ក្លឹបបាល់ទាត់បារសេឡូណា

ដោយវិគីភីឌា
Jump to navigation Jump to search
បារសេឡូណា
200px
ឈ្មោះពេញ Futbol Club Barcelona
រហ័សនាម L'equip blaugrana (ក្រុម)
Culers or Culés (supporters)
Blaugranes or Azulgranas (supporters)
បង្កើតឡើង វិច្ឆិកា 29, 1899 (1899-11-29) (119 years ago)
as Foot-Ball Club Barcelona
ខេមនូ (Camp Nou), បារសេឡូណា
(capacity: ៩៩៣៥៤[១])
នាយក សាន់ដ្រូ រ៉ូសែល (Sandro Rosell)
អ្នកគ្រប់គ្រង ចូសេប ហ្គារឌីអូឡា (Josep Guardiola)
League ឡា លីហ្គា
២០១០–២០១១ 1st
គេហទំព័រ Club home page
Home colours
Away colours
Current season

ក្លិប​បាល់​ទាត់​បារសេឡូណា (FC Barcelona) ត្រូវ​បាន​គេ​ស្គាល់​ថា​ជា​បារសេឡូណា (Barcelona) និង បារសា (Barça)។ បារសេឡូណា​ជា​ក្លិប​បាល់ទាត់​អេស្ប៉ាញ​មួយ​មាន​មូលដ្ឋាន​នៅ​ក្រុង​បារសេឡូណា​។ ក្លិប​បារសេឡូណា​លេង​នៅ​ក្នុង​ឡា លីហ្គា ដែល​ជា​លីក (League) កំពូល​របស់​អេស្ប៉ាញ ហើយ​ជា​ក្លិប​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​ក្លិប​បី​​ដែល​មិន​ដែល​ធ្លាក់​ចេញ​ពី​លីក​កំពូល​នេះ ដែល​ក្លិប​ពីរ​ទៀត​គឺ​អាតឺឡិតិកប៊ីបាវ (Athletic Bilbao) និង រៀលម៉ាឌ្រីដ (Real Madrid )។បច្ចុប្បន្ន​ក្លិប​នេះ​ជា​ក្លិប​ជើងឯក​នៅ​អេស្ប៉ាញ​និង​នៅ​អ៊ឺរ៉ុប។

ក្លិប​បាល់ទាត់​បារសេឡូណា​ជា​ក្លិបបាល់ទាត់​ដែល​ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ​១៨៩៩ ដោយ​ក្រុម​កីឡាករ​បាល់​ទាត់ជនជាតិ​ស្វីស អង់គ្លេស និង អេស្ប៉ាញ ដែល​នៅ​ពេល​នោះ​ក្រោម​ការ​ដឹកនាំ​របស់​លោក ចូន ហ្គាមប៉េ Joan Gamper ក្លិប​នេះ​បាន​ក្លាយ​ជា​និមិត្តសញ្ញា​នៃ​វប្បធម៌​កាតាឡាន និង កាតាឡាននិយម និង មាន​បាវចនា "Més que un club" (ភាសាអង់គ្លេស: More than a club ភាសាខ្មែរ:លើស​ពី​មួយ​ក្លិប)។ ភ្លេង​ផ្លូវការ​របស់​បារសា​គឺ "កាន់ដឺបារសា" (Cant del Barça) និពន្ធ​ដោយ Jaume Picas និង Josep Maria Espinàs ។ ខុស​ពី​ក្លិប​ជា​ច្រើន​ទៀត អ្នក​គាំ​ទ្រ​របស់​ក្លិប​ជា​ម្ចាស់​និង​​ជា​អ្នក​ធ្វើ​ឲ្យ​ក្លិប​មាន​ដំណើរការ។ ក្លិប​នេះ​ជា​ក្លិប​មាន​ជាង​គេ​លំដាប់​ទី២​គិត​តាម​កំរិត​ប្រាក់​ចំណូល ដែល​ទទួល​បាន​ប្រាក់ចំណូល​ប្រចាំ​ឆ្នាំ ៣៩៨លានអឺរ៉ូ ។ ក្លិប​ដែល​រក្សា​តំណែង​លំដាប់​លេខ១ ខាង​ប្រាក់​ចំណូល​គឺ​ក្លិប​រៀលម៉ាឌ្រីដ ជា​ក្លិប​ដៃ​គូរ​ប្រជៃង​របស់ក្លិប​បារសេឡូណា ដែល​ការ​ប្រគួត​របស់​ក្លិប​ទាំង​ពីរ​ត្រូវ​បាន​គេ​ហៅ​ថា​អែលក្លាស៊ីកូ (El Clásico)។

