ថៃ
ប្រទេសថៃ (នៅភាសាថៃ ราชอาณาจักรไทย រាជអាណាចក្រថៃ ឮ ประเทศไทย ប្រទេសថៃ) ជាប្រទេសមួយស្ថិត នៅតំបន់ អាស៊ីអាគ្នេយ៍ ។
រាជធានីថៃជា ទីក្រុងបាងកក និងប្រទេសមានប្រជាពលរដ្ឋ ៦៤លាននាក់ក្នុងប្រទេស ។ ៧៥%ជាតិពន្ទថៃ ១៤%ជាតិពន្ទចិន ៣%ជាតិពន្ទម៉ាឡេស៊ី និងមានជាតិពន្ទខ្លះទៀត ដូច ជាតិពន្ទខ្មែរ។[១]
មានប្រហែល បរទេស២លាននាក់ ដែលធ្វើការនៅប្រទេសថៃ ទាំងអ្នកមានច្យាប់ ទាំងអត់មាន (ដោយផ្ទុយនឺងច្បាប់)។[២] ប្រទេសថៃ ស្រូបទាញ បរទេសរបស់ ប្រទេសអ្នកមានដែ ដូងអឺរ៉ុប។[៣]
ភាសាថៃជាភាសាជាតិ តែមានភាសា ផ្សេងៗ ដែលក្រុមជាតិបន្ទ និយាយ ដូចភាសាខ្មែរដែរ។ សាសនាច្រើនជាង គឺ ពុទ្ធសាសនានៅ៩៥%។
ប្រទេសថៃបាន មានបណ្តុះនៃសេដ្ឋកិច្ចសំខាន់ រវាងឆ្នាំ១៩៨៥ និង ១៩៩៥ និងក្លាយជាប្រទេស ឧស្សាហូបនីយកម្មថ្មីនៅពិភកលោក ជាពិសេស នៅ ឧស្សាហកម្មទេសចរណ៏[៤][៥]
មាតិកា |
[កែប្រែ] ខេត្ត
ប្រទេសថៃមាន៧៥ខេត្ត ដែលគេហៅនៅភាសាថៃ ចង្វាត (សណ្ដាននៃពាក្យនេះ មានពាក្យ « ចង្វាត » ដែលខ្មែរប្រើប្រាស់ជាធម្មតានៅសម័យមុនអង្គរ និងអង្គរ សំរាប់សំគាល់សីមា ព្រំប្រទល់ ឬខ្សែក្រវ៉ាត់នៃព្រំប្រទល់ដែន ដែលជាកម្មសិទ្ធិ ឬទឹកដីចំណុះរបស់ស្ថាប័នណាមួយ ឬមន្រ្តីណាម្នាក់ ។ ពាក្យនេះ យើងឈប់ប្រើប្រាស់នៅក្នុងភាសាយើងទៅហើយ ប៉ុន្តែសៀមបានខ្ចីយកទៅប្រើរហូតដល់សព្វថ្ងៃ ដែលមានន័យសំគាល់ ដែនដីរដ្ឋបាលថ្នាក់ « ខេត្ត » ។) [៦](จังหวัด) និងមានដែ ពីរទីក្រុងដែលជា ស្វ័យយន្តៈ ទីក្រុងបាងកក និង ទីក្រុងផ័ទា។
ខេត្តចែកនៅ សង្កាត់ (អាម្ភូអេ) និងសង្កាត់ចែកនៅ ស្រុក (តាម្បូន)។ នៅឆ្នាំ២០០៦មាន ៨៧៧សង្កាត់ (อำเภอ) និង ៥០សង្កាត់ទៀត នៅទីក្រុងបង់កក (เขต, កាត់)។ មានដែ មាតុធានីរបស់បង់កក គឺជាតំបន់ជុំវិញទីក្រុងបង់កក ។
[កែប្រែ] ដំបន់កណ្តាល
- ខេត្តអាងទង
- ទីក្រុងបាងកក
- ខេត្តវិចិត្រ
- ខេត្តជ័យនាថ
- ខេត្តកាណចាណាបុរី
- ខេត្តលវបុរី (លពបុរី)
- ខេត្តនគរនាយក
- ខេត្តនគរបឋម
- ខេត្តនន្ទបុរី
- ខេត្តបឋមធានី
- ខេត្តពេជ្របូរណ៍
- ខេត្តអយុធ្យា
- ខេត្តរាជបុរី
- ខេត្តសមុទ្រប្រាការ
- ខេត្តសមុទ្រសកល
- ខេត្តសមុទ្រសង្គ្រាម
- ខេត្តស្រះបូរី
- ខេត្តសិង្ហបុរី
- ខេត្តសុវណ្ណបុរី
- ខេត្តកំពែងពេជ្រ
[កែប្រែ] តំបន់ខាងកើត
[កែប្រែ] តំបន់ខាងជើង
- ខេត្តឆៀងថ្មី
