មករ រាហ៊ូ យក្ស

ដោយវិគីភីឌា
Jump to navigation Jump to search

មករ រាហ៊ូ យក្ស[កែប្រែ]

ចម្លាក់មួយដែលយើងមិនសូវបានចាប់អារម្មណ៍ ឬក៏ធ្លាប់ចាប់អារម្មណ៍ដែរ តែមិនបានទៅស្វែងយល់ អោយបានស៊ីជំរៅនោះគឺ ចម្លាក់មករលេបនាគ។ នៅតាមបង្កាន់ដៃជណ្ដើរតាមវត្តអារាម នៅលើបាំងក្លែង ប្រាសាទនានា នៅតាមចម្លាក់ និង រូបសំណាក់ជាច្រើន យើងសង្កេតឃើញមានចម្លាក់មករលេបនាគនេះ។

តែបើយើងពិនិត្យ ភិនភាគនៃសត្វ មករនៅតាមវត្តអារាម និង មករនៅតាមចម្លាក់ប្រាសាទនានា គឺមានភាព ខុសគ្នា។ ជាងនេះទៅទៀត រូបភាវៈដែលលេបនាគនៅតាមប្រាសាទ មានមុខដូចយក្សហើយមានតែក្បាល ដែលធ្វើអោយយើងច្រឡំទៅនឹងរាហ៊ូ តែពេលខ្លះរូបនោះមានដៃចាប់លេបនាគទៀត។

ហេតុដូចនេះហើយអត្ថបទខាងក្រោមនេះ និង ធ្វើការវែកញែកអំពីភាវៈទាំងបីខាងលើនេះថាតើអ្វីទៅជា មករ រាហ៊ូ ឬ យក្សនោះ។

មតិដែលទាក់ទងនឹង មករ[កែប្រែ]

មតិទី១៖http://daravireak.wordpress.com/2011/03/10/
មករ ជាកេសារមួយសរសៃរបស់ព្រះនាងគង្គារបានធ្លាក់មកដល់ឋានកណ្តាលក៏បានក្លាយជាសត្វម្ករ ហើយខ្លាំងជាងអ្វីៗទាំងអស់លើលោក វាក៏បានលេបរាល់សព្វសត្វ ទាំងពួងដែលវាជួបប្រទះ មិនថាមនុស្ស្ ឬ សត្វ ឡើយ។

មតិទី២៖តាមវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ្យ ជួនណាត
មករ (ន.) (មៈក) (មករ ឬ មង្ករ) ឈ្មោះត្រីសមុទ្រមួយប្រភេទ មានខ្លួនធំ ក្បាលខ្លីក្រមុប ធ្មេញនឹងចង្កូមស្ញាញគួរស្បើម (មានតំណាលក្នុងរឿងរ៉ាវពីព្រេងនាយ); ខ្មែរហៅសំដៅ ត្រីថ្ករ ក៏មាន, ច្រើននិយាយថា ឆ្លាមមករ ។

មតិដែលទាក់ទងនឹង រាហ៊ូ[កែប្រែ]

មតិទី៣៖http://www.cen.com.kh/culture/detail_culturereligion/ZTUwOGUzZTI0Y2Z
តាមរឿងកូរសមុទ្រទឹកដោះរបស់ព្រហ្មញ្ញសាសនាបានពិពណ៌នាអំពីកំណើត រាហ៊ូ និង កេតុដូចតទៅ៖ ព្រះវិស្ណុក៏ចាប់យកកងចក្រ ដើម្បីវាយប្រហារលើសុក្រាចារ្យភ្លាមដែរ ជាហេតុធ្វើឲ្យគ្រូរបស់ក្រុមអសុរៈ ដាច់ខ្លួនជាពីរកំណាត់ ដោយចែកដាច់ត្រឹម ក គួរឲ្យព្រឺព្រួចក្រៃលែង ។ ដោយសារអំណាចពិសិដ្ឋរបស់ទឹកអម្រឹត ផ្នែកខាងក្បាលរបស់សុក្រាចារ្យ ក៏ក្លាយទៅជាអាទិទេពថ្មីមួយ គឺរាហូ ។ចំណែកដងខ្លួនគឺ កេតុ ។

មតិដែលទាក់ទងនឹងយក្ស[កែប្រែ]

