ម៉ៅ សេទុង
ការរចនា
| អត្ថបទនេះ ប្រហែលត្រូវសរសេរឡើងវិញទាំងស្រុង ដើម្បីឲ្យស្របតាមមាត្រដ្ឋានគុណភាព របស់វីគីភីឌា។ អ្នកអាចជួយបានដោយចុចទីនេះ។ អ្នកអាចស្វែងរកការណែនាំ និង ធ្វើការពិគ្រោះយោបល់នៅក្នុងទំព័រ ទំព័រពិភាក្សា។ |
ម៉ៅ សេទុង | |
|---|---|
រូបម៉ៅ សេទុងក្នុងឆ្នាំ១៩៥៩ | |
| ប្រធានបក្សកុម្មុយនីស្តចិន | |
| ក្នុងការិយាល័យ ២០ មីនា ១៩៤៣ – ៩ កញ្ញា ១៩៧៦ | |
| រង | |
| មុន | ចាំង វិនធាន (ក្នុងនាមជាអគ្គលេខាបក្ស) |
| បន្ទាប់ | ហ័រ គួហ្វឹង |
| ប្រធានគណៈកម្មាធិការមជ្ឈិមយោធា | |
| ក្នុងការិយាល័យ ៨ កញ្ញា ១៩៥៤ – ៩ កញ្ញា ១៩៧៦ | |
| រង | |
| បន្ទាប់ | ហ័រ គួហ្វឹង |
| ប្រធានរដ្ឋនៃសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតចិន | |
| ក្នុងការិយាល័យ ២៧ កញ្ញា ១៩៥៤ – ២៧ មេសា ១៩៥៩ | |
| ប្រធានរដ្ឋាភិបាល | ជូ អេនឡាយ |
| រង | ជូ ទឿ |
| មុន | យាន ស៊ីស្យាន (ជាប្រធានាធិបតីស្ដីទី) |
| បន្ទាប់ | លីវ សាវឈី |
| ប្រធានរដ្ឋាភិបាលមជ្ឈិមប្រជាជន | |
| ក្នុងការិយាល័យ ១ តុលា ១៩៤៩ – ២៧ កញ្ញា ១៩៥៤ | |
| ប្រធានរដ្ឋាភិបាល | ជូ អេនឡាយ |
| មុន | លី ហ្សុងយ៉េន (ជាប្រធានាធិបតីស្ដីទី) |
| ប្រធានគណៈកម្មាធិការជាតិ នៃសន្និសីទពិគ្រោះយោបល់នយោបាយប្រជាជនចិន | |
| ក្នុងការិយាល័យ ៩ តុលា ១៩៤៩ – ២៥ ធ្នូ ១៩៥៤ | |
| មុន | តំណែងបានបង្កើត |
| បន្ទាប់ | ជូ អេនឡាយ |
| ព័ត៌មានលម្អិតផ្ទាល់ខ្លួន | |
| កើត | ២៦ ធ្នូ ១៨៩៣ ស្យៅស្យិន ខេត្តហ៊ូណាន ចិន |
| ស្លាប់ | ៩ កញ្ញា ១៩៧៦ (អាយុ ៨២ ឆ្នាំ) ប៉េកាំង ចិន |
| កន្លែងបញ្ចុះសព | សាលរំលឹកវិញ្ញាណក្ខន្ធប្រធានម៉ៅ |
| គណបក្សនយោបាយ | បក្សកុម្មុយនីស្តចិន (ពីឆ្នាំ១៩២១) |
| ទំនាក់ទំនងនយោបាយ ផ្សេងទៀត | គួមីនតាង (១៩២៥–១៩២៦) |
| ពន្ធភាព |
|
| កូន | ១០ នាក់ |
| ឪពុកម្តាយ(s) | |
| សាច់ញាតិ | ត្រកូលម៉ៅ |
| ការអប់រំ | គរុសាកលវិទ្យាល័យដំបូងហ៊ូណាន |
| ហត្ថលេខា | |
ម៉ៅ សេទុង (ភាសាចិន៖ 毛泽东; ២៦ ធ្នូ ១៨៩៣ - ៩ កញ្ញា ១៩៧៦) ក៏ត្រូវបានគេស្គាល់ថា លោកប្រធានម៉ៅ គឺជាអ្នកបដិវត្តន៍កុម្មុយនីស្តចិនម្នាក់ និងជាបិតាស្ថាបនិកនៃសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតចិន ដែលលោកបានកាន់តំណែងជាប្រធានគណបក្សកុម្មុយនីស្តចិនតាំងពីការបង្កើតដំបូងនៃសាធារណរដ្ឋនៅឆ្នាំ១៩៤៩ រហូតដល់ពេលលោកស្លាប់នៅឆ្នាំ១៩៧៦ ។ ដោយមនោគមន៍វិជ្ជាម៉ាក្សនិយម-លេនីននិយម ទ្រឹស្តីយុទ្ធសាស្ត្រយោធា និងគោលនយោបាយរបស់លោកផ្ទាល់ គឺត្រូវបានគេស្គាល់ជារួមថាម៉ៅនិយម។ លោកបានអនុវត្តលទ្ធិកុម្មុយនីស្តតឹងរឹង និងអនុវត្តសេដ្ឋកិច្ចផែនការពីថ្ងៃទី១ ខែតុលា ឆ្នាំ១៩៤៩ដល់ឆ្នាំ១៩៧៩។ លោកបានអនុវត្តនយោបាយផែនការ ២ទៀតគឺនយោបាយលោតផ្លោះ(១៩៥៨-១៩៦១) និងបដីវត្តវប្បធម៌(១៩៦៦-១៩៧៦)។
ឯកសារយោង
[កែប្រែ]| អត្ថបទនេះគឺជាអត្ថបទខ្លីមិនពេញលេញ។ លោកអ្នកអាចជួយវីគីភីឌាដោយសរសេរពង្រីកបន្ថែម។ |