- ខេត្តឆៀងរាយ
- ខេត្តកំពែងពេជ្រ (កំផែងពេជ្រ)
- ខេត្តគេលាងណាកូណ
- ខេត្តល៉ាមពូណ
- ខេត្តម៉ែហងសុណ
- ខេត្តនគរសុវណ្ណ
- ខេត្តណាន
- ខេត្តផាយៅ
- ខេត្តពេជ្របុរី
- ខេត្តវិចិត្រ
- ខេត្តវិស្ណុលោក
- ខេត្តព្រែ
- ខេត្តសុខោទ័យ
- ខេត្តតាក
- ខេត្តឧទ័យ
- ខេត្តឧត្តរឌីត
[កែប្រែ] ដំបន់ខាងជើងចៀងខាងកើត (អ៊ីសាណ)
- ខេត្តអំណត់ចម្រើន
- ខេត្តបូរីជ័យភូមិ
- ខេត្តជ័យភូមិ
- ខេត្តកាលសិន្ធុ
- ខេត្តខនកែណ
- ខេត្តលើ
- ខេត្តបហាសារ៉ាគាម
- ខេត្តមុក្ដាហារ
- ខេត្តនគរភ្នំ
- ខេត្តនគររាជសីមា
- ខេត្តណងបួឡាំភូ
- ខេត្តណងគៃ
- ខេត្តរយឯក
- ខេត្តសកលនគរ
- ខេត្តសិរីសាកេត
- ខេត្តសូរិន្ទ
- ខេត្តឧប្បលរាជធានី
- ខេត្តឧត្តរធានី
- ខេត្តយសោធរ
- ខេត្តបឹងកាន
[កែប្រែ] តំបន់ខាងត្បូង
- ខេត្តចូមផូណ
- ខេត្តក្របី
- ខេត្តនគរស្រីធម្មរាជ
- ខេត្តនរាធិវាស
- ខេត្តប៉័ត្តានី (ប៉័ត្តាណី)
- ខេត្តផាងង៉ា
- ខេត្តផាតាលូង
- ខេត្តភូកេត
- ខេត្តរ៉ានុង
- ខេត្តស់ាតូណ
- ខេត្តសងឡា
- ខេត្តសុរដ្ឋធានី
- ខេត្តត្រាង
- ខេត្តយ៉ាឡា
| ទីក្រុងធំជាងនៅប្រទេសថៃ | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| សកិ្ត | ទីក្រុងមេ | ប្រជាពលរដ្ឋ | |||||
| 1 | ទីក្រុងមេបាងកក | ១១,៩៧១,០០០ | |||||
| 2 | ផ័ទា-ចូណបូរី | ១,១៨៣,៦០៤ | |||||
| 3 | ជីអាងម៉ែ | ៩៦០,៩០៦ | |||||
| 4 | ហាតយ៉ាយ-សង់គ្លា | ៨០១,៧៤៧ | |||||
| 5 | នគររាជសីមា | ៤៣៩,៥៤៦ | |||||
I LOVE U
[កែប្រែ] តំណភ្ជាប់ខាងក្រៅ
- Wikitravel - Thailand (ភាសាអង់គ្លេស)
- Tourism Authority of Thailand (ភាសាថៃ)
[កែប្រែ] សូមមើលផងដែរ
[កែប្រែ] សេចក្ដីបញ្ជាក់
- ↑ CIA World Factbook Thailand, CIA World Factbook.
- ↑ THAILAND: Burmese migrant children missing out on education. IRIN Asia. June 15, 2009.
- ↑ Hard lessons in expat paradise. BBC News. December 14, 2006.
- ↑ Thailand and the World Bank, World Bank on Thailand country overview.
- ↑ The Guardian, Country profile: Thailand, 25 April 2009.
- ↑ សិលាចារឹកថ្មី ka 17 នៅប្រាសាទអំពិល ខេត្ត ឧត្ដរមានជ័យ
|
||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||