ថេរគាថា

ដោយវិគីភីឌា

ព្រះត្រ័យបិដក > សុត្តន្តបិដក > ខុទ្ទកនិកាយ > ថេរគាថា

ព្រះ​ត្រៃបិដក​ខ្មែរ សៀវភៅ​លេខ ៥៦ ទំព័រ​ទី ១៣៥ ដល់ ២៣៨ និង សៀវភៅ​លេខ ៥៧ ទំព័រទី ១ ដល់​ ១៤៣

[១] អ្នក​ទាំងឡាយ ចូរ​ស្តាប់​នូវ​គាថា​ទាំងឡាយ ប្រកប​ដោយ​ប្រយោជន៍​របស់​ព្រះ​ថេរៈ​ទាំងឡាយ​អ្នក​មាន​ចិត្ត​ចំរើន​ហើយ កាល​បន្លឺ​ឡើង ដូច​ជា​សីហៈ​ជា​សត្វ​មាន​ចង្កូម​ដែល​បន្លឺ​ទៀប​ច្រក​នៃ​ភ្នំ ព្រះ​ថេរៈ​ទាំងឡាយ​តាម​នាម​ តាម​គោត្រ តាម​វិហារធម៌​ តាម​អធ្យាស្រ័យ ប្រកប​ដោយ​ប្រាជ្ញា ជា​បុគ្គល​មិន​ខ្ជិល​ច្រអូស ចំរើន​វិបស្សនា ក្នុង​ទី​នោះ​បាន​ពាល់​ត្រូវ​អច្ចុតបទ គឺ​ព្រះ​និព្វាន ពិចារណា​នូវ​គុណសម្បត្តិ ដែល​លោក​បាន​ធ្វើ​ស្រេច​ហើយ បាន​សំដែង​ហើយ​នូវ​សេចក្តី​ដូច​តទៅ​នេះ ។

ឯកនិបាត

ថេរគាថា ឯកនិបាត បឋមវគ្គ

[២] នែ​ភ្លៀង ខ្ទម​របស់​អាត្មា បាន​បិទ​បាំង​ហើយ ជា​សុខ​​មិន​មាន​ខ្យល់ អ្នក​ចូរ​បង្អោរ​តាម​សប្បាយ​ចុះ ចិត្ត​របស់​អាត្មា ដម្កល់​ទុក​ល្អ​ហើយ ជា​ចិត្ត​រួច​ស្រឡះ (ចាក​អាសវៈ) អាត្មា​មាន​ព្យាយាម​ដុត​កំដៅ​កិលេស​ជា​ប្រក្រតី ម្នាល​ភ្លៀង អ្នក​ចូរ​បង្អោរ​មក​ចុះ ។

ឮ​ថា​ ព្រះ​សុភូតិត្ថេរ​មាន​អាយុ បាន​ពោល​គាថា ដោយ​ប្រការ​ដូច្នេះ ។

[៣] បុគ្គល​អ្នក​ស្ងប់​រម្ងាប់ វៀរ​ចាក​បាប ពោល​ពាក្យ​ដោយ​ឧបាយ​ប្រាជ្ញា ជា​អ្នក​មិន​រវើរវាយ តែង​កំចាត់​បង់ នូវ​បាបធម៌ (មាន​ខន្ធ​សន្តាន) ដូច​ខ្យល់​បក់​ផ្តាច់​ស្លឹក​ឈើ ។

ឮ​ថា មហាកោដ្ឋិតត្ថេរ​មាន​អាយុ​ បាន​ពោល​គាថា​ដោយ​ប្រការ​ដូច្នេះ ។

[៤] អ្នក​ចូរ​មើល​បញ្ញា​នេះ​របស់​ព្រះ​តថាគត​ទាំងឡាយ​ដូច​ជា​ភ្លើង​ដែល​រុងរឿង​ក្នុង​រាត្រី ព្រះ​តថាគត​ទាំងឡាយ ជា​អ្នក​ប្រទាន​ពន្លឺ​ចក្ខុ​តែង​កំចាត់​បង់​សេចក្តី​សង្ស័យ​របស់​វេនេយ្យជន​ដែល​មក​ហើយ ។

ឮ​ថា ....(នៅ​មាន​ត)