តិរោកុឌ្ឌសូត្រ

ពីវិគីភីឌា
Jump to navigation Jump to search

ព្រះត្រៃបិដក > សុត្តន្តបិដក > ខុទ្ទកនិកាយ >​ ខុទ្ទកបាឋ > តិរោកុឌ្ឌសូត្រ

ខុទ្ទកបាឋ តិរោកុឌ្ឌកណ្ឌ

[៨] បើបុគ្គលឃើញសុខធំទូលាយ ព្រោះលះ​សុខមាន​ប្រមាណ​តិចចេញ អ្នក​មានប្រាជ្ញា កាលឃើញ​ច្បាស់​សុខធំទូលាយ គប្បីលះ​សុខមាន​ប្រមាណ​តិចចេញ។

ប្រេតទាំងឡាយ មកកាន់ផ្ទះ​នៃញាតិ ដោយគិតថា ផ្ទះរបស់ខ្លួន ហើយឈរ​នៅជិត​ខាងក្រៅ​ជញ្ជាំង​ទាំងឡាយខ្លះ នាផ្លូវ​បែកជា ៤ និងផ្លូវ​បែកជា ៣ ទាំងឡាយខ្លះ ជិតទ្វារ​ក្រុង និងទ្វារផ្ទះ​ទាំងឡាយខ្លះ។ កាលបើបាយ ទឹក បង្អែម និងចំអាប មាន​គ្រប់គ្រាន់ ដែលពួក​ញាតិតាក់តែង​ទុក​ហើយ មិនមាន​ញាតិណាមួយ នឹកដល់​ប្រេតទាំងឡាយ​នោះ ព្រោះកម្ម​របស់សត្វ​ទាំងឡាយ ជាបច្ច័យ។ ញាតិទាំងឡាយណា ជាអ្នកអនុគ្រោះ ញាតិទាំងឡាយ​នោះ រមែង​ឧទ្ទិស​ឲ្យនូវទឹក និង​ភោជន​ដ៏ម៉ត់ចត់ ដ៏ប្រសើរ ជារបស់​គួរតាមកាល ដល់ញាតិ​ទាំងឡាយ យ៉ាងនេះថា ទាននេះ ចូរមាន​ដល់ញាតិ​ទាំងឡាយ សូមញាតិ​ទាំងឡាយ បានដល់​នូវ​សេចក្តីសុខ។ ចំណែក​ប្រេតជា​ញាតិ ជាអ្នកមក​ប្រជុំគ្នា​ទាំងនោះ មកជួបជុំ​គ្នាហើយ ក្នុងមន្ទីរ​ឲ្យទាន​នោះ កាលបើ​បាយ និងទឹក មានល្មម​គ្រាន់ ក៏​អនុមោទនា ដោយ​គោរពថា យើង​ទាំងឡាយ បាន​សម្បត្តិនេះ ព្រោះហេតុ​នៃញាតិទាំង​ឡាយណា សូមពួក​ញាតិ របស់យើង​ទាំងឡាយ​នោះ រស់នៅ​យឺនយូរ ការបូជា​ដែលញាតិ​ទាំងឡាយ​ធ្វើហើយ ដល់យើង​ទាំងឡាយក្តី ញាតិ​ទាំងឡាយ ជាអ្នកឲ្យ​ទានក្តី មិនមែន​ជាឥត​ផលឡើយ កសិកម្ម ក៏មិន​មានក្នុងភូមិ នៃប្រេតនោះ គោរក្ខកម្ម ក៏មិនមាន​ក្នុងភូមិ​នៃប្រេត​នោះ ពាណិជ្ជកម្ម ដែលជា​ហេតុបាន​សម្បត្តិ​បែបដូច្នោះ ក៏មិនមាន ការលក់ទិញ​ផ្លាស់ប្តូរ​ដោយប្រាក់ ក៏មិនមាន បុគ្គល​ទាំងឡាយ ធ្វើកាល​កិរិយា លះលោក​នេះទៅហើយ រមែងញ៉ាំង​អត្តភាព​ឲ្យប្រព្រឹត្ត​ទៅក្នុង​ប្រេតវិស័យ​នោះ ដោយ​ផលទាន​ដែលញាតិ​ទាំងឡាយ​ឧទ្ទិសឲ្យ​ហើយ​អំពី​លោកនេះ។ ទឹកធ្លាក់​ចុះលើទីទួល រមែងហូរ​ទៅកាន់ទី​ទាប ដូចម្តេចមិញ ទានដែល​បុគ្គល​ឲ្យហើយ អំពីលោក​នេះ រមែង​សម្រេចផល ដល់​ប្រេត​ទាំងឡាយ ដូច្នេះដែរ។ ផ្លូវទឹក មានទន្លេ និងស្ទឹង​ជាដើមដ៏ពេញ រមែងញ៉ាំង​សាគរឲ្យ​ពេញប្រៀប ដូចម្តេចមិញ ទានដែល​បុគ្គលឲ្យហើយ​អំពីលោក​នេះ រមែង​សម្រេចផល ដល់ប្រេត​ទាំងឡាយ ដូច្នោះ​ដែរ។ បុគ្គលកាល​រឭកឃើញ​នូវ​ឧបការគុណ ដែលលោក​ធ្វើទុក​ដល់ខ្លួន ក្នុងកាលមុន​ថា អ្នកនេះ​បានឲ្យ​របស់នេះ​ដល់អញ អ្នកនេះ​បានធ្វើ​គុណនេះ​ដល់អញ ជន​ទាំងឡាយ​នោះ ជាញាតិ​មិត្រ ជាសំឡាញ់​របស់អញ​ដូច្នេះហើយ គួរឲ្យ​ទក្ខិណាទាន ចំពោះ​ប្រេត​ទាំងឡាយ។ ការយំសោកសៅ និងការ​ខ្សឹកខ្សួល​ដទៃណា មិនមាន​ប្រយោជន៍​ឡើយ ការយំ​ជាដើមនោះ មិនសម្រេច​ប្រយោជន៍ ដល់ប្រេត​ទាំងឡាយទេ ញាតិ​ទាំងឡាយ រមែង​ឋិតនៅ​យ៉ាងនោះ​ដដែល ឥតបាន​ដឹង បានឮឡើយ។ លុះតែ​ទក្ខិណាទាន​នេះ ដែលបុគ្គល​បានឲ្យហើយ តម្កល់ទុក​ប្រពៃហើយ ក្នុងសង្ឃ ទើបសម្រេច​ផលដោយ​រួសរាន់ ដើម្បី​ប្រយោជន៍​ដល់ប្រេតនោះ អស់កាល​ជាអង្វែង។ ញាតិធម៌នោះ ឈ្មោះថា មហាបពិត្រ បានសំដែង​ជាបែប​យ៉ាងហើយ ការបូជា​ដ៏ថ្លៃថ្លា ចំពោះប្រេត​ទាំងឡាយ ឈ្មោះថា បានធ្វើហើយ​ផង កំលាំង​កាយ​នៃភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ឈ្មោះថា បានបំពេញ​ឲ្យហើយ​ផង បុណ្យ ឈ្មោះថា បានសន្សំ​ទុក មិនមែន​តិចឡើយផង។

ចប់ តិរោកុឌ្ឌកណ្ឌ ។

ឯកសារ​យោង[កែប្រែ]

ព្រះត្រៃបិដក​ ភាគ ៥២ ទំព័រទី ១២ ដល់ ​១៥ សុត្តន្តបិដក​ ខុទ្ទកនិកាយ ខុទ្ទកបាឋ តិរោកុឌ្ឌកណ្ឌ