តិរោកុឌ្ឌសូត្រ

ដោយវិគីភីឌា

ព្រះត្រៃបិដក > សុត្តន្តបិដក > ខុទ្ទកនិកាយ >​ ខុទ្ទកបាឋ > តិរោកុឌ្ឌសូត្រ

សម្រង់​ពី​ព្រះត្រៃបិដក[កែប្រែ]

ជាបាលី[កែប្រែ]

មត្តាសុខបរិច្ចាគា បស្សេ ចេ វិបុលំ សុខំ
ចជេ មត្តាសុខំ ធីរោ សម្បស្សំ វិបុលំ សុខំ។
តិរោកុឌ្ឌេសុ តិដ្ឋន្តិ សន្ធិសិង្ឃាដកេសុ ច
ទ្វារពាហាសុ តិដ្ឋន្តិ អាគន្ត្វាន សកំ ឃរំ។
បហុតេ [ឱ.បហូតេ] អន្នបានម្ហិ ខជ្ជភោជ្ជេ ឧបដ្ឋិតេ
ន តេសំ កោចិ សរតិ សត្តានំ កម្មបច្ចយា។
ឯវំ ទទន្តិ ញាតីនំ យេ ហោន្តិ អនុកម្បកា
សុចឹ បណីតំ កាលេន កប្បិយំ បានភោជនំ
ឥទំ វោ ញាតីនំ ហោតុ សុខិតា ហោន្តុ ញាតយោ។
តេ ច តត្ថ សមាគន្ត្វា ញាតិបេតា សមាគតា
បហុតេ អន្នបានម្ហិ សក្កច្ចំ អនុមោទរេ
ចិរំ ជីវន្តុ នោ ញាតី យេសំ ហេតុ លភាមសេ
អម្ហាកញ្ច កតា បូជា ទាយកា ច អនិប្ផលា
ន ហិ តត្ថ កសី អត្ថិ គោរក្ខេត្ថ ន វិជ្ជតិ
វណិជ្ជា តាទិសី នត្ថិ ហិរញ្ញេន កយាកយំ [ឱ. កយក្កយំ។ ម. កយោកយំ។]
ឥតោ ទិន្នេន យាបេន្តិ បេតា កាលកតា តហឹ។
ឧន្នតេ [ឱ.ម. ឧន្នមេ។] ឧទកំ វុដ្ឋំ[ឱ. វដ្តំ] យថា និន្នំ បវត្តតិ
ឯវមេវ ឥតោ ទិន្នំ បេតានំ ឧបកប្បតិ។
យថា វារិវហា បូរា បរិបូរេន្តិ សាគរំ
ឯវមេវ ឥតោ ទិន្នំ បេតានំ ឧបកប្បតិ។
អទាសិ មេ អកាសិ មេ ញាតិមិត្តា សខា ច មេ
បេតានំ ទក្ខិណំ ទជ្ជា បុព្វេ កតមនុស្សរំ។
ន ហិ រុណ្ណំ វា សោកោ វា យាវញ្ញា[ឱ.ម.យាចញ្ញា] បរិទេវនា
ន តំ បេតានមត្ថាយ ឯវំ តិដ្ឋន្តិ ញាតយោ។
អយញ្ច ខោ ទក្ខិណា ទិន្នា សង្ឃម្ហិ សុបតិដ្ឋិតា
ទីឃរត្តំ ហិតាយស្ស ឋានសោ ឧបកប្បតិ។
សោ ញាតិធម្មោ ច អយំ និទស្សិតោ
បេតានបូជា[ឱ. បេតានំ បូជា។] ច កតា ឧឡារា
ពលញ្ច ភិក្ខូនមនុប្បទិន្នំ
តុម្ហេហិ បុញ្ញំ បសុតំ អនប្បកន្តិ[ឱ. អនប្បកំ]។

សំរាយ[កែប្រែ]

