ថ្មបាយក្រៀម

ដោយវិគីភីឌា
Jump to navigation Jump to search

ព័ត៌មានទូទៅ[កែប្រែ]

ថ្មបាយក្រៀម អាចពិពណ៍នាថាជាថ្មសំណល់ដែលក្រុមពិសេសនៃថ្មចាក់បង្គរ ។ថ្មបាយក្រៀមបានកកើតឡើង ពីថ្មដែលកើតមានស្រាប់នៅអាកាសធាតុត្រូពិចមានសីតុណ្ហភាពខ្ពស់និងកម្រិតទឹកភ្លៀងច្រើនបណ្តាឱ្យមាន ដំណើរសឹករិចរឹលរបស់ថ្មរយៈពេលយូរ។ទឹកភ្លៀងបានត្រាំមេថ្មជានិច្ច ហើយបានបំបែករ៉ែ សមាសធាតុរំលាយនិងផាត់សាត់បាត់ទៅ។សារធាតុផ្សំសំខាន់ៗនៃថ្មបាយក្រៀម ប្រើសម្រាប់សង់ប្រាសាទនៅឧទ្យានអង្គរគឺស្យូអេទីត ហេម៉ាទីត កៅឡាំងនីតនិងក្វាត[១]។ តាមការពិសោធន៍យើងឃើញថា សារធាតុថ្មបាយក្រៀមមានស៊ីលីស្យូមអុកស៊ីត(SiO2)អាលុយមីញ៉ូមអុកស៊ីត(Al2O3)ដែកអុកស៊ីត(Fe2O3)ទឹក(H2O)ទីលីស្យូមអុកស៊ីត(TiO2)ផូស្វអុកស៊ីត(P2O5)និង ម៉ាញ៉េស្យូមអុកស៊ីត(Na2O)កៅឡាំងអុកស៊ីត(K2O)។

ការដ្ឋានថ្មបាយក្រៀម[កែប្រែ]

នៅប្រទេសកម្ពុជាមានការដ្ឋានបុរាណយកថ្មបាយក្រៀមមានដូចជាការដ្ឋានបុរាណនៅឃុំពាក់ស្នែង ស្រុកនគរធំ ខេត្តសៀមរាបប្រហែល៣២កមខាងលិច ក្រុងអង្គរធំ។ការដ្ឋានយកថ្មបាយក្រៀមនៅខេត្តសៀមរាបបច្ចុប្បន្នស្ថិតនៅភូមិព្រៃស្នឹប ឃុំម្កាក់ ស្រុកជីក្រែង ខេត្តសៀមរាបតែត្រូវផ្អាកដោយគុណភាពថ្មមិនសូវល្អនិងការបន្តយក ថ្មបាយក្រៀម ថ្មីស្ថិតនៅភូមិខ្វាវ ឃុំខ្វាវ ស្រុកជីក្រែង ខេត្តសៀមរាប ចម្ងាយប្រហែល៧៥គីឡូម៉ែត្រខាងកើតក្រុងសៀមរាប និងប្រហែល៥០គីឡូម៉ែត្រខាងជើងទីរួមស្រុកជីក្រែង[២]

ឯកសារយោង[កែប្រែ]

  1. បច្ចេកទេសជុសជុលប្រាសាទអង្គរវត្ត។
  2. Report of the Conservation and Restoration of The Angkor Wat Western Causeway.2011.