Jump to content

ង្វៀង ផុក ង៉ុក វ៉ាង

ពីវិគីភីឌា
(ត្រូវបានបញ្ជូនបន្តពី ព្រះបាទនិព្វានបទ)
សម្ដេចព្រះភគវតីព្រះស្រីវរៈក្សត្រី
ព្រះអង្គចូវ
(ង្វៀង ផុក ង៉ុក វ៉ាង)
ព្រះរាជអគ្គមហេសីក្រុងកម្ពុជាធិបតី
(សម័យកាលឧដុង្គ)
រជ្ជកាល១៦១៨-១៦២៧
អង្គមុនសម្ដេចព្រះភគវតីព្រះស្រីចក្រពត្តិ
(សម័យកាលស្រីសន្ធរ)
អង្គក្រោយអ្នកម្នាងសុខ
(តំណែងបាទបរិចារិកា)
ប្រសូតĐàng Trong
រាជាណាចក្រអណ្ណាម
រាជពន្ធភាពព្រះបាទជ័យជេស្ឋាទី២
រាជបច្ឆាញាតិអង្គបុប្ផាវត្តី
អង្គចន្ទវត្តី
វង្សរាជវង្សង្វៀន (ដោយកំណើត)
រាជវង្សកម្វុជទេឝ (ដោយរៀបអភិសេក)
បិតាង្វៀន ហ្វុកង្វៀន (ស្ដេចយួន)
មាតាMạc Thị Giai
សាសនាព្រះពុទ្ធសាសនានិកាយមហាយានបែបយួន
សាសនាប្រជាប្រិយបែបយួន

សម្ដេចព្រះភគវតីព្រះស្រីវរក្សត្រី ព្រះអង្គចូវ (ព្រះនាមដើម ង្វៀង ផុក ង៉ុក វ៉ាង;ភាសាវៀតណាម: Nguyễn Phúc Ngọc Vạn) គឺជាសម្ដេចព្រះរាជអគ្គមហេសីជនជាតិយួននៃព្រះបាទសម្ដេចព្រះបាទជ័យជេស្ឋាទី២ អតីតព្រះចៅក្រុងកម្ពុជាធិបតីសម័យកាលឧដុង្គ ព្រះរាជធីតានៃ ស្ដេចអធិរាជអណ្ណាម ព្រះចៅក្រុងហ្វេ (Huế) ព្រះនាម "សៃវួង" (Sai Vuong) ជាព្រះវររាជមាតានៃព្រះអង្គបុប្ផាវត្តី ( ជាសម្ដេចព្រះរាជអគ្គមហេសីនៃព្រះបាទសម្ដេចព្រះបាទបទុមរាជា អង្គនន់ ) និងព្រះអង្គចន្ទវត្តី ( ជាព្រះទេពីនៃព្រះឧភយោរាជឧទ័យរាជានិងព្រះរាជសម្ភារ ពញាតូ )។[]

សម្តេចព្រះរាជអគ្គមហេសី

[កែប្រែ]

ព្រះបាទជ័យជេស្ឋាទី២ ពីឆ្នាំ ១៦១៨-១៦២២ ថា ជារជ្ជកាលមួយដែលកម្ពុជារងឥទិ្ធ ពលជាខ្លាំងពីប្រទេសសៀម។ ដោយមិនចង់អោយប្រទេសបន្តរណបសៀមព្រះបាទជ័យជេស្ឋាទី២ បានកាត់ផ្ដាច់វប្បធម៌និងឥទិ្ធពលពីប្រទេសសៀម ដោយចងមេត្រីភាពស្អិត រមួតជាមួយអាណ្ណាម។ ព្រះអង្គបានទទួលយកនារីម្នាក់ជាកូនស្ដេចអាណ្ណាម ធ្វើជាភរិយា។ ព្រះបាទជ័យជេស្ឋាទី២ ក៏បានទទួលយកបុត្រីស្ដេចអាណ្ណាម ធ្វើជាព្រះជាយា ហើយលើកអ្នកអង្គចូវ ឲ្យឡើងជាអគ្គមហេសី ។ ក្សត្រីយ៍អង្គនេះ មានសម្ពស្សល្អណាស់ ហើយចេះធ្វើអោយព្រះរាជាស្រឡាញ់និងស្ដាប់បង្គាប់។ គេបានចាត់ទុកទំនាក់ទំនងរវាងព្រះរាជាអាណ្ណាមជាមួយព្រះរាជាកម្ពុជាចាប់ផ្ដើមកើនឡើងត្រឹមពេលដែលក្សត្រីយ៍រូបនេះ យាងមកដល់ព្រះរាជវាំងកម្ពុជា ។ ព្រះអង្គមានបុត្រីមួយអង្គជាមួយស្ដេចស្រីអង្គចូវ ។ ព្រះអង្គទ្រង់លើកអ្នកអង្គចូវ ព្រះរាជបុត្រីអាណ្ណាមឲ្យឡើងជាអគ្គមហេសី។ [][]

ព្រះរាជឥស្សរិយយស

[កែប្រែ]

ព្រះរាជវង្សានវង្ស

[កែប្រែ]

ពង្សាវលី

[កែប្រែ]

ឯកសារយោង

[កែប្រែ]

សូមមើលផងដែរ

[កែប្រែ]
គោរម្យងារសំរាប់រាជ្យ
មុនដោយ
សម្ដេចព្រះភគវតីព្រះស្រីចក្រពត្តិ
(សម័យកាលស្រីសន្ធរ)
ព្រះរាជអគ្គមហេសីកម្វុជទេឝ
(សម័យកាលឧដុង្គ)

១៦១៨-១៦២៧
តដោយ
អ្នកម្នាងសុខ
(តំណែងបាទបរិចារិកា)