ក្លិប​បារសេឡូណា​ជា​ក្លិប​ទី​២​ដែល​ទទួល​ជោគជ័យ​បំផុត​ក្នុង​ពិភព​បាល់ទាត់​អេស្ប៉ាញ ដោយ​ក្លិប​បាន​ឈ្នះ​ពានឡា លីហ្គា​ចំនួន២១ ពាន​​ខាប់​អេស្ប៉ាញ (Copa del Rey គុប៉ាដឺរ៉េ)​ចំនួន​២៥ ខាប់​កំពូល​អេស្ប៉ាញ (Spanish Super Cups) ចំនួន៩ និង លីក​ខាប់(Copa de la Liga គុប៉ាដឺឡា លីងហ្គា)ចំនួន២ ។ បារសេឡូណា​គឺ​ក្លិប​មួយ​ដែល​ទទួល​ជោគជ័យ​ច្រើន​អ៊ឺរ៉ុប ដោយ​បាន​ឈ្នះ​ពាន UEFA ចំនួន១១ [២]។ វា​ជា​ក្លិប​តែ​មួយ​គត់​នៅ​អ៊ឺរ៉ុប​ដែល​បាន​លេង​ក្នុង​​កម្មវិធី​បាល់​ទាត់​អ៊ឺរ៉ុប​​រាល់​​រដូវកាល​​ចាប់​​តាំង​​ពី​​ឆ្នាំ​​១៩៩៥​។ នៅ​​ឆ្នាំ​​២០០៩ បារសេឡូណា​​បាន​​ក្លាយ​​ជា​​ក្លិប​​ដំបូង​​គេ​បង្អស់​​ក្នុង​​ប្រទេស​​អេស្ប៉ាញ​​ដែល​បាន​​ឈ្នះ​ពាន​​បី​​រួម​មាន​ ឡា លីហ្គា គុប៉ាដឺរ៉េ និង ឆែមពានលីក។ នៅ​ក្នុង​​ឆ្នាំ​នេះ​ដែរ ក្លិប​បារសេឡូណា​ក៏​បាន​ក្លាយ​ជា​ក្លិប​បាល់ទាត់​ដំបូង​បង្អស់​ដែល​បាន​ឈ្នះ​ពាន់​រង្វាន់​ចំនួន៦​ក្នុង​ចំណោម​៦ក្នុង​ឆ្នាំ​តែ​មួយ ដែល​ពាន់​បី​ផ្សេង​ទៀត​រួម​មាន ស៊ុពឺខាប់អេស្ប៉ាញ (Spanish Super Cup), UEFA ស៊ុពឺខាប់ (UEFA Super Cup) និង ហ្វីហ្វាក្លិបវើរដ៏ខាប់ (FIFA Club World Cup)។

ប្រវត្តិ[កែប្រែ]

កំណើតក្លិប (១៨៩៩ - ១៩២២)[កែប្រែ]

