អធិរាជក្វាងស៊ូ
| អធិរាជក្វាងស៊ូ 光緒帝 | |||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | |||||||||||||||||||
| អធិរាជនៃរាជវង្សឈិង | |||||||||||||||||||
| រជ្ជកាល | ២៥ កុម្ភៈ ១៨៧៥ – ១៤ វិច្ឆិកា ១៩០៨ | ||||||||||||||||||
| អង្គមុន | អធិរាជតុងជី | ||||||||||||||||||
| អង្គក្រោយ | Xuantong Emperor | ||||||||||||||||||
| Regents |
| ||||||||||||||||||
| ប្រសូត | 14 សីហា 1871 Prince Chun's Mansion (in present-day Beijing) | ||||||||||||||||||
| សុគត | 14 វិច្ឆិកា 1908 (អាយុ 37 ឆ្នាំ) Hanyuan Temple, Yingtai Island, Zhongnan Lake (in present-day Beijing) | ||||||||||||||||||
| ព្រះសុសាន | Chong Mausoleum, Western Qing tombs | ||||||||||||||||||
| រាជពន្ធភាព | Empress Xiaodingjing (m. 1889) | ||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| វង្ស | Aisin-Gioro | ||||||||||||||||||
| រាជវង្ស | Qing | ||||||||||||||||||
| បិតា | Yixuan, Prince Chunxian of the First Rank | ||||||||||||||||||
| មាតា | Wanzhen | ||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
ព្រះចៅអធិរាជក្វាងស៊ូ (១៤ សីហា ១៨៧១ – ១៤ វិច្ឆិកា ១៩០៨) ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ដោយ បរមនាមប្រាសាទ របស់ទ្រង់ថា ព្រះចៅអធិរាជតេជុងនៃឈីង ដែលមានឈ្មោះផ្ទាល់ខ្លួនថា សៃធៀន គឺជាព្រះចៅអធិរាជទីដប់ និងជាព្រះចៅអធិរាជចុងក្រោយនៃរាជវង្សឈីង [១] និងជាព្រះចៅអធិរាជឈីងទីប្រាំបួនដែលគ្រប់គ្រងលើប្រទេសចិន ។ ការស្នងរាជ្យរបស់ទ្រង់ត្រូវបានគាំទ្រដោយមហេសី ស៊ីអាន និង ស៊ីស៊ី ដោយសារហេតុផលនយោបាយ បន្ទាប់ពី ព្រះចៅអធិរាជតុងជី បានសោយទិវង្គតដោយគ្មានអ្នកស្នងរាជ្យ។ ស៊ីស៊ី បានកាន់អំណាចនយោបាយសម្រាប់រជ្ជកាលភាគច្រើនរបស់ក្វាងស៊ូក្នុងនាមជារាជានុសិទ្ធិ លើកលែងតែរយៈពេលរវាងការឡើងកាន់អំណាចគ្រប់គ្រងរបស់ទ្រង់ក្នុងឆ្នាំ ១៨៨៩ និង កំណែទម្រង់មួយរយថ្ងៃ ក្នុងឆ្នាំ ១៨៩៨។
កិត្យានុភាព និងអធិបតេយ្យភាពរបស់ចក្រភពឈិងបានបន្តរសាត់បាត់ក្នុងរជ្ជកាលរបស់ក្វាងស៊ូ ជាមួយនឹងការបរាជ័យក្នុង សង្គ្រាមចិន-បារាំង សង្គ្រាមចិន-ជប៉ុនលើកទីមួយ និង បដិវត្តន៍អ្នកគុននិយម ។ ក្វាងស៊ូបានចូលរួមជាមួយអ្នកប្រាជ្ញដូចជា កាំង យូវៃ និង លាំង ឈីឆាវ ដើម្បីបង្កើតកម្មវិធីកំណែទម្រង់មួយរយថ្ងៃឆ្នាំ ១៨៩៨ ដើម្បីបញ្ច្រាសការធ្លាក់ចុះនេះ។ ក្នុងចំណោមគោលដៅគឺការដក ស៊ីស៊ី ចេញពីអំណាច។ កម្មវិធីនេះគឺជ្រុលនិយមពេកសម្រាប់ឥស្សរជនកាន់អំណាចអភិរក្សនិយម ហើយវាបានបរាជ័យក្នុងការធានាការគាំទ្រពីកងទ័ព។ ស៊ីស៊ីបានប្រមូលផ្តុំគូប្រជែងនៃកម្មវិធីនេះដើម្បីធ្វើរដ្ឋប្រហារនៅចុងឆ្នាំ ១៨៩៨ ដែលបានបង្ក្រាបកំណែទម្រង់ និងធានាអំណាចរបស់នាង។ ក្វាងស៊ូបានបាត់បង់អំណាចគ្រប់គ្រង ហើយត្រូវបានដាក់ឱ្យស្ថិតនៅក្រោមការឃុំខ្លួនក្នុងផ្ទះនៅឯវិមានយីងតៃនៃ ជុងណានហៃ រហូតដល់គាត់ស្លាប់។
ក្វាងស៊ូ បានទទួលមរណភាពដោយគ្មានរាជ្យទាយាទនៅឆ្នាំ ១៩០៨ ដោយសារការពុលអាសេនិច។ គាត់ត្រូវបានបញ្ចុះនៅក្នុងផ្នូរឆុងលីង នៅឯ ផ្នូរឈីងខាងលិច ។