ថិតនៅភាគខាងជើង ដែលភាគច្រើននៃពួកគេរស់នៅ។

ខុនដូ គឺជាសាសនាតែមួយគត់ដែលត្រូវបានគាំទ្រដោយរដ្ឋាភិបាលកូរ៉េខាងជើង។ [៦] វាមានតំណាងនយោបាយជា គណបក្សនៃមិត្តវ័យក្មេងនៃផ្លូវឋានសួគ៌ [៦] ហើយត្រូវបានរដ្ឋាភិបាលចាត់ទុកថាជា " សាសនាជាតិ " របស់ប្រទេសកូរ៉េ ដោយសារតែអត្តសញ្ញាណរបស់ខ្លួនជា minjung (ប្រជាប្រិយ) [៧] និង "បដិវត្តន៍ ប្រឆាំងនឹងចក្រពត្តិនិយម " ចលនា។ [៦]

លទ្ធិសាម៉ាកូរ៉េ

[កែប្រែ]

សាសនា សាម៉ា កូរ៉េ ត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរថាជា "Muism" (무교 Mugyo "សាសនា mu [shaman]") ឬ "Sinism" (신교 Singyo, "សាសនានៃ shin ( Hanja ) [gods]"), គឺជាសាសនាជនជាតិនៃប្រទេសកូរ៉េ និងជនជាតិកូរ៉េ។ [៨] ទោះបីជាប្រើមានន័យដូចគ្នាក៏ដោយ ពាក្យទាំងពីរនេះមិនដូចគ្នាទេ៖ [៨] Jung Young Lee ពិពណ៌នាអំពី Muism ជាទម្រង់មួយនៃ ស៊ីនី - ប្រពៃណី សាម៉ា នៅក្នុងសាសនា។ [៨] ឈ្មោះផ្សេងទៀតសម្រាប់សាសនាគឺ "ស៊ីនដូ" ("신동) (신도교 Sindogyo, "សាសនានៃមាគ៌ានៃព្រះ") [ ចំណាំ 1 ] ។

ជា​ភាសា​កូរ៉េ​សហ​សម័យ​ថា អាចារ្យ-បូជាចារ្យ ឬ ​មូ ( Hanja ) ត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា mudang ( កូរ៉េ: 무당; ហាន់ចា: 巫堂 ) បើស្រី ឬ បាកស៊ូ បើប្រុស ទោះបីជាឈ្មោះ និងទីតាំងផ្សេងទៀតត្រូវបានប្រើក៏ដោយ។ [៩] [ កំណត់សម្គាល់ 2 ] ភាសាកូរ៉េ mu "shaman" គឺមានន័យដូចនឹង ភាសាចិន wu ដែលកំណត់បូជាចារ្យទាំងប្រុសទាំងស្រី។ [១០] តួនាទីរបស់ មណ្ឌា គឺដើរតួជាអន្តរការីរវាងវិញ្ញាណ ឬ ព្រះ និងយន្តហោះមនុស្ស តាមរយៈ វៀន (ពិធី) ស្វែងរកការដោះស្រាយបញ្ហាតាមលំនាំនៃការអភិវឌ្ឍន៍ជីវិតរបស់មនុស្ស។

ចំណុចកណ្តាលនៃសេចក្តីជំនឿ គឺជាជំនឿលើ ហាណែលលីម ឬ ហ៊ីវ៉ាន់នីន ដែលមានន័យថា "ប្រភពនៃសត្វទាំងអស់" [១១] និងនៃព្រះទាំងអស់នៃធម្មជាតិ [១០] ព្រះ ដ៏ខ្ពស់បំផុត ឬគំនិតកំពូល។ [១២] Mu ត្រូវបានពិពណ៌នា ដោយទេវកថា ថាជាកូនចៅរបស់ "ស្តេចសួគ៌" កូនប្រុសរបស់ "មាតាបរិសុទ្ធ [នៃស្តេចសួគ៌]" ជាមួយនឹងការបណ្តាក់ទុនជាញឹកញាប់បានឆ្លងកាត់តាមពូជពង្សរបស់សម្ដេច។ [៨] ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ទេវកថាផ្សេងទៀតបានភ្ជាប់មរតកនៃជំនឿប្រពៃណីទៅនឹង Dangun ដែលជាកូនប្រុសរបស់ស្តេចសួគ៌ា និងជាអ្នកផ្តួចផ្តើមនៃប្រជាជាតិកូរ៉េ។ [១៣]

