ស៊ីសុវត្ថិ មុនីកេសន
| ព្រះអង្គម្ចាស់ក្សត្រិយ៍ ស៊ីសុវត្ថិ មុនីកេសរ | |
|---|---|
| ព្រះរាជអគ្គមហេសីក្រុងកម្ពុជាធិបតី | |
| រជ្ជកាល | ១៩៤៤ – ៣ កុម្ភៈ ១៩៤៦ |
| អង្គមុន | ពង្សានមុនី |
| អង្គក្រោយ | នរលក្ខណ៍ |
| ប្រសូត | ៦ មេសា ១៩២៩ ព្រះបរមរាជវាំងកម្ពុជា រាជធានីភ្នំពេញ សហភាពឥណ្ឌូចិន |
| សុគត | ១៧ កុម្ភៈ ១៩៤៦ (ព្រះជន្មាយុ១៧ព្រះវស្សា) ព្រះបរមរាជវាំងកម្ពុជា រាជធានីភ្នំពេញ សហភាពឥណ្ឌូចិន |
| រាជពន្ធភាព | ព្រះបាទនរោត្ដម សីហនុ |
| រាជបច្ឆាញាតិ | ព្រះអង្គម្ចាស់ក្សត្រានរោត្តម នរៈទីប៉ោ |
| វង្ស | រាជវង្សស៊ីសុវត្ថិ (ដោយកំណើត) រាជវង្សនរោត្ដម (ដោយរៀបអភិសេក) |
| បិតា | ព្រះបាទស៊ីសុវត្ថិ មុនីវង្ស |
| មាតា | ឃុនព្រះម្នាងបុប្ផានរលក្ខ័ តាត (យិន តាត) |
| សាសនា | ព្រះពុទ្ធសាសនានិកាយថេរវាទបែបខ្មែរ |
ព្រះអង្គម្ចាស់ក្សត្រិយ៍ ស៊ីសុវត្ថិ មុនីកេសរ ឬ ម្ចាស់ដូង គឺជាអតីតព្រះរាជអគ្គមហេសីនិងព្រះមាតុច្ឆា(មីង)នៃព្រះបាទសម្ដេចព្រះនរោត្ដម សីហនុ ព្រះបរមរតនកោដ្ឋ អតីតព្រះចៅក្រុងកម្ពុជាធិបតី។ ជាព្រះវររាជមាតានៃព្រះអង្គម្ចាស់ក្សត្រានរោត្តម នរៈទីប៉ោ ព្រះអង្គជាព្រះរាជធីតានៃ ព្រះករុណាព្រះបាទសសម្ដេចព្រះស៊ីសុវត្ថិ មុនីវង្ស ព្រះបរមខត្តិយកោដ្ឋ និង ឃុនព្រះម្នាងបុប្ផានរលក្ខ័ តាត (យិន តាត)។[១]
ព្រះរាជជីវប្រវត្តិ
[កែប្រែ]ព្រះអង្គម្ចាស់ក្សត្រិយ៍ ស៊ីសុវត្ថិ មុនីកេសរ (ម្ចាស់ដូង) ជាព្រះរាជបុត្រីព្រះករុណាព្រះបាទសម្តេចព្រះសិរីស៊ីសុវត្ថិមុនីវង្ស និងឃុនព្រះម្នាងបុប្ផានរលក្ខណ៍ (តាត) ទ្រង់សម្ភពនៅថ្ងៃទី៦ ខែមេសា ឆ្នាំ១៩២៩ នាព្រះរាជធានីភ្នំពេញ ព្រះអង្គមានព្រះរៀមនិងព្រះអនុជរួមព្រះឧទរចំនួន៣អង្គ គឺ ព្រះអង្គម្ចាស់ក្សត្រី ស៊ីសុវត្ថិ សាមានវរពង្ស ព្រះអង្គម្ចាស់ ស៊ីសុវត្ថិ វង្សជីវន្ត័ និងសម្តេច ស៊ីសុវត្ថិ ជីវ័នមុនីរ័ក្ស។ នៅឆ្នាំ១៩៤៤ ព្រះអង្គម្ចាស់ក្សត្រិយ៍ បានក្លាយជាព្រះជាយានៃព្រះករុណាព្រះនរោត្តម សីហនុ ព្រះបរមរតនកោដ្ឋ ។[២]
