ពញារាមទី២

ពីវិគីភីឌា
Jump to navigation Jump to search
ពញារាមទី២
ဒုတိယ ဗညားရံ
ព្រះមហាក្សត្រនៃហង្សាវត្តី
រជ្ជកាល ១៤៩២–១៥២៦
អង្គមុន ធម្មចេតិ
អង្គក្រោយ ដ្កាយុពី
រាជបច្ឆាញាតិ
ដ្កាយុពី
ស្មេនធ៏
វង្ស ហ្វារ្យូ
បិតា ធម្មចេតិ
មាតា រាជទេវីទី២
ប្រសូត រ. ខែកុម្ភៈ ១៤៦៩
ថ្ងៃអង្គារ មី.ស. ៨៣០[១]
ពគោ (បាហ្គោ)
សុគត ១៥២៦ (ព្រះជន្ម ៥៧)
មី.ស. ៨៨៨[២]
ពគោ
សាសនា ពុទ្ធសាសនាថេរវាទ

ពញារាមទី២ (ភូមា: ဒုတိယ ဗညားရံ, បញ្ចេញសំឡេង [dṵtḭja̰ bəɲá jàɴ] [ឌុតិយ៉ាប្ញាយ៉ាន់] (ទុតិយពញារាម); មន: ဗညားရာံ; ១៤៦៩–១៥២៦) គឺជាព្រះមហាក្សត្រទី១៧នៃនគរហង្សាវត្តីនៅក្នុងប្រទេសភូមាពីឆ្នាំ១៤៩២ ដល់ ១៥២៦។ ព្រះអង្គត្រូវបានគេគោរពសក្ការៈដោយសារតែភាពស្លូតបូតរបស់ទ្រង់ ទោះបីជាពីដំបូងពេលទ្រង់បានក្លាយជាព្រះមហាក្សត្របានអនុវត្តវិនាសការព្រះញាតិវង្សានុវង្ស ដោយកាត់ទោសប្រហាររាជបច្ឆាញាតិទាំងអស់យ៉ាងណាក៏ដោយ។[៣]

កំឡុងពេលច្របូកច្របល់ខណៈដែលព្រះបាទពញារាមកំពុងឡើងសោយរាជ្យ មីនជីញ៉ូនៅតោនងូ ដែលកាលណោះតោនងូជានគរចំណុះនៃអវៈ ដោយគ្មានការរាជានុញ្ញាតពីព្រះបាទមីនហ្កោនទី២ ទ្រង់ក៏បានលួចឆ្មក់ជន្លៗចូលទៅក្នុងទឹកដីហង្សាវត្តី។ ពញារាមទី២ក៏បានវាយឆ្មក់ទីក្រុងរបស់តោនងូវិញ។[៤] បន្ទាប់ពីបង្ហាញកំលាំងកងទ័ពរួមមក ហង្សាវត្តីក៏លែងមានការលុកលុយឈ្លានពានតទៅទៀតដែរ។

នៅឆ្នាំ ១៥០១ ព្រះអង្គបានកេណ្ឌកងទ័ពមួយកងចំនួនរាប់ពាន់នាក់ធ្វើដំណើរឡើងទៅទន្លេឥរាវត្តីដើម្បីធ្វើធម្មយាត្រាទៅកាន់ចេតិយឝ្វេហ៊្សីហ្កូននៅបាកាននៅខាងក្នុងទឹកដីអវៈ។ នៅពេលនោះព្រះមហាក្សត្រប្រំម៍ ដែលជានគរតូចមួយស្ថិតនៅចន្លោះកណ្ដាលរវាងអវៈ និង ហង្សាវត្តី ចង់ត្រួតពិនិត្យទ្រង់ ទ្រង់ក៏បានឆ្លើយតបថា: "យើងអាចសញ្ជ័យយកទាំងនគរព្រះអង្គ និង អវៈបាន ប៉ុន្តែយើងមិនធ្វើដូច្នេះទេ។ យើងមានចេតនាត្រឹមតែមកគោរពបូជាពីមុខព្រះចេតិយឝ្វេហ្ស៊ីហ្កូនប៉ុណ្ណោះ"។ ព្រះអង្គក៏បានយាងត្រឡប់មកព្រះនគរវិញដោយសុខសន្តិភាព បន្ទាប់ពីគោរពបូជាសក្ការៈនៅទីនោះចប់សព្វគ្រប់ជាសូរេចហើយ។[៣]

ឯកសារយោង[កែប្រែ]

  1. Mon 1922:97
  2. Mon 1922: 104
  3. ៣,០ ៣,១ Harvey 1925: 120
  4. Fernquest 2005

គន្ថនិទ្ទេសន៍[កែប្រែ]

ពញារាមទី២
ប្រសូត/កើត: ១៤៦៩ សុគត/ស្លាប់: ១៥២៦
គោរម្យងារសំរាប់រាជ្យ
មុនដោយ
ធម្មចេតិ
ព្រះមហាក្សត្រនៃហង្សាវត្តី
១៤៩២–១៥២៦
តដោយ
ដ្កាយុពី
ព្រះរាជគោរម្យងារ
មុនដោយ
ធម្មចេតិ
រជ្ជទាយាទហង្សាវត្តី
១៤៨៣–១៤៩២
តដោយ
ដ្កាយុពី