នៅ​ថ្ងៃទី២២ ខែតុលា ឆ្នាំ១៨៩៩ Hans Kamper បាន​ដាក់​ការផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម​នៅក្នុង Los Deportes ដោយ​បាន​ប្រកាស​ពី​បំណង​ចង់​បង្កើត​ក្លិប​បាល់ទាត់​មួយ ហើយ​ក៏​ទទួល​បាន​ការឆ្លើយ​តប​ជា​វិជ្ជមាន​នៅ​ក្នុង​កិច្ចប្រជុំ​នៅ Gimnasio Solé នៅ​ថ្ងៃទី២៩ ខែវិច្ឆិកា។ កីឡាករ​ចំនួន​១១នាក់​បាន​ចូលរួម រួមមាន​កីឡាករ Walter Wild (ប្រធាន​ក្លិប​ដំបូងគេ), Lluís d'Ossó, Bartomeu Terradas, Otto Kunzle, Otto Maier, Enric Ducal, Pere Cabot, Carles Pujol, Josep Llobet, John Parsons, និង William Parsons ហើយ​នៅ​ពេល​នោះ​ក្លិប​បាល់ទាត់​ក៏​បាន​ចាប់កំណើត[៣]

ក្លិប​បារសេឡូណា​បាន​ផ្តើម​ប្រកប​ដោយ​ជោគជ័យ​នៅ​ក្នុង​តំបន់​និង​ពាន​រង្វាន់​ជាតិ​ គឺ​ការ​ប្រកួត​ដណ្ដើម​ពានរង្វាន់​បាល់ទាត់​កាតាឡាន និង គុប៉ាដឺរ៉េ (ពានរង្វាន់​ព្រះមហាក្សត្រ) ។ នៅ​ឆ្នាំ​១៩០២ ក្លិប​នេះ​បាន​ឈ្នះ​ពាន​ដំបូង​គឺពាន់​គុប៉ា​ម់ាកាយា (ពានរង្វាន់​បាល់ទាត់​កាតាឡាន) និង នៅ​ឆ្នាំ​នេះ​ដែរបាន​ចូលរួម​ការប្រកួត​គុប៉ាដឺរ៉េ​ដំបូងដោយលទ្ធផល​ចាញ់​ក្លិបអាតឺឡិតិកប៊ីបាវ (Athletic Bilbao) ១–២ នៅ​វគ្គ​ផ្ដាច់ព្រាត់[៤]។ លោក​ ចូន ហ្គាមប៉េ (Joan Gamper) បាន​ក្លាយ​ជា​ប្រធាន​នៅ​ឆ្នាំ​១៩០៨ ហើយ​នេះ​ក៏​បាន​ជួប​នូវ​វិបត្តិ​ហិរញ្ញវត្ថុ​ដោយ​មិន​បាន​ឈ្នះ​ពាន់រង្វាន់​អ្វីសោះ​ចាប់​តាំង​ពីឈ្នះ​ការ​ប្រកួត​ដណ្ដើម​ពានរង្វាន់​បាល់ទាត់​កាតាឡាន​នៅ​ឆ្នាំ​១៩០៥។ លោក​ចូន ហ្គាមប៉េ បាន​ចំណាយ​ពេល២៥​ឆ្នាំ​ជាប្រធាន​ក្លិប ហើយ​ស្នាដៃ​ចំបង​មួយរបស់​គឺ​ធ្វើឲ្យ​បារសា​មាន​ស្តាត​ផ្ទាល់​ខ្លួននិងធ្វើឲ្យ​មាន​ស្ថេរភាព​ប្រាក់ចំណូល [៥]

នៅថ្ងៃទី១៤ ខែ​មិនា ឆ្នាំ១៩០៩ ក្រុមនេះ​បាន​ផ្លាស់ទៅ​ខាមដឺឡា អ៊ិនឌុស្ទ្រា Camp de la Indústria ដែល​ជា​ស្តាត​ធំ​អាច​ផ្ទុក​មនុស្ស​បាន​រហូត​ដល់​៨០០០នាក់។ ពីឆ្នាំ១៩១០ ដល់ ១៩១៤ បារសេឡូណា​បាន​ចូល​រួម​ក្នុង​ការ​ប្រកួត​ [[:en:[Pyrenees Cup|Pyrenees Cup]] ដែល​ការ​ប្រកួត​នេះ​មាន​ក្រុមល្បីមក​ពី​ឡង់ឌក (Languedoc) , មីឌី (Midi), អាគីតែន (Aquitaine (ប្រទេស​បារាំង​ភាគ​ខាងត្បូង), តំបន់បាស (:Basque Country) និង​កាតាឡាន។ នៅ​ពេល​នោះ ការប្រកួត​ត្រូវបាន​គេ​ចាត់​ជា​ការប្រួត​ដ៏​អស្ចារ្យបំផុត​ដែលបើក​ទូលាយ​ដើម្បី​ឲ្យមាន​អ្នក​មកចូល​ប្រកួត[៦][៧] ។ ក្នុង​កំឡុងពេល​នោះ​ដែរ ក្លិប​បារសេឡូណា​បាន​ប្តូរភាសាផ្លូវ​របស់ខ្លួន​បីកាស្ទីលីទៅភាសាកាតាឡាន និង​វិវត្តន៍បន្តិចម្ដងៗ​ទៅជា​និមិត្តសញ្ញា​ដ៏​សំខាន់នៃ​ជនជាតិកាតាឡាន។ ចំពោះ​អ្នក​គាំទ្រ​ជា​ច្រើន ការ​គាំទ្រ​ក្លិប​មិន​សូវ​មាន​អ្វី​ធ្វើ​ច្រើន​ទេតែ​ជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​អត្តសញ្ញាណ​រួម​របស់​ក្លិប[៨]

លោក​ហ្គាមប៉េ​បានធ្វើ​យុទ្ធនាការ​ដើម្បី​ជ្រើសរើស​សមាជិក​ថ្មីៗ​ឲ្យ​បាន​ច្រើន​ និង​ត្រឹម​ឆ្នាំ​១៩២២​ក្លិប​កើន​សមាជិក​ជាង​២០០០០នាក់ និង​អាច​ផ្តល់​ហិរញ្ញវត្ថុ​ដល់​ក្លិប​ដើម្បី​កសាង​ពហុកិឡដ្ឋាន​ថ្មី​ឈ្មោះកាមដឺឡេកត (Camp de Les Corts) ដែល​បាន​ដាក់​ឲ្យ​ប្រើ​នៅ​ឆ្នាំ​ដដែល​នេះ[៩] ។ ពហុកីឡដ្ឋាន​នេះ​អាច​ផ្ទុក​មនុស្ស​បាន​រហូតដល់២២០០០នាក់ ក្រោយ​មក​វា​ត្រូវ​ពង្រីករហូតដល់​៦០០០០កៅអី[១០]Jack Greenwell ត្រូវ​បានជ្រើសរើស​ជា​អ្នកចាត់ការពេញម៉ោង ហើយរាសីរបស់ក្លិប​ក៏កាន់តែ​ប្រសើរឡើង​នៅ​លើ​ទីលាន​ប្រកួត។ ក្នុង​កំឡុង​សម័យកាល​របស់​លោក​ហ្គាមប៉េ​បារសេឡូណា​បាន​ឈ្នះពានកាតាឡាន​ចំនួន១១ ពានគុប៉ាដឺរ៉េចំនួន៦ និង ពានខាប់ពីរ៉េនីស (Pyrenees Cups)ចំនួន៤ ដែលជា​សម័យ​មាន​ដំបូង​សម្រាប់​ក្លិប​បារសេឡូណា[៤][៥]


ឯកសារ​យោង[កែប្រែ]

  1. "Information". FC Barcelona. Retrieved 27 November 2010.
  2. "Football Europe: FC Barcelona". Union of European Football Associations (UEFA). Retrieved 4 May 2009.
  3. Ball, Phil p. 89
  4. ៤,០ ៤,១ Carnicero, José Vicente Tejedor (21 May 2010). "Spain – List of Cup Finals". Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (RSSSF). Retrieved 9 March 2010.
  5. ៥,០ ៥,១ "History part I". FC Barcelona. Retrieved 11 March 2010.
  6. Murray, Bill; Murray, William J. p. 30.
  7. Ferrer , Carles Lozano (19 June 2001). "Coupe des Pyrenées – Copa de los Pirineos". Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (RSSSF). Retrieved 12 June 2010.
  8. Spaaij, Ramón. p. 279.
  9. Cite error: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Arnaud103
  10. "History part II". FC Barcelona. Retrieved 11 March 2010.

