ព្រះបាទរាជេន្ទ្រវរ្ម័នទី២

ពីវិគីភីឌា
Jump to navigation Jump to search
ព្រះបាទរាជេន្ទ្រវរ្ម័នទី២
រជ្ជកាល ៩៤៤-៩៦៨
រាជ្យមុន ព្រះបាទហស៌វរ្ម័នទី២
រាជ្យបន្ត ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៥
បច្ឆាមរណនាម
សិវលោក
សាសនា ព្រហ្មញ្ញសាសនា និងរាជធានីយសោធរបុរៈ

ព្រះបាទរាជេន្ទ្រវរ្ម័នទី២(ឆ្នាំ៩៤៤-ឆ្នាំ៩៦៨នៃគ.ស)[កែប្រែ]

ព្រះអង្គជាក្មួយព្រះបាទយសោវរ្ម័នទី១។ បិតាព្រះនាមហេន្ទ្រវរ្ម័ន មាតាព្រះនាមហេន្ទ្រទេវី(ប្អូនស្រីរបស់ព្រះបាទយសោវរ្ម័នទី១)។ ព្រះអង្គបានលើករាជធានីឆោគគ៌រ្យ(កោះកែរ)មករាជធានីយសោធបុរៈវីញ។ ព្រះអង្គបានកសាងប្រាសាទមេបុណ្យខាងកើត ប្រាសាទប្រែរូប ប្រាសាទប្រាង្គប្រាំជាន់ ប្រាសាទបាទជុំ ប្រាសាទភិមានអាកាស ស្រះស្រង់ ប្រាសាទតាកែវ និងវាយចាមយកបដិមាមាសមកស្រុកខ្មែរវិញ[១]។ នាមព្រះកម្រងតេងជគតដ៏រាជាជាអាចារ្យហោមបានធ្វើជាប្រធាននៃវង្សត្រកូលមានព្រះបាទសិវលោកត្រឡប់មកសោយរាជ្យឯរាជធានីស្រីយសោធរបុរៈវិញ ព្រះអង្គបាននាំយករូបព្រះកម្រតេងជគតដ៏រាជាមកវិញដែរ។ វង្សត្រកូលផងទាំងឡាយធ្វើសក្ការបូជាព្រះកម្រងតេងជគតដ៏រាជាដូចពេលមុន។ ព្រះស្តែងអញអាត្មសិវៈជាបុរោហិតនាព្រះកម្រតេងជគតដ៏រាជាជាអាចារ្យហោមជាប្រធាននៃវង្សត្រកូលបានសាងប្រាសាទនានាមានប្រាសាទវលភី នៅឯស្តុករន្សី បានបង្កើតស្រុកព្រហ្មបុរៈ បង្កើតភូមិកតុកៈ ភូមិសាន្ដិ នៅក្នុដែនដីស្រុករន្សី បានស្ថាបនាព្រះវិហារនៅទីនោះ[២]។ ព្រះអង្គមិនគង់នៅរាជធានីកោះកេរទៀតទេ គឺព្រះអង្គបាននាំយកលិង្គទេវរាជត្រឡប់មករាជធានីយសោធរបុរវិញ ព្រះអង្គបានជួសជុលនិងរៀបកសាងបន្ថែមធ្វើឱ្យរាជធានីយសោធរបុរៈនេះកាន់តែល្អ និងរុងរឿងឡើងថែមទៀត នៅចំកណ្តាលទីក្រុងនេះ ព្រះអង្គចាប់ផ្តើមកសាងប្រាសាទភិមានអាកាសដ៏ល្អឆើតឆាយ ហើយនៅភាគខាងកើតនៃរាជធានីនៅឆ្នាំ៩៥២ ព្រះអង្គបានកសាងប្រាសាទមេបុណ្យខាងកើត ដែលមានប្រាង្គចំនួនប្រាំនៅចំកណ្តាលបារាណ៍យសោធរតដាត ដើម្បីឧទ្ទិសចំពោះព្រះមាតាព្រះបិតា បុព្វការីជនផ្សេងៗទៀត និងសិវលិង្គ។ នៅឆ្នាំ៩៦១ ព្រះអង្គបានកសាងប្រាសាទមួយទៀត ដែលមានរូបរាង និងមានប្រាង្គដូចគ្នាននឹងប្រាសាទមេបុណ្យខាងកើតដែរ ឈ្មោះថាប្រាសាទប្រែរូបស្ថិតនៅខាងត្បូងបារាយណ៍យសោធរតដាត ដើម្បីដម្កល់លិង្គទេវរាជ និងដើម្បីឧទ្ទិសចំពោះព្រះញាតិព្រះអង្គផង។ ហេតុដែលបណ្តាលឱ្យព្រះបាទរាជេន្ទ្រវរ្ម័នទី២ កសាងប្រាសាទប្រែរូប ដែលមានរូបរាងសណ្ឋានដូចគ្នានឹងប្រាសាទមេបុណ្យខាងកើតនោះគឺមកពីប្រាសាទមេបុណ្យខាងកើតនេះ ត្រូវបានសាងសង់ឡើងនៅកណ្តាលបារាយណ៍ ដែលជាហេតុធ្វើឱ្យពិបាកក្នុងធ្វើបុណ្យទាន។ នៅក្នុងរាជ្ជកាលរបស់ព្រះអង្គសាសនាទាំងអស់មានលក្ខណៈរីកចម្រើន នឹងរួមរស់ដោយសុខដម្យជាមួយគ្នា។ នៅក្នុងរាជ្យរបស់ព្រះអង្គនេះដែរ មានវិរៈជន និងមន្រ្តីជាន់ខ្ពស់នៃព្រះបរមរាជវាំងជាច្រើនមានរួមចំនែកកសាង ដូចជានៅឆ្នាំ៩៤៦ ស្ថាបយ្យកររបស់អង្គបានកសាងប្រាសាទបាទជុំ[