Muism កូរ៉េមានភាពស្រដៀងគ្នាជាមួយចិន Wuism, [១៤] សាសនាជប៉ុន សិនតូ និងជាមួយប្រពៃណីសាសនា ស៊ីបេរី ម៉ុងហ្គោលី និង ម៉ាន់ជូរី ។ [១៤] ដូចដែលបានគូសបញ្ជាក់ដោយការសិក្សាផ្នែកនរវិទ្យា ព្រះដូនតាកូរ៉េ Dangun មានទំនាក់ទំនងជាមួយ Ural-Altaic Tengri "ឋានសួគ៌" ដែលជាអ្នកប្រាជ្ញ និងព្រះអង្គម្ចាស់។ [៨] mudang ស្រដៀងទៅនឹង miko ជប៉ុន និង Ryukyuan yuta . Muism បានបញ្ចេញឥទ្ធិពលលើសាសនាថ្មីរបស់កូរ៉េមួយចំនួន ដូចជា ខុនដូ នៅក្នុងប្រទេសកូរ៉េខាងជើង។ យោងតាម ការសិក្សាសង្គមវិទ្យា ផ្សេងៗ ព្រះវិហារគ្រិស្តសាសនាជាច្រើននៅក្នុងប្រទេសកូរ៉េបានប្រើប្រាស់ការអនុវត្តដែលមានឫសគល់នៅក្នុងសាសនា សាម៉ា ដោយសារតែទ្រឹស្ដីសាម៉ានីរបស់កូរ៉េមានភាពស្និទ្ធស្នាលនឹងគ្រិស្តសាសនា។

នៅទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៨៩០ ដែលជាឆ្នាំងងឹតនៃនគរ Joseon អ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាប្រូតេស្ដង់បានទទួលឥទ្ធិពលយ៉ាងសំខាន់ ហើយបានដឹកនាំ អារក្ស នៃសាសនាប្រពៃណីតាមរយៈសារព័ត៌មាន ហើយថែមទាំងបានអនុវត្តយុទ្ធនាការនៃការគាបសង្កត់លើសាសនាក្នុងតំបន់។ សុន្ទរកថារបស់ប្រូតេស្តង់នឹងមានឥទិ្ធពលលើការប៉ុនប៉ងបន្ថែមទៀតដើម្បីលុបបំបាត់ Muism ។ [១៥]

មិនមានចំណេះដឹងអំពីការរស់រានមានជីវិតរបស់ សាម៉ា កូរ៉េនៅក្នុងសម័យទំនើបកូរ៉េខាងជើងទេ។ សាម៉ា ភាគខាងជើងជាច្រើនដែលបានផ្លាស់ទីលំនៅដោយសង្រ្គាមនិងនយោបាយបានធ្វើចំណាកស្រុកទៅកូរ៉េខាងត្បូង។ [១៦] សាម៉ា នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​កូរ៉េ​ខាង​ជើង​គឺ​ជា (ឬ​) មាន​ប្រភេទ​ដូច​គ្នា​នៃ​តំបន់​ភាគ​ខាងជើង​និង​ភាគ​កណ្តាល​នៃ​ប្រទេស​កូរ៉េ​ខាង​ត្បូង ( <i id="mwAoI">kangshinmu</i> ) ។ [១៦]

សាសនាតូចតាច

[កែប្រែ]

ពុទ្ធសាសនា

[កែប្រែ]
សេវាព្រះពុទ្ធសាសនានៅ ប្រាសាទ Pohyon នៅ ភ្នំ Myohyang ក្នុង Hyangsan County ខេត្ត Pyongan ខាងជើង ។ សូមចំណាំថា អ្នកចូលរួមឧបាសក គឺជាសមាជិកនៃក្រុមពុទ្ធសាសនិកជនអាមេរិកាំងកូរ៉េ ដែលមកទស្សនាប្រាសាទ។