នៅថ្ងៃទី១០ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ១៩៤៦ ព្រះអង្គសម្ភពព្រះរាជបុត្រាមួយព្រះអង្គព្រះនាមថា នរោត្តម នរទីប៉ោ (ណារ៉ាឌីប៉ូ) នាព្រះបរមរាជវាំង។ រំលងបាន៧ថ្ងៃ នៅថ្ងៃទី១៧ ខែកុម្ភៈដដែរ ព្រះអង្គសោយព្រះពិរាល័យលើព្រះទែន នាមហាប្រាសាទក្នុងព្រះបរមរាជវាំងដោយពុំអាចរកថ្នាំព្យាបាលទាន់។ តាមការរៀបរាប់ពីព្រះរាជវង្សានុវង្សដែលបានជ្រាបពីរឿងនេះធ្លាប់មានបន្ទូលខុសគ្នាថា ព្រះអង្គម្ចាស់ក្សត្រិយ៍ប្រឈួនដោយ ជំងឺ Eclimpsia (ក្រឡាភ្លើង) ដែលពិនិត្យព្យាបាល។ មួយទៀតក៏មានការលើកឡើងថា ព្រះអង្គម្ចាស់ក្សត្រិយ៍ប្រឈួនដោយ រោគទាស់។
ការចាកចេញរបស់ព្រះអង្គម្ចាស់ក្សត្រិយ៍បានបន្សល់ទុកព្រះរាជបុត្រាក្រោមការបីបាច់ពីឃុនព្រះម្នាងបុប្ផានរលក្ខណ៍ (តាត)ជាជីដូន។ ព្រះជន្មបាន៦ព្រះវស្សា ព្រះអង្គនរទីប៉ោ (ម្ចាស់ង៉ា) មកគង់ជាមួយព្រះអង្គម្ចាស់ក្សត្រិយ៍ស៊ីសុវត្ថិ ពង្សានមុនី រហូតដល់ព្រះជន្មបាន១២ព្រះវស្សាព្រះអង្គយាងចេញទៅបំពេញការសិក្សានៅសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតុចិន។ ក្នុងអំឡុងពេលនោះ ព្រះអង្គម្ចាស់ក្សត្រិយ៍ នរោត្តម នរលក្ខណ៍ ក៏ទូលសុំព្រះនរោត្តមសីហនុ យកព្រះអង្គម្ចាស់នរទីប៉ោធ្វើជាព្រះបុត្រចិញ្ចឹម។
ឯកសារយោង
[កែប្រែ]- ↑ Yimsut, Ronnie (2011-11-08). Facing the Khmer Rouge: A Cambodian Journey. Rutgers University Press. អ.វ.ល.:10.2307/j.ctt5hj3m0.3. isbn 978-0-8135-5230-9. ទាញយកនៅថ្ងៃទី ២៣ ខែមិថុនា ឆ្នាំ ២០២៤។.. ល.ស.ប.អ. 978-0-8135-5230-9. http://www.jstor.org/stable/10.2307/j.ctt5hj3m0.
- ↑ Fossard, Brice (2013). "Le roi Sisowath Monivong et l’introduction du sport occidental au Cambodge. Vers une modernisation de la monarchie cambodgienne". Aséanie 31 (1): 85–106. ISSN 0859-9009. DOI:10.3406/asean.2013.2273.
សូមមើលផងដែរ
[កែប្រែ]| វិគីមេឌាទូទៅមានមេឌាដែលទាក់ទងទៅនឹង: ស៊ីសុវត្ថិ មុនីកេសន |
| គោរម្យងារសំរាប់រាជ្យ | ||
|---|---|---|
| មុនដោយ ស៊ីសុវត្ថិ ពង្សានមុនី |
ព្រះរាជអគ្គមហេសីកម្វុជទេឝ | តដោយ នរលក្ខណ៍ |