នាម

ដោយវិគីភីឌា

[១] នាម គឺ​ជា​សម្ដី​ដែល​សម្ដែង​នូវ​ឈ្មោះ ជា​គ្រឿង​សម្គាល់ឲ្យ​ហៅ​បាន ដូចពាក្យ​ថា៖ មនុស្ស, សត្វ, ដី, ទឹក, ខ្យល់, ឈើ, ទន្លេ, សមុទ្រ ...។ល។ ពាក្យ​ទាំង​ឡាយ​នោះ​ហៅ​ថា​នាម។

មាតិកា

លក្ខណៈ​នាម [កែប្រែ]

លក្ខណៈ​របស់​នាម មាន​ចំនួន ៤៖

  1. ជីវចលនាម
  2. អជីវចលនាម
  3. រូបនាម (ឧទាហរណ៍៖ ព្រះ​ចន្ទ, ព្រះ​អាទិត្យ, ផ្កាយ, ពពក, កសិករ, កម្មករ, យោធា, ពេទ្យ, តុ, ទូ, កៅអី,...។ល។)
  4. អរូបនាម (ឧទាហរណ៍៖ ស្នេហា, ចិត្ត, សង្គ្រាម, ទេសភាព, យុត្តិធម៌,...។ល។)

ប្រភេទ​នាម [កែប្រែ]

ប្រភេទ​របស់​នាម មាន​ចំនួន ៧៖

  1. សាធារណនាម (ឧទាហរណ៍៖ ពូ, មីង, ជីដូន, ជីតា,...។ល។)
  2. អសាធារណនាម (ឧទាហរណ៍៖ ពូសុខ, មីង​សុភី, សាលា​សន្ធរម៉ុក, ខែត្រ​ក្រចេះ,...។ល។)
  3. ការកនាម (ឧទាហរណ៍៖ អ្នក​រក​ស៊ី, អ្នក​ភ្ជួរ, អ្នក​រត់, អ្នក​មាន, អ្នក​ល្អ, អ្នក​ស្រែ, ធរណីវិទូ, គណិត​វិទូ, កម្មករ, កម្មការនី,...។ល។)
  4. ករណនាម (ឧទាហរណ៍៖ លំងាក, លំហាត់, លំនឹង, កំណែ, កំណើន, កំណើត, ចំណង់, ដំណល់, តំណែង,...។ល។)
  5. កិតនាម
  6. សមូហនាម
  7. សមាសនាម

ឯកសារ​យោង [កែប្រែ]

  1. សៀវភៅ វេយ្យាករណ៍​ខ្មែរ ដោយ​សាស្ត្រាចារ្យ ពូវ អ៊ុម នៅ ព.ស ២៥១៥, គ.ស ១៩៧២

អត្ថបទ​ទាក់​ទង [កែប្រែ]

មើល ថ្នាក់ពាក្យ​ក្នុង​ភាសាខ្មែរ

ខាង​ក្រោម​នេះ​គឹ​ជា​បញ្ជី​រាយ​ឈ្មោះ​ថ្នាក់​ពាក្យ​ខ្មែរ ផ្សេង​ទៀត​ដែល​អ្នក​គួរ​ដឹង៖
នាម  · គុណនាម  · គុណកិរិយា ឬ និបាតសព្ទ  · កិរិយាសព្ទ  · ធ្នាក់ ឬ ស្នៀត ឬ អាយតនិបាត  · ឈ្នាប់ ឬ សន្ធានសព្ទ ឬ ចំណង  · សព្វនាម  · ឧទានសព្ទ