ពុទ្ធសាសនា (불교 Pulgyo ) បានចូលប្រទេសកូរ៉េពីប្រទេសចិនក្នុងកំឡុង សម័យនៃនគរទាំងបី (៣៧២ ឬសតវត្សទី៤)។ ព្រះពុទ្ធសាសនាគឺជាឥទ្ធិពលសាសនា និងវប្បធម៌ដ៏លេចធ្លោនៅក្នុងរដ្ឋ ស៊ីឡា (៦៦៨-៩៣៥) និងរដ្ឋ Goryeo ជាបន្តបន្ទាប់ (៩១៨-១៣៩២) ។ លទ្ធិខុងជឺ ក៏ត្រូវបាននាំមកប្រទេសកូរ៉េពីប្រទេសចិនផងដែរនៅដើមសតវត្សន៍ ហើយត្រូវបានបង្កើតឡើងជា លទ្ធិខុងជឺកូរ៉េ នៅ Goryeo ។ ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ វាមានតែនៅក្នុងនគរ Joseon ជាបន្តបន្ទាប់ (១៣៩២-១៩១០) ដែលលទ្ធិខុងជឺកូរ៉េត្រូវបានបង្កើតឡើងជាមនោគមវិជ្ជា និងសាសនារបស់រដ្ឋ ហើយព្រះពុទ្ធសាសនាកូរ៉េបានទទួលរងនូវការគាបសង្កត់ ៥០០ ឆ្នាំ ដែលវាបានចាប់ផ្តើមងើបឡើងវិញតែនៅក្នុងសតវត្សទី ២០ ប៉ុណ្ណោះ។

ទោះបីជាមានគោលជំហរផ្លូវការរបស់រដ្ឋាភិបាលកូរ៉េខាងជើងលើសាសនាក៏ដោយ ក៏ព្រះពុទ្ធសាសនា រួមជាមួយនឹង លទ្ធិខុងជឺ នៅតែមានឥទ្ធិពលលើជីវិតវប្បធម៌នៅក្នុងប្រទេសកូរ៉េខាងជើង ដោយសារពួកគេជាសាសនាប្រពៃណីនៃ វប្បធម៌ប្រពៃណីរបស់កូរ៉េ ។ [១៧] [១៨]

គ្រិស្តសាសនា

[កែប្រែ]
វិហារ Changchung ដែលជាកន្លែងអង្គុយនៃ ភូមិភាគរ៉ូម៉ាំងកាតូលិកនៃទីក្រុងព្យុងយ៉ាង
ព្រះវិហារនៃព្រះត្រីឯកដែលផ្តល់ជីវិត នៃ ព្រះវិហារគ្រិស្តអូស្សូដក់របស់រុស្ស៊ី នៅទីក្រុងព្យុងយ៉ាង
អ្នកចូលរួមនៅ វិហារប្រូតេស្តង់ Bongsu ក្នុងទីក្រុងព្យុងយ៉ាង

គ្រិស្តសាសនា ( កូរ៉េ: 그리스도교; MR: Kurisudogyo ) បានក្លាយជាការពេញនិយមយ៉ាងខ្លាំងនៅភាគខាងជើងនៃប្រទេសកូរ៉េចាប់ពីចុងសតវត្សទី ១៨ ដល់សតវត្សទី ១៩ ។ អ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាកាតូលិកដំបូងបានមកដល់នៅឆ្នាំ ១៧៩៤ មួយទសវត្សរ៍បន្ទាប់ពីការត្រឡប់មកវិញរបស់ Yi Sung-hun អ្នកការទូតម្នាក់ដែលជាជនជាតិកូរ៉េដំបូងគេដែលបានទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹកនៅ ទីក្រុងប៉េកាំង ។ ទ្រង់បានបង្កើតចលនាគ្រិស្តសាសនានៅឧបទ្វីប។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ សំណេររបស់បេសកជន Jesuit លោក Matteo Ricci ដែលស្នាក់នៅក្នុងតុលាការអធិរាជក្នុងទីក្រុងប៉េកាំង ត្រូវបាននាំយកទៅប្រទេសកូរ៉េរួចហើយពីប្រទេសចិនក្នុងសតវត្សទី ១៧ ។ អ្នកប្រាជ្ញនៃ Silhak ("ការរៀនអនុវត្ត") ត្រូវបានទាក់ទាញដល់គោលលទ្ធិកាតូលិក ហើយនេះគឺជាកត្តាសំខាន់សម្រាប់ការរីករាលដាលនៃជំនឿកាតូលិកនៅក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៧៩០ ។ ការជ្រៀតចូលនៃគំនិតបស្ចិមប្រទេស និងសាសនាគ្រឹស្តនៅប្រទេសកូរ៉េ ត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា Seohak ("ការរៀនលោកខាងលិច")។ ការសិក្សាមួយនៅឆ្នាំ ១៨០១ បានរកឃើញថាជាងពាក់កណ្តាលនៃគ្រួសារដែលបានប្តូរទៅសាសនាកាតូលិកត្រូវបានភ្ជាប់ទៅនឹងសាលា Silhak ។ ភាគច្រើនដោយសារតែអ្នកប្រែចិត្តជឿមិនព្រមធ្វើពិធីសាសនាបុព្វបុរសខុងជឺ រដ្ឋាភិបាល Joseon បានហាមឃាត់ការផ្សព្វផ្សាយសាសនាគ្រឹស្ត។ អ្នកកាន់សាសនាកាតូលិកមួយចំនួនត្រូវបានប្រហារជីវិតនៅដើមសតវត្សទី ១៩ ប៉ុន្តែច្បាប់រឹតបន្តឹងមិនត្រូវបានអនុវត្តយ៉ាងតឹងរ៉ឹងទេ។

