ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៨

ពីវិគីភីឌា
Jump to navigation Jump to search
ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៨
រជ្ជកាល ១២៤៣-១២៩៦
រាជ្យមុន ព្រះបាទឥន្ទ្រវរ្ម័នទី២
រាជ្យបន្ត ព្រះបាទឥន្ទ្រវរ្ម័នទី៣
សាសនា ព្រហ្មញ្ញសាសនា និងរាជធានីយសោធរបុរៈ

ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៨ (ឆ្នាំ១២៤៣-ឆ្នាំ១២៩៦នៃគ.ស)[កែប្រែ]

ព្រះអង្គពុំស្គាល់រាជវង្ស។ ក្នុងរជ្ជកាលព្រអង្គ ពួកសៀមចូលឈ្លានពានទឹកដីបែ៉កសុខោទ័យ សួគ៌ាលោក សុវណ្ណលោក និងពួកម៉ុងហ្គោលឈ្លានពានផងដែរ។ ក្រៅពីនេះមានទំនាស់សាសនាកើតឡើង ព្រះអង្គខំទប់ស្កាត់ដែរ តែមិនបានសម្រេច[១]។ នៅចុងរជ្ជកាលរបស់ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៨ គឺនៅឆ្នាំ១២៩៥គណៈបេសកម្មទូតចិនមួយត្រូវបានបញ្ជូនមួយ ដើម្បីចចាររឿងសួយសារអាករ ហើយបានមកដល់ប្រទេសកម្ពុជានៅឆ្នាំ១២៩៦។ លោកជីវតាក្វាន់បានធ្វើដំណើរមកជាមួយដែរ ហើយដែលបានស្នាក់នៅស្រុកខ្មែរអស់រយៈពេលជាងមួយឆ្នាំ បានធ្វើការកត់ត្រាពីទឹកដី ពិការរស់នៅ និងទម្លាមទម្លាប់រស់នៅរបស់ប្រជាជនខ្មែរ។ ព្រះអង្គបានសោយទីវង្គត ដែលមានមរណនាមថា បរមេស្វរបទ[២]។ នៅឆ្នាំ១២៩៥នៃគ.ស ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៨ បានដាក់រាជ្យ ហើយបានផ្ទេរឱ្យព្រះអង្គម្ចាស់គឺព្រះបាទឥន្ទ្រវរ្ម័នទី៣ដែលបានរៀបអភិសេតជាមួយបុត្រីរបស់ព្រះអង្គព្រះនាម ស្រីន្ទ្រភូបេស្វរចូឌា។ ប៉ុន្តែតាមសក្ខីភាពរបស់លោកជីតាក្វាន់ ដែលបានមកដល់ក្នុងឆ្នាំបន្ទាប់(១២៩៦)ឃើញថាមានការផ្លាស់ប្តូររជ្ជកាលតាមភាពឃោរឃៅណាស់ សេ្តចដែលឡើងសោយរាជ្យថ្មីជាកូនប្រសាររបស់ស្តេចមុន។ កូនស្រីស្តេចអង្គនេះបានលួចយកព្រះខ័នមាសរបស់ព្រះរាជបិតាហើយយកទៅឱ្យស្វាមីនាង។ ដូច្នោះបានជាកូនប្រុសដែលត្រូវឡើងសោយរាជ្យសម្បត្តិបានរត់ទៅកែនទ័ព។ ស្តេចថ្មីចាប់បានយកទៅកាត់ម្រាមជើង ហើយយកទៅឃុំទុកក្នុងបន្ទប់ងងឹត[៣]

ឯកសារយោង[កែប្រែ]

  1. សៀវភៅសិក្សាសង្គម ថ្នាក់ទី១០ ឆ្នាំ២០១៧ របស់ក្រសួងអប់រំ យុវជន និងកីឡា ទំព័រទី១៦៦
  2. សៀវភៅ ប្រវត្តិសាស្រ្តខ្មែរ ត្រឹង ងា ឆ្នាំ១៩៧៣ ទំព័រទី១៧៥
  3. សៀវភៅ ប្រវត្តិសាស្រ្តខ្មែរ ត្រឹង ងា ឆ្នាំ១៩៧៣ ទំព័រទី១៧៦