អាណាគីម

អាណាគីម ( עֲנָקִים ʿĂnāqīm ) ត្រូវបានរៀបរាប់នៅក្នុង ព្រះគម្ពីរ ថាជាកូនចៅរបស់ អណាក់ ។

យោង​ទៅ​តាម ​គម្ពីរ​សញ្ញា​ចាស់ ជន​ជាតិ​អណាគីម​បាន​រស់​នៅ​ផ្នែក​ខាង​ត្បូង​នៃ​ស្រុក ​កាណាន ជិត ​ក្រុង​ហេប្រូន (លោកុប្បត្តិ ២៣:២; យ៉ូស. ១៥:១៣)។ លោកុប្បត្តិ១៤:៥-៦ ចែង​ថា ពួក​គេ​បាន​រស់​នៅ​ក្នុង​តំបន់​ដែល​ក្រោយ​មក​ត្រូវ​បាន​គេ​ស្គាល់​ថា​ជា ​ស្រុក​អេដុម និង ​សាសន៍​ម៉ូអាប់ ​ក្នុង​ជំនាន់​លោក ​អ័ប្រាហាំ ។ ឈ្មោះនេះអាចមកពីឫសហេព្រើរមានន័យថា "ខ្សែក" ឬ "ខ្សែក" ។ ពួក​គេ​ក៏​ជា​កុលសម្ព័ន្ធ ​រេផៃ ​ដែរ យោង​តាម ចោទិយកថា២:១១ ។

រូបរាងដ៏អស្ចារ្យរបស់ពួកគេ ដូចដែលបានរៀបរាប់ដោយ អ្នកស៊ើបការណ៍ដប់នាក់ក្នុងចំណោមដប់ពីរនាក់ ដែលបានបញ្ជូនមកស្វែងរកទឹកដីនោះ បានធ្វើឱ្យ ប្រជាជនអ៊ីស្រាអែល មានការភ័យខ្លាច។ ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល​ហាក់​ដូច​ជា​បាន​កំណត់​អត្តសញ្ញាណ​ពួក​គេ​ជាមួយ​នឹង ​ជន​ជាតិ​នីហ្វីលីម ​នៃ​យុគ​សម័យ ​ប្រឆាំង​នឹង​មនុស្ស​ចាស់ ( លោកុប្បត្តិ៦:៤, ជនគនណនា១៣:៣៣ )។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ អ្នកស៊ើបការណ៍ស្មោះត្រង់ពីរនាក់ កាលែប និង យូស្វេ មិនបានផ្ទៀងផ្ទាត់របាយការណ៍នេះទេ ដែលនាំឱ្យអ្នកប្រាជ្ញមួយចំនួនជឿថារបាយការណ៍ដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចពីដប់នាក់ផ្សេងទៀតគឺជ្រុលនិយម ហើយមិនគួរត្រូវបានយកតាមព្យញ្ជនៈឡើយ។

ទីបំផុត យ៉ូស្វេ​បាន​បណ្ដេញ​ពួក​អណាគីម​ចេញ​ពី​ស្រុក លើក​លែង​តែ​អ្នក​ខ្លះ​ដែល​រក​ទី​ជ្រក​នៅ​ក្នុង​ក្រុង ​កាហ្សា កាថ និង ​ក្រុង​អាសដូឌ ​របស់​ជន​ជាតិ​ភីលីស្ទីន ( យ៉ូស្វេ១១:២២ )។ ដូច្នេះ អ្នក​ប្រាជ្ញ​ខ្លះ​សន្និដ្ឋាន​ថា ពួក​ភីលីស្ទីន​យក្ស ដូចជា ​កូលីយ៉ាត ​ដែល ​ដាវីឌ ​បាន​ជួប (២សាំយូអែល ២១:១៥–២២) ជា​កូនចៅ​របស់​អណាគីម។

ការបកប្រែ Septuagint នៃ យេរេមា ៤៧:៥ សំដៅទៅលើកូនចៅនៃអាណាគីមកាន់ទុក្ខបន្ទាប់ពីការបំផ្លិចបំផ្លាញនៃតំបន់កាហ្សា។

អត្ថបទ Execration របស់អេហ្ស៊ីបនៃ ព្រះរាជាណាចក្រមជ្ឈឹម (គ. ២០៥៥-១៦៥០ មុនគ.ស) និយាយអំពីបញ្ជីនៃសត្រូវនយោបាយនៅកាណាន ហើយក្នុងចំណោមបញ្ជីនេះគឺក្រុមមួយហៅថា "ly Anaq" ឬប្រជាជនអាណាក។ មេដឹកនាំទាំងបីរបស់លីអាណាកគឺ អេរុម អាប៊ីយ៉ាមីម និង អាគីរម្យ។