អ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាប្រូតេស្តង់បានចូលប្រទេសកូរ៉េក្នុងអំឡុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៨៨០ ហើយរួមជាមួយពួកបូជាចារ្យកាតូលិក បានប្រែក្លាយជនជាតិកូរ៉េមួយចំនួនគួរឱ្យកត់សម្គាល់ នៅពេលនេះដោយមានការគាំទ្រយ៉ាងច្បាស់លាស់ពីរដ្ឋាភិបាលរាជវង្ស។ អ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនា មេតូឌីស និង ប្រេេសប៊ីធើរៀន បានជោគជ័យជាពិសេស។ ពួកគេបានបង្កើតសាលារៀន សាកលវិទ្យាល័យ មន្ទីរពេទ្យ និងមណ្ឌលកុមារកំព្រា ហើយបានដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងទំនើបកម្មនៃប្រទេស។ ក្នុងអំឡុងពេលនៃការកាន់កាប់អាណានិគមរបស់ជប៉ុន គ្រិស្តបរិស័ទស្ថិតនៅក្នុងជួរមុខនៃការតស៊ូទាមទារឯករាជ្យ។ កត្តាដែលរួមចំណែកដល់ការរីកចំរើននៃសាសនាកាតូលិក និងប្រូតេស្តង់ រួមមានស្ថានភាពពុកផុយនៃព្រះពុទ្ធសាសនាកូរ៉េ ការគាំទ្ររបស់ឥស្សរជនបញ្ញា និងការលើកទឹកចិត្តដល់ការគាំទ្រខ្លួនឯង និងការគ្រប់គ្រងខ្លួនឯងក្នុងចំណោមសមាជិកនៃព្រះវិហារកូរ៉េ ហើយទីបំផុតការកំណត់អត្តសញ្ញាណនៃសាសនាគ្រឹស្តជាមួយនឹងជាតិនិយមកូរ៉េ។ [១៩]

គ្រិស្តបរិស័ទមួយចំនួនធំបានរស់នៅក្នុងពាក់កណ្តាលភាគខាងជើងនៃឧបទ្វីប (វាជាផ្នែកមួយនៃអ្វីដែលគេហៅថា " ការរស់ឡើងវិញរបស់ម៉ាន់ជូរី ") ដែលឥទ្ធិពលខុងជឺមិនខ្លាំងដូចនៅភាគខាងត្បូងនោះទេ។ មុនឆ្នាំ ១៩៤៨ ទីក្រុងព្យុងយ៉ាង គឺជាមជ្ឈមណ្ឌលគ្រីស្ទានដ៏សំខាន់មួយ៖ ទីក្រុងនេះត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា "ក្រុងយេរូសាឡឹមនៃបូព៌ា" ។ [២០]

នៅទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៨០ ប្រទេសកូរ៉េខាងជើងបានធ្វើការបកប្រែព្រះគម្ពីរផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្លួន ដែលចាប់តាំងពីពេលនោះមកត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាភាគខាងត្បូងដែលព្យាយាមផ្សាយដំណឹងល្អពីភាគខាងជើង។ [២១] [២២] [២៣] នៅចុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៨០ វាបានក្លាយទៅជាជាក់ស្តែងថា គ្រីស្ទបរិស័ទមានសកម្មភាពនៅក្នុងក្រុមឥស្សរជនរដ្ឋាភិបាល។ ក្នុងឆ្នាំនោះ ព្រះវិហារថ្មីចំនួនបី ប្រូតេស្តង់ពីរ និងកាតូលិកមួយត្រូវបានបើកនៅទីក្រុងព្យុងយ៉ាង។ [២៤] ចំនួនអ្នកកាន់សាសនាគ្រិស្តកូរ៉េខាងជើងដែលទៅព្រះវិហារច្រើនជាងពីរដងនៅចន្លោះទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៨០ និងដើមទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ២០០ ដែលមានរដ្ឋមន្ត្រីសរុបសាមសិបនាក់ និងមន្ត្រីព្រះវិហារចំនួន ៣០០ នាក់។ [២៤] ការផ្សព្វផ្សាយសាសនាត្រូវបានហាមឃាត់ដោយផ្អែកលើទ្រឹស្ដីដែលថាវាបើកប្រទេសកូរ៉េខាងជើងទៅនឹងឥទ្ធិពលបរទេសដែលមិនអាចអនុញ្ញាតបាន ហើយការកើនឡើងនៃពួកគ្រីស្ទានដែលទៅព្រះវិហារគឺដោយសារការស្វែងរកយ៉ាងសកម្មសម្រាប់ជនជាតិកូរ៉េខាងជើងដែលពីមុនបានអនុវត្តជាឯកជន ឬនៅក្នុងក្រុមជំនុំតូចៗ។ [២៤]

សញ្ញាផ្សេងទៀតនៃការផ្លាស់ប្តូរអាកប្បកិរិយារបស់របបនេះចំពោះគ្រិស្តសាសនា រួមមានការរៀបចំ "សិក្ខាសាលាអន្តរជាតិនៃគ្រីស្ទបរិស័ទខាងជើង និងខាងត្បូងដើម្បីសន្តិភាព និងការបង្រួបបង្រួមកូរ៉េ" នៅ ប្រទេសស្វីស ក្នុងឆ្នាំ ១៩៨៨ ដែលអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកតំណាងសម្តេចប៉ាបចូលរួមក្នុងការបើកព្រះវិហារ Changchung នៃទីក្រុងព្យុងយ៉ាងក្នុងឆ្នាំដដែល និងបញ្ជូនបូជាចារ្យថ្មីថ្មោងកូរ៉េខាងជើងពីរនាក់ទៅសិក្សានៅ ទីក្រុងរ៉ូម ។ សិក្ខា​សាលា​ប្រូតេស្តង់​នៅ​ក្រុង​ព្យុងយ៉ាង​បាន​បង្រៀន​មេដឹកនាំ​អនាគត​នៃ​រដ្ឋាភិបាល​កូរ៉េខាងជើង។ [២៥] សមាគមថ្មីនៃរ៉ូម៉ាំងកាតូលិកត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងខែមិថុនា ឆ្នាំ ១៩៨៨។ គ្រូគង្វាល ប្រូតេស្តង់ជនជាតិកូរ៉េខាងជើងម្នាក់បានរាយការណ៍នៅក្នុងកិច្ចប្រជុំឆ្នាំ ១៩៨៩ នៃ ក្រុមប្រឹក្សាជាតិនៃសាសនាចក្រ នៅទីក្រុងវ៉ាស៊ីនតោនថាប្រទេសរបស់គាត់មានប្រូតេស្តង់ ១០,០០០ និងកាតូលិក ១,០០០ ដែលបានថ្វាយបង្គំនៅក្នុងក្រុមជំនុំចំនួន ៥០០ ។ សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ ចំនួន​គ្រិស្តសាសនិក​សរុប​ក្នុង​ប្រទេស​កូរ៉េ​ខាង​ជើង​ត្រូវ​បាន​គេ​ប៉ាន់​ស្មាន​ថា​មាន​មិន​លើស​ពី​កន្លែង​ណាមួយ​ចន្លោះ​ពី ១២.០០០ ទៅ ១៥.០០០ នាក់។ [២៦] នៅឆ្នាំ ១៩៩២ និង ១៩៩៤ អ្នកផ្សាយដំណឹងល្អជនជាតិអាមេរិក Billy Graham បានទៅលេងប្រទេសកូរ៉េខាងជើង។ គាត់​បាន​ជួប​លោក Kim Il-sung ដោយ​បាន​ផ្តល់​ព្រះគម្ពីរ​ដល់​គាត់ ហើយ​បាន​អធិប្បាយ​នៅ ​សាកលវិទ្យាល័យ Kim Il-sung ។ នៅឆ្នាំ ២០០៨ កូនប្រុសរបស់គាត់ ឈ្មោះ Franklin Graham បានមកលេងប្រទេសនេះ។ [២៧] [២៨] នៅឆ្នាំ ១៩៩១ កូរ៉េខាងជើងបានអញ្ជើញសម្តេចប៉ាបឱ្យទៅទស្សនកិច្ច។ [២៩] ក្នុងឆ្នាំ ២០១៨ រដ្ឋាភិបាលបានអញ្ជើញ សម្តេចប៉ាប ហ្វ្រង់ស៊ីស ឱ្យមកទស្សនកិច្ច។ [៣០] នៅចុងឆ្នាំ ២០១៨ ទីក្រុង Metropolitan Hilarion Alfeyev នៃ វិហារគ្រិស្តអូស្សូដក់របស់រុស្ស៊ី បានទៅលេងប្រទេសកូរ៉េខាងជើង ជួបជាមួយមន្ត្រី និងដឹកនាំសេវាកម្មនៅ ព្រះវិហារនៃព្រះត្រីឯកដែលផ្តល់ជីវិត នៅទីក្រុងព្យុងយ៉ាង។ [៣១]

