ក (អវយវៈ)

ដោយវិគីភីឌា
Neck & cheek 1 - Picture by Giovanni Dall'Orto, August 19 2014.jpg
កមនុស្ស
Details
Latin collum
Identifiers
Gray's p.1301
Dorlands
/Elsevier
TA A01.1.00.012
FMA 7155
Anatomical terminology

គឺជាប៉ែកនៃរាងកាយ នៅលើពពួកសត្វឆ្អឹងកងគោក រឺ ទឹកលំដាប់ទីពីរជាច្រើន ដែលកំណត់ក្បាលចាប់ពីដងខ្លួន រឺ តួខ្លួនមក។

កាយវិភាគសាស្ត្រនៃកមនុស្ស[កែប្រែ]

កាយវិភាគសាស្ត្រឆ្អឹង: ឆ្អឹងកងក[កែប្រែ]

ផ្នែកកនៃឆ្អឹងកងខ្នងមនុស្ស ប្រកបដោយកំណាត់ឆ្អឹងប្រាំពីរ ជាធម្មតាសំដៅលើ ក-១ ដល់ ក-៧[១] ដែលមានថាសខ្ចីរវាងតួឆ្អឹងកងនីមួយៗ។ កទ្រទ្រង់ទម្ងន់នៃក្បាល និង ការពារសរសៃប្រសាទដែលដឹកនាំព័ត៌មានវិញ្ញាណ និង ចលករពីខួរចុះទៅកាន់រាងកាយទាំងមូល។ ជាការបន្ថែម កអាចបត់បែនច្រើនយ៉ាង និង អនុញ្ញាតឱ្យក្បាលបែរ និង បត់បែនគ្រប់ទិសទាំងអស់។ ចាប់ពីលើទៅដល់ក្រោមឆ្អឹងកងកត្រូវបានកោងបន្តិចបន្តួចក្នុងទម្រង់លយប៉ោងទៅមុខ។ វាតិចបំផុតដែលកត់សំគាល់ឃើញភាពកោងកង់នៃឆ្អឹងទាំងអស់នោះ។

កាយវិភាគសាស្ត្រជាលិកាទន់[កែប្រែ]

នៅខ្សែកណ្ដាលខាងក្រោមចង្កា អាចត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាតួនៃឆ្អឹងក្រចកសេះ ដែលនៅក្រោមចំណុចលេចធ្លោនៃឆ្អឹងខ្ចីទីរ៉ូអ៊ីដ ហៅថា គ្រាប់ពោន ងាយកត់សំគាល់ឃើញបើជាមនុស្សប្រុសជាងមនុស្សស្រី។ នៅតែទាបជាងឆ្អឹងខ្ចីចក្រសណ្ឋាន គឺងាយស្រួលដឹង ពេលដែលនៅរវាងឆ្អឹងនេះ និង ចង្អូរលើឆ្អឹងទ្រូង បំពង់ខ្យល់ និង បួរនៃក្រពេញទីរ៉ូអ៊ីដអាចត្រូវបានបង្កើតចេញមក។ នៅម្ខាងនៃខ្សែក្រៅនៃសាច់ដុំគុម្ពត្រចៀកឆ្អឹងទ្រូងគឺចំណុចលេចចេញបំផុត វាចែកត្រីកោណនៃកខាងមុខចាប់ពីខាងក្រោយ។ ផ្នែកខាងលើពីមុខមកមានក្រពេញអនុហនុកា ក៏ត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាក្រពេញអនុហនុកាក្រោម ដែលគ្រាន់តែសណ្ដូកនៅក្រោមពាក់កណ្ដាលពីក្រោយនៃតួថ្គាមប៉ុណ្ណោះ។ សរសៃនៃរោហិណីសាមញ្ញ និង ការ៉ូទីដខាងក្រៅ អាចត្រូវបានគេកត់សំគាល់ដោយការចូលគ្នាសន្លាក់ឆ្អឹងដងកាំបិត-ទ្រូងនៃមុំថ្គាម។

