ខេត្តផ្សំអំបើស
ខេត្តផ្សំអំបើស
Tỉnh Hậu Giang | |
|---|---|
| និរុត្តិសាស្ត្រ: {{{etymology}}} | |
ទីតាំងនៃខេត្តផ្សំអំបើស ប្រទេសវៀតណាម | |
![]() | |
| Coordinates: 9°47′N 105°28′E / 9.783°N 105.467°ECoordinates: 9°47′N 105°28′E / 9.783°N 105.467°E | |
| ប្រទេស | |
| តំបន់ | ដីសណ្ដទន្លេមេគង្គ |
| ទីរួមខេត្ត | វី ថាញ់ |
| Government | |
| • ក្រុមប្រឹក្សាប្រជាជន ប្រធាន | Trần Văn Huyến |
| • គណៈកម្មាធិការប្រជាជន ប្រធាន | Đồng Văn Thanh |
| Area | |
• Total | ១៦២១.៧ គម2 (៦២៦.១ ម៉ាយ ការ) |
| Population (2021) | ទំព័រគំរូ:Fix comma category |
| Population (2021) | |
• Total | ទំព័រគំរូ:Fix comma category |
| • Density | ០.៦១/km2 (១.៦/sq mi) |
| ប្រជាសាស្រ្ត | |
| • ជនជាតិ | Vietnamese, Hoa, Chăm, Khmer |
| Time zone | UTC+7 |
| Area codes | 293 |
| ISO 3166 code | VN-73 |
| Website | haugiang.gov.vn |
Script error: No such module "Check for conflicting parameters".Script error: No such module "Check for deprecated parameters".
ខេត្តផ្សំអំបើស ឬ ខេត្តហឺវយ៉ាង ( ភាសាវៀតណាម : Hậu Giang ) គឺជាខេត្តមួយនៅដែនដីកម្ពុជាក្រោមស្ថិតនៅក្នុងតំបន់ដីសណ្តទន្លេមេគង្គភាគខាងត្បូងនៃប្រទេសវៀតណាម។ វី ថាញ់ គឺជាទីរួមខេត្ត។
រហូតដល់ចុងបញ្ចប់នៃ សង្គ្រាមវៀតណាម ក្នុងឆ្នាំ ១៩៧៥ ខេត្តនេះបានរួមបញ្ចូលទីក្រុងព្រែកឬស្សី ដែលជាទីរួមខេត្ត។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ ខេត្តនេះត្រូវបានប្តូរឈ្មោះជាខេត្តព្រែកឬស្សី ដោយទីក្រុងព្រែកឬស្សីនៅតែជាទីរួមខេត្ត។ ចុងឆ្នាំ ២០០៤ ព្រែកឬស្សីនិងទីក្រុងជុំវិញមួយចំនួនបានក្លាយជាក្រុងព្រែកឬស្សី (Thành Phố Cần Thơ)។ ខេត្តព្រែកប្ញស្សី ដែលនៅសេសសល់បានក្លាយទៅជាខេត្តផ្សំអំបើស ឬ ខេត្តហឺវយ៉ាង ។
ផ្សំអំបើស មានតំបន់ឧស្សាហកម្ម ៩០២ ហិចតា។ មាន ១២០ គីឡូម៉ែត្រនៃផ្លូវជាតិ៖ ផ្លូវជាតិលេខ ៦១ (ដែលឆ្ពោះទៅផ្លូវជាតិលេខ ១ ឆ្លងកាត់ក្រុងព្រែកឬស្សី តាម ដងទន្លេបាសាក់ ទៅកាន់ ទីក្រុងព្រៃនរគ ) និងការតភ្ជាប់ទឹកតាមប្រឡាយ និងទន្លេទៅកាន់ទន្លេបាសាក់ ។
៨០% នៃខេត្តនឹងស្ថិតនៅក្រោមទឹកបន្ទាប់ពី 0.5 ម៉ែត្រs (1 ft 8 in) ការកើនឡើងកម្រិតទឹកសមុទ្រ ទាក់ទងទៅនឹងកម្ពស់ដីបច្ចុប្បន្ន ដែលថយចុះតាមពេលវេលា។ [១]
រដ្ឋបាល
[កែប្រែ]ឯកសារយោង
[កែប្រែ]- ↑ Minderhoud, P. S. J. (2019). "Mekong delta much lower than previously assumed in sea-level rise impact assessments". Nature Communications 10 (1): 3847. ISSN 2041-1723. DOI:10.1038/s41467-019-11602-1.