គ្រិស្តសាសនិកកូរ៉េខាងជើងត្រូវបានតំណាងជាផ្លូវការដោយ សហព័ន្ធគ្រិស្តសាសនាកូរ៉េ ដែលជាស្ថាប័នគ្រប់គ្រងដោយរដ្ឋដែលទទួលខុសត្រូវចំពោះការទំនាក់ទំនងជាមួយព្រះវិហារ និងរដ្ឋាភិបាលនៅបរទេស។ នៅទីក្រុងព្យុងយ៉ាង មានអគារព្រះវិហារចំនួនប្រាំ៖ [២] វិហារ កាតូលិក Changchung Cathedral ព្រះវិហារ ប្រូតេស្តង់ បីត្រូវបានសម្ពោធនៅឆ្នាំ ១៩៨៨ ក្នុងវត្តមានរបស់មន្ត្រីព្រះវិហារ កូរ៉េខាងត្បូង និងព្រះវិហារគ្រិស្ត អូស្សូដក់របស់រុស្ស៊ី បានបូជានៅឆ្នាំ ២០០៦ ។ [៣២]

សាកលវិទ្យាល័យ Pyongyang University of Science and Technology ដែលត្រូវបានគាំទ្រជាអន្តរជាតិ ដែលបានបើកនៅក្នុងឆ្នាំ ២០១០ ដំណើរការជាមួយនឹងសីលធម៌គ្រីស្ទាន។ [៣៣] ក្រុមជំនួយគ្រិស្តបរិស័ទ រួមទាំង គណៈកម្មាធិការសេវាកម្មមិត្តអាមេរិក គណៈកម្មាធិការកណ្តាល Mennonite មូលនិធិ Eugene Bell និង អង្គការទស្សនៈពិភពលោក អាចប្រតិបត្តិការនៅក្នុងប្រទេសនេះ ប៉ុន្តែមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យធ្វើពិធីសាសនាឡើយ។ [៣៤] [៣៥] [៣៦]

នៅឆ្នាំ ២០១៦ បុណ្យណូអែលត្រូវបានប្រារព្ធនៅក្នុងប្រទេសកូរ៉េខាងជើង ប៉ុន្តែជាមួយនឹងសម្លេងសាសនាបានធ្លាក់ចុះ។ [៣៧] ក្នុងឆ្នាំ ២០១៨ ក្រុមប្រឹក្សាសាសនាកូរ៉េខាងជើងបានផ្ញើសារបុណ្យណូអែលទៅកាន់ប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូងដែលបង្ហាញពីបំណងប្រាថ្នាថាអ្នកជឿទាំងសងខាង "ដើរទន្ទឹមគ្នាឆ្ពោះទៅរកសន្តិភាព និងការបង្រួបបង្រួម ដែលពោរពេញទៅដោយពរជ័យដោយ ព្រះគ្រីស្ទ ជាព្រះអម្ចាស់"។ [៣៨]

កូរ៉េ​ខាងជើង​ជាប់​លេខ​មួយ​ក្នុង​បញ្ជី​ឃ្លាំមើល​ពិភពលោក Open Doors ឆ្នាំ ២០២៥ ដែលជា​ចំណាត់ថ្នាក់​ប្រចាំឆ្នាំ​នៃ​ប្រទេស​ទាំង ៥០ ដែល​គ្រិស្តបរិស័ទ​ប្រឈមមុខ​នឹង​ការ​បៀតបៀន​ខ្លាំង​បំផុត​។ [៣៩]

ឥស្លាម

[កែប្រែ]

មជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវ Pew បានប៉ាន់ប្រមាណថា មានអ្នកកាន់សាសនាឥស្លាមចំនួន ៣០០០ នាក់នៅក្នុង ប្រទេសកូរ៉េខាងជើង ក្នុងឆ្នាំ ២០១០ ដែល ជាការកើនឡើងពីចំនួន ១,០០០ នាក់ក្នុងឆ្នាំ១៩៩០[៤០] វិហារឥស្លាមទំនងជាត្រូវបានសាងសង់ឡើងសម្រាប់បុគ្គលិកស្ថានទូត ប៉ុន្តែការចូលទស្សនាដោយជនបរទេសផ្សេងទៀតក៏ត្រូវបានចាត់ទុកថាអាចធ្វើទៅបានផងដែរ។ [៤១]

កូរ៉េខាងជើង​មាន​ប្រទេស​ភាគច្រើន​កាន់​សាសនា​ឥស្លាម​ជាច្រើន​ស្ថានទូត​ដូចជា​ប៉ាឡេស្ទីន អេហ្ស៊ីប ប៉ាគីស្ថាន ស៊ីរី ឥណ្ឌូនេស៊ី និង​ម៉ាឡេស៊ី​នៅ ​ក្រុង​ព្យុងយ៉ាង ។

លេខយោង

[កែប្រែ]

ឯកសារយោង

[កែប្រែ]
  1. ↑ Association of Religion Data Archives: North Korea: Religious Adherents, 2010 Archived 2018-11-16 at the វេយប៊ែខ ម៉ាស៊ីន.. Data from the World Christian Database.
  2. ↑ ២,០ ២,១ ២,២ Baker 2008.
  3. ↑ Lee 1996.
  4. ↑ Lee 1996, p. 109.
  5. ↑ ៥,០ ៥,១ ៥,២ ៥,៣ Lee 1996, p. 105.
  6. ↑ ៦,០ ៦,១ ៦,២ Baker 2008, p. 146.
  7. ↑ Lee 1996, p. 110.
  8. ↑ ៨,០ ៨,១ ៨,២ ៨,៣ ៨,៤ Lee 1981.
  9. ↑ Lee 1981, p. 4.
  10. ↑ ១០,០ ១០,១ Lee 1981, p. 5.
  11. ↑ Lee 1981, p. 18.
  12. ↑ Lee 1981, p. 17.
  13. ↑ Lee 1981, p. 13.
  14. ↑ ១៤,០ ១៤,១ Lee 1981, p. 21.
  15. ↑ Cite error: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Kendall, 2010. pp. 4-7
  16. ↑ ១៦,០ ១៦,១ Cite error: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Walter, Fridman. 2004. p. 654
  17. ↑ "Culture of North Korea – Alternative name, History and ethnic relations". Countries and Their Cultures. Advameg Inc. Archived from the original on 5 August 2009. Retrieved 4 July 2009.
  18. ↑ Bureau of East Asian and Pacific Affairs (February 2009). "Background Note: North Korea". U.S. State Department. Retrieved 4 July 2009.
  19. ↑ Cite error: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Grayson, 2002. p. 158
  20. ↑ Andrei Lankov (9 September 2013). "North Korea's irreconcilable relationship with Christianity". NK News. Retrieved 2016-02-29.
  21. ↑ "VOM Korea uses Bibles translated by the North Korean government". Mission Network News. June 24, 2021.
  22. ↑ Tertitskiy, Fyodor (6 June 2016). "The good things in North Korea: Taking a moment to recognize good art, good scholarship and good people". NK News. https://www.nknews.org/2016/06/the-good-things-in-north-korea/. 
  23. ↑ Dillmuth, Timothy (14 May 2014). "Where Did Our North Korean Bible Translation Come From?". Do the Word.
  24. ↑ ២៤,០ ២៤,១ ២៤,២ Red theology : on the Christian Communist tradition. Boston. 2019. pp. 233. ល.ស.ប.អ. 978-90-04-38132-2. 
  25. ↑ Ryu, Dae Young (2006), "Fresh wineskins for new wine: a new perspective on North Korean Christianity", Journal of Church and State 48 (3): 659–675, អ.វ.ល.:10.1093/jcs/48.3.659 .
  26. ↑ "Episode 137: Christianity in North Korea". NK News. 2020. Archived from the original on 2020-07-20. Retrieved 20 July 2020. {{cite web}}: More than one of |archivedate= and |archive-date= specified (help); More than one of |archiveurl= and |archive-url= specified (help)
  27. ↑ Billy Graham Evangelistic Association: Janet Chismar, The Graham Family Legacy in North Korea Archived 2015-10-04 at the វេយប៊ែខ ម៉ាស៊ីន.. July 30, 2008.
  28. ↑ Richardson, Christopher (23 June 2017). "Revolution and Revival: Ideology and Faith in North Korea". SinoNK.
  29. ↑ "Prominent Defector on N.Korea's Relationship with Religion". The Chosun Ilbo. 25 May 2018. http://english.chosun.com/site/data/html_dir/2018/05/25/2018052501734.html. 
  30. ↑ Sherwood, Harriet (19 October 2018). "Pope Francis willing to visit North Korea, Vatican official says". The Guardian. https://www.theguardian.com/world/2018/oct/18/pope-francis-open-to-north-korea-visit-kim-jong-un. 
  31. ↑ Rinna, Anthony (3 December 2018). "Why Moscow sent a top Orthodox Church official to Pyongyang". NK News. https://www.nknews.org/2018/12/why-moscow-sent-a-top-orthodox-church-official-to-pyongyang. 
  32. ↑ The Church of the Life-Giving Trinity consecrated in Pyongyang. The Russian Orthodox Church delegation on a visit to the KPDR, China: Orthodox Church in China, http://www.orthodox.cn/news/20060814pyongyangbeijing_en.htm .
  33. ↑ "Pyongyang University of Science and Technology: President's Welcome". Archived from the original on 2016-08-04. Retrieved 2025-10-14. {{cite web}}: More than one of |archivedate= and |archive-date= specified (help); More than one of |archiveurl= and |archive-url= specified (help)
  34. ↑ Bagherzadeh, Nazanin (14 March 2017). "True believers: Faith-based NGOs in North Korea". NK News. https://www.nknews.org/2017/03/true-believers-faith-based-ngos-in-north-korea. 
  35. ↑ Zwirko, Colin (21 March 2019). "Mennonite Central Committee granted sanctions exemption to bring metals into DPRK". NK News. https://www.nknews.org/2019/03/mennonite-central-committee-wins-sanctions-exemption-to-bring-metals-into-dprk. 
  36. ↑ Valentino, Andrea (4 September 2019). "Sowing the seeds of improving agriculture: Quakers in North Korea". NK News. https://www.nknews.org/2019/09/sowing-the-seeds-of-improving-agriculture-quakers-in-north-korea/. 
  37. ↑ Talmadge, Eric (2016). "Christmas in N. Korea: Lights and trees, but void of Jesus". AP. https://apnews.com/85114145c64344bb9aefc1bb6546f05c. 
  38. ↑ Lee, Wooyoung (26 December 2018). "North Korea sends Christmas greeting in video". UPI. https://www.upi.com/Top_News/World-News/2018/12/26/North-Korea-sends-Christmas-greeting-in-video/4071545810361/. 
  39. ↑ "World Watch List 2025". opendoors.org. June 15, 2025.
  40. ↑ "Table: Muslim Population by Country". Pew Research Center. 27 January 2011. Retrieved 14 March 2017.
  41. ↑ Chad O'Carroll (22 January 2013). "Iran Build's Pyongyang's First Mosque". NK News. Retrieved 29 July 2015.
បានពី "https://km.wikipedia.org/w/index.php?title=សាសនានៅកូរ៉េខាងជើង&oldid=327969"