បើបុគ្គលឃើញសុខធំទូលាយ ព្រោះលះសុខមានប្រមាណតិចចេញ អ្នកមានប្រាជ្ញា កាលឃើញច្បាស់សុខធំទូលាយ គប្បីលះសុខមានប្រមាណតិចចេញ។
ប្រេតទាំងឡាយ មកកាន់ផ្ទះនៃញាតិ ដោយគិតថា ផ្ទះរបស់ខ្លួន ហើយឈរនៅជិត​ខាងក្រៅជញ្ជាំង​ទាំងឡាយខ្លះ នាផ្លូវបែក​ជា៤ និងផ្លូវបែក​ជា៣ទាំងឡាយខ្លះ ជិតទ្វារក្រុង និងទ្វារផ្ទះទាំងឡាយខ្លះ។ កាលបើបាយទឹក បង្អែម និងចំអាប​មាន​គ្រប់គ្រាន់ ដែលពួកញាតិ​តាក់តែងទុកហើយ មិនមាន​ញាតិណាមួយ នឹកដល់​ប្រេតទាំងឡាយ​នោះ ព្រោះកម្មរបស់​សត្វទាំងឡាយ ជាបច្ច័យ។ ញាតិទាំង​ឡាយណា ជាអ្នក​អនុគ្រោះ ញាតិទាំង​ឡាយនោះ រមែង​ឧទ្ទិសឲ្យនូវទឹក និងភោជន​ដ៏ម៉ត់ចត់ ដ៏ប្រសើរ ជារបស់​គួរតាមកាល ដល់ញាតិ​ទាំងឡាយ យ៉ាងនេះ​ថា ទាននេះ ចូរមានដល់​ញាតិទាំងឡាយ សូមញាតិ​ទាំងឡាយ បានដល់​នូវសេចក្តីសុខ។ ចំណែក​ប្រេតជាញាតិ ជាអ្នកមក​ប្រជុំគ្នាទាំងនោះ មកជួប​ជុំគ្នាហើយ ក្នុងមន្ទីរ​ឲ្យទាននោះ កាល​បើបាយ និងទឹក មានល្មម​គ្រាន់ ក៏អនុមោទនា ដោយគោរព​ថា យើងទាំងឡាយ បានសម្បត្តិនេះ ព្រោះហេតុនៃ​ញាតិទាំងឡាយ​ណា សូមពួកញាតិ​របស់យើង​ទាំងឡាយនោះ រស់នៅ​យឺនយូរ ការបូជា​ដែលញាតិ​ទាំងឡាយ​ធ្វើហើយ ដល់យើង​ទាំងឡាយ​ក្តី ញាតិទាំងឡាយ ជាអ្នក​ឲ្យទានក្តី មិនមែនជា​អ្នកឥត​ផលឡើយ កសិកម្ម ក៏មិនមាន​ក្នុងភូមិនៃ​ប្រេតនោះ គោរក្ខកម្ម ក៏មិនមាន​ក្នុងភូមិនៃ​ប្រេតនោះ ពាណិជ្ជកម្ម ដែលជា​ហេតុបាន​សម្បត្តិបែប​ដូច្នោះ ក៏មិនមាន ការលក់​ទិញផ្លាស់ប្តូរ ដោយ​ប្រាក់ ក៏មិនមាន បុគ្គល​ទាំងឡាយ ធ្វើកាលកិរិយា លះលោកនេះ​ទៅហើយ រមែងញុំាង​អត្តភាពឲ្យ​ប្រព្រឹត្តទៅ ក្នុងប្រេត​វិស័យនោះ ដោយ​ផលទាន ដែលញាតិ​ទាំងឡាយ​ឧទ្ទិសឲ្យហើយ អំពីលោកនេះ។ ទឹកធ្លាក់​ចុះលើទីទួល រមែងហូរ​ទៅកាន់ទីទាប ដូចម្តេច​មិញ ទានដែល​បុគ្គលឲ្យហើយ អំពីលោកនេះ រមែង​សម្រេចផល ដល់ប្រេត​ទាំងឡាយ ដូច្នេះដែរ។ ផ្លូវទឹក មានទន្លេ និងស្ទឹងជាដើម ដ៏ពេញ រមែងញុំាង​សាគរឲ្យពេញ​ប្រៀប ដូចម្តេចមិញ ទានដែល​បុគ្គលឲ្យ​ហើយ អំពីលោកនេះ រមែង​សម្រេច​ផល ដល់ប្រេត​ទាំងឡាយ ដូច្នោះដែរ។ បុគ្គលកាល​រឭកឃើញនូវ​ឧបការគុណ ដែលលោក​ធ្វើទុកដល់ខ្លួន ក្នុងកាល​មុនថា អ្នកនេះបាន​ឲ្យរបស់នេះ ដល់អញ អ្នកនេះ បានធ្វើ​គុណនេះ ដល់អញ ជនទាំង​ឡាយនោះ ជាញាតិមិត្រ ជាសំឡាញ់ របស់​អញ ដូច្នេះហើយ គួរឲ្យ​ទក្ខិណាទាន ចំពោះ​ប្រេតទាំងឡាយ។ ការយំ​សោកសៅ និងការខ្សឹកខ្សួល​ដទៃណា មិនមាន​ប្រយោជន៍ឡើយ ការយំ​ជាដើមនោះ មិន​សម្រេចប្រយោជន៍ ដល់ប្រេត​ទាំងឡាយទេ ញាតិទាំងឡាយ រមែងឋិត​នៅយ៉ាងនោះ​ដដែល ឥតបានដឹង បានឮឡើយ។ លុះតែ​ទក្ខិណាទាននេះ ដែលបុគ្គល​បានឲ្យហើយ ដំកល់​ទុកប្រពៃ​ហើយ ក្នុងសង្ឃ ទើប​សម្រេចផល ដោយ​រួសរាន់ ដើម្បីប្រយោជន៍ ដល់ប្រេតនោះ អស់កាល​ជាអង្វែង។
ញាតិធម៌នោះ ឈ្មោះថា មហាបពិត្រ បានសំដែង​ជាបែបយ៉ាង​ហើយ ការបូជា​ដ៏ថ្លៃថ្លា ចំពោះប្រេត​ទាំងឡាយ ឈ្មោះថា បានធ្វើហើយផង កំឡាំងកាយ​នៃភិក្ខុទាំងឡាយ ឈ្មោះថា បានបំពេញ​ឲ្យហើយផង បុណ្យ​ឈ្មោះថា បានសន្សំទុក មិនមែន​តិចឡើយផង។

ឯកសារ​យោង[កែប្រែ]