មតិទី៤៖http://www.chanbokeo.com/index.php?gcm=1411&grid=131125&gtop=5315
នៅសម័យនោះ យក្ស ឬបិសាច គឺត្រូវគេចាត់ទុកថា ជាប្រភេទ វិញ្ញាណអប្រិយ តំណាងអោយអ្នកមានចិត្តអាក្រក់ ចូលចិត្តប្រទុស្តយាយី មនុស្សសត្វ មិនអោយរស់នៅ សុខសប្បាយឡើយ។ គេច្រើននិយមហៅមនុស្សទាំងឡាយដែលមានចិត្តព្រៃផ្សៃ ថាជាយក្ស ព្រោះពេលណាមនុស្ស បញ្ចេញហឹង្សានិងភាពព្រៃផ្សៃរបស់ខ្លួនម្តងៗ មនុស្សនោះច្រើនសម្តែង ទឹកមុខ និងអាកប្បកិរិយា យង់ឃ្នង គួរអោយ ព្រឺខ្លាចក្រៃលែង មិនដូចមនុស្សល្អ ជានាធម្មតាឡើយ។

សំយោគមតិ[កែប្រែ]

តាមអត្ថបទបកស្រាយខាងលើ យើងបានយល់ដឹងខ្លះៗហើយអំពីនិយមន័យ និង ប្រភពកំណើតនៃ មករ រាហ៊ូ និង យក្ស។
ហេតុដូច្នេះហើយ ចូរពិនិត្យមើលរូបចម្លាក់ដែលនៅលើប្រាសាទខ្មែរទាំងឡាយថាតើ ភាវៈដែលលេបនាគនោះជាអ្វី?
ប្រសិនបើយើងចាត់ទុកថាភាវៈនោះជា មករ តាមមតិទី១ យើងតោងសិក្សាអោយច្បាស់ថារូបរាងមករនោះមានរូបរាងយ៉ាងណា?
ពីព្រោះភាវៈដែលលេបនាគក្នុងចម្លាក់ខ្មែរ មានរាងដូចពស់ ឬ នាគ តាមបង្កាន់ដៃជណ្ដើរវត្ត។ ភាវៈនោះមានរូបដូចរាហ៊ូ នៅចម្លាក់នាគមុខអង្ករតូច ហើយថែមទាំងមានរូបរាងដូចរាហ៊ូតែមានដៃ ព្រមទាំងមានរូបរាងផ្សេងមួយទៀតដូចយក្សហើយមានដៃ។
តើមករក្នុងមតិទីមួយមានរូបរាងដូចដែលបានរៀបរាប់យ៉ាងដូច្នោះមែនឬយ៉ាងណា។
ប្រសិនបើយើងចាត់ទុកថាភាវៈនោះជា មករ តាមមតិទី២ មករគ្រាន់តែជាសត្វត្រីប៉ុណ្ណោះ តើសត្វត្រីឯណានឹងអាចលេបនាគបាន។
ប្រសិនបើយើងចាត់ទុកថាភាវៈនោះជារាហ៊ូ តាមការបកស្រាយមតិទី៣ រាហ៊ូមានតែក្បាលទេ តែចម្លាក់នៅប្រាសាទខ្មែរមានក្បាលហើយមានដៃទៀត។
ប្រសិនបើយើងចាត់ទុកថាភាវៈនោះជាយក្ស គឺយក្សលេបនាគនោះអាចសមហេតុផល មូលហេតុភាវៈដែលលេបនាគនៅតាម ប្រាសាទមិនមែនជាត្រីមករ មិនមែនជារាហ៊ូព្រោះចម្លាក់នោះមានដៃ ម្យ៉ាងទៀតចម្លាក់នោះមានមុខក្រវេមក្រវ៉ាមដូចយក្ស។ មានរូបចម្លាក់ជាច្រើនទៀតដែលឆ្លាក់ទាក់ទងនឹង យក្សក្បាល១០តែម្ដង។ ដូចនេះតាមការសន្និដ្ឋាននៃការវិភាគខាងលើ យើងអាចនិយាយបានថាភាវៈដែលលេបនាគនៅស្រុកខ្មែរនេះជាយក្ស ដែលយក្សជារូបតំណាងនៃភាវៈអាក្រក់ ដូចដែលបានបកស្រាយក្នុងមតិទី៤យ៉ាងដូច្នោះឯង។

រៀបរៀងដោយ សុខគឹមហេង
១២ មេសា ២០១១