អង្គុត្តរនិកាយ

ជា​ធម៌​ដែល​គេ​ចាត់​ជា​ខ ជា​ពួក ឬ​ហៅ​ថា​និបាត ដែល​មាន​តាំង​ពី​ឯកនិបាតធម៌​ដែល​មាន​ ១ខ ទុកនិបាត​មាន​២ខ រៀង​រហូត​ដល់ ឯកាទសកនិបាត​គឺ​មាន​១១​ខ ។ ក្នុង​និបាត​នីមួយៗ​ត្រូវ​បាន​ចាត់​ជា​បណ្ណាសក ហើយ​ក្នុង​បណ្ណាសក​នីមួយៗ​ត្រូវ​បាន​ចាត់​ជា​វគ្គ និង​ក្នុង​វគ្គ​នីមួយៗ ត្រូវ​បាន​ចែក​ជា​សូត្រ​ច្រើន​បន្ត​ទៀត ។ នៅ​ក្នុង​អង្គុត្តរនិកាយ​មាន​សូត្រ​សរុប​​ចំនួន ៩៥៥៧ សូត្រ ។ អ្នក​រៀបរៀង​ព្រះត្រៃបិដក​ខ្មែរ​បាន​តម្រៀប​សៀវភៅ​ក្នុង​និកាយ​នេះ​នៅ​ក្នុង​សៀវភៅ​ភាគ ៤០ ដល់ ភាគ៥១ ។

ចតុក្កនិបាត

១.​ បឋមបណ្ណាសក

ភណ្ឌគាមវគ្គ

ចក្កសូត្រ​ ទី​១

មហាវគ្គ​ ទី​៥

បញ្ចកនិបាត

បឋមបណ្ណាសក

នីវរណវគ្គ

(សៀវភៅភាគ ៤៤ ទំព័រ​ ១៤៦)

ឆក្កនិបាត

(បិដកភាគទី ៤៦)

បឋមបណ្ណាសក

ធម្មិកវគ្គ

សត្តកនិបាត

(បិដកភាគទី ៤៧)

បឋមបណ្ណាសក

អនុសយវគ្គ​ទី​២

កុលសូត្រ ទី​៣

អដ្ឋកនិបាត

បឋមបណ្ណាសក

(បិដកភាគ​ទី ៤៨)

មហាវគ្គ ទី​ ២

សន្ធានវគ្គ

នវកនិបាត

(បិដកភាគទី​៤៩)

ទសមភាគ

ទសកនិបាត

(បិដកភាគទី៤០)

ទុតិយបណ្ណាសក

សចិត្តវគ្គ ទី​១

ឯកសារយោង

• ព្រះត្រៃបិដក
• សុត្តន្តបិដក