អានបន្ថែម[កែប្រែ]

  • Arnaud, Pierre; Riordan, James (1998). Sport and international politics. Taylor & Francis. ISBN 978-0-419-21440-3.CS1 maint: Multiple names: authors list (link)
  • Ball, Phill (2003). Morbo: The Story of Spanish Football. WSC Books Limited. ISBN 0-9540134-6-8.
  • Burns, Jimmy (1998). Barça: A People's Passion. Bloomsbury. ISBN 0-7475-4554-5.
  • Chadwick, Simon; Arthur, Dave (2007). International cases in the business of sport. Butterworth-Heinemann. ISBN 0-7506-8543-3.
  • Desbordes, Michael (2007). Marketing and football: an international perspective. Butterworth-Heinemann. ISBN 0-7506-8204-3.
  • Dobson, Stephen; Goddard, John A. (2001). The economics of football. Cambridge University Press. ISBN 0-521-66158-7.
  • Eaude, Michael (2008). Catalonia: a cultural history. Oxford University Press. ISBN 0-19-532797-7.
  • Ferrand, Alain; McCarthy, Scott (2008). Marketing the Sports Organisation: Building Networks and Relationships. Taylor & Francis. ISBN 0-415-45329-1.
  • Fisk, Peter (2008). Business Genius: A More Inspired Approach to Business Growth. John Wiley and Sons. ISBN 1-84112-790-6.
  • Ghemawat, Pankaj (2007). Redefining global strategy: crossing borders in a world where differences still matter. Harvard Business Press. p. 2. ISBN 1-59139-866-5.
  • Farred, Grant (2008). Long distance love: a passion for football. Temple University Press. ISBN 1-59213-374-6. Unknown parameter |unused_data= ignored (help)
  • Ferrand, Alain; McCarthy, Scott (2008). Marketing the Sports Organisation: Building Networks and Relationships. Taylor & Francis. ISBN 0-415-45329-1.
  • King, Anthony (2003). The European ritual: football in the new Europe. Ashgate Publishing, Ltd. ISBN 0-7546-3652-6.
  • Kleiner-Liebau, Désirée (2009). Migration and the Construction of National Identity in Spain. 15. Iberoamericana Editorial. ISBN 84-8489-476-2.
  • Murray, Bill; Murray, William J. (1998). The world's game: a history of soccer. University of Illinois Press. ISBN 0-252-06718-5.CS1 maint: Multiple names: authors list (link)
  • Peterson, Marc (2009). The Integrity of the Game and Shareholdings in European Football Clubs. GRIN Verlag. ISBN 3-640-43109-X.
  • Raguer, Hilari (2007). The Catholic Church and the Spanish Civil War. 11. Routledge. ISBN 0-415-31889-0.
  • Shubert, Adrian (1990). A social history of modern Spain. Routledge. ISBN 0-415-09083-0.
  • Snyder, John (2001). Soccer's most wanted: the top 10 book of clumsy keepers, clever crosses, and outlandish oddities. Brassey's. ISBN 1-57488-365-8.
  • Spaaij, Ramón (2006). Understanding football hooliganism: a comparison of six Western European football clubs. Amsterdam University Press. ISBN 90-5629-445-8.
  • Witzig, Richard (2006). The Global Art of Soccer. CusiBoy Publishing. ISBN 0-9776688-0-0.

ភាពយន្ត[កែប្រែ]

  • Jordi Feliú, Barça, 75 años de historia del Fútbol Club Barcelona, 1974.

តំណភ្ជាប់ក្រៅ[កែប្រែ]