ព្រះបាទជ័យជេដ្ឋាទី១

ពីវិគីភីឌា
ព្រះបាទជ័យជេដ្ឋាទី១
រជ្ជកាល១៥៨៦-១៥៩៣
រាជ្យមុនព្រះបាទសត្ថាទី១
រាជ្យបន្តព្រះបាទរាមាជើងព្រៃ
សាសនាព្រះពុទ្ធសាសនា និងរាជធានីលង្វែក

ព្រះបាទជ័យជេដ្ឋាទី១ (ឆ្នាំ១៥៨៦-ឆ្នាំ១៥៩៤នៃគ.ស)[កែប្រែ]

ព្រះបាទជ័យជេដ្ឋាទី១ (ឆ្នាំគ្រងរាជ្យ៖ ១៥៨៦ -១៥៩៣) ជាបុត្រាច្បងរបស់ព្រះបាទសត្ថាទី១ បានឡើងគ្រងរាជសម្បត្តិ ដោយមានព្រះជន្មទើបតែ១១ព្រះវស្សា ឯបុត្រាទី២ព្រះនាមពញាតន់ មានព្រះជន្ម៦ព្រះវស្សាជាមហាឧបរាជ។ ចំណែកព្រះបាទស្រីសុរិយោពណ៌ ជាមហាឧភយោរាជ។ ក្នុងរជ្ជកាលព្រះបាទជ័យជេដ្ឋាទី១ ប្រទេសជាតិចុះទន់ខ្សោយយ៉ាងខ្លាំង ដែលបណ្ដាលមកពីវិបត្តិរាជវង្សានុវង្ស មន្ត្រីសេនាបតី និងប្រជារាស្ត្រគ្មានជំនឿនឹងគោរពព្រះរាជាវ័យក្មេង គ្មានព្រះរាជតំរិះបន្តិចសោះ ធ្វើឲ្យប្រទេសជិតខាង ជាពិសេសប្រទេសសៀមលើកទ័ពមកវាយលុកចូលប្រទេសខ្មែរជាច្រើនលើកច្រើនសា។ ទីបំផុតសៀមក៏វាយបែកបន្ទាយលង្វែកទៅ នៅឆ្នាំ១៥៩៤[១]

ឯកសារយោង[កែប្រែ]

  1. កែវ ច័ន្ទបូរណ៍