សរសៃប្រសាទទីដប់មួយ រឺ ឧបសោធនឆ្អឹងខ្នងទាក់ទងគ្នាទៅនឹងសរសៃមួយដែលបាននាំមកពីចំណុចមួយ ត្រង់កណ្ដាល រវាងមុំនៃថ្គាម និង ឆ្អឹងគុម្ពត្រចៀកតទៅកណ្ដាលដែនខាងក្រោយនៃសាច់ដុំគុម្ពត្រចៀក-ទ្រូង និង ឆ្លងចាប់ពីត្រីកោណខាងក្រោយទៅកាន់ផ្ទៃជ្រៅនៃសាច់ដុំខ្នងធមនីបំពង់កខាងក្រៅជាធម្មតាត្រូវបានគេឃើញតាមស្បែក វារត់ក្នុងសរសៃមួយមកពីមុំនៃថ្គាមទៅកាន់កណ្ដាលឆ្អឹងដងកាំបិត និងនៅជិតវាគឺជាក្រពេញលសិកាតូចៗ។ ធមនីបំពង់កខាងមុខតូចជាង និង រត់ចុះប្រហែលបីសង់ទីម៉ែត្រប៉ែតសិបចាប់ពីសរសៃកណ្ដាលកមក។ ឆ្អឹងដងកាំបិត បង្កើតជាព្រំខាងក្រោមនៃក និង ក្រោយមកជាជម្រាលចេញទៅក្រៅនៃកទៅកាន់ស្មាត្រូវបានបង្កដោយសាច់ដុំនៃសាច់ដុំខ្នង

សត្វដទៃទៀត[កែប្រែ]

កលេចឡើងនៅក្នុងបាសាណីភូតចតុបាទដំបូងបង្អស់មួយចំនួន និងសភាពមុខងារដែលបានផ្ដល់ឱ្យនាំឱ្យមានទទួលបានជាសត្វឆ្អឹងកងគោកទាំងអស់ដូចគ្នានឹងពួកសត្វចតុបាទដែលសម្របខ្លួននឹងសមុទ្រ ដូចជា អណ្ដើក ឆ្មាទឹក និង ពួកផេនឃ្វីន។ កម្រិតនៃភាពបត់បែនខ្លះត្រូវបានទុកសូម្បីតែដែលការសំដែងឱ្យឃើញខាងរូបសាស្ត្រនៅខាងក្រៅត្រូវបានបាត់បង់ជាបន្តបន្ទាប់ ដូចជាពួកពិន្ទង និង ពួកសមុទ្រសុករ។ កមានមុខងារខាងសណ្ឋានសាស្ត្រដែលក៏បានលេចឡើងចំណោមពួកសត្វល្អិតដែរ។ អវត្តមានរបស់វានៅត្រី និង គណ្ឋិតសត្វទឹកគឺគួរឱ្យកត់សំគាល់ ដូចគ្នាច្រើនដែរមានទីស្ថានជីវិតស្រដៀងៗគ្នាទៅនឹង បដិភាគគោក រឺ ចតុប្បាទ រឺក៏អាចផ្ទុយទៅវិញធ្វើការប្រើប្រាស់នៃភាពបត់បែនបន្ថែម។

ពាក្យ ជួនការបានប្រើជាភាពសមគួរសំដៅតំបន់នៅខាងក្រោយក្បាលក្នុង ខ្យងក្ដក់ ឧទរបាទ សិប្បីសត្វ ទោះបីជាគ្មានកន្លែងខុសគ្នាច្បាស់លាស់រវាងទីនោះ ត្រង់ក្បាល និង កន្លែងសេសសល់ទៀតនៃរាងកាយ។

Clinical relevance[កែប្រែ]

ការឈឺក[កែប្រែ]

ភាពមិនប្រក្រតីនៃកគឺជាប្រភពឈឺចាប់សាមញ្ញ។ កមានការជាប់ទាក់ទងធំនៃសភាពមុខ ប៉ុន្តែវាក៏ជាកម្មវត្ថុនៃសម្ពាធជាច្រើន។ ប្រភពជាទូទៅនៃការឈឺចាប់ក (និងបានទាក់ទងសមរោគសញ្ញា ដូចជាការឈឺចាប់ដែលសាយភាពដល់ដៃ) រួមមាន (និងត្រូវបានរឹតយ៉ាងណែន):

សូមមើលផងដែរ[កែប្រែ]

ឯកសារយោង[កែប្រែ]

តំណខាងក្រៅ[កែប្រែ]

វិគីនានុក្រមខ្មែរ
វិគីនានុក្រមខ្មែរមានអត្ថន័យពាក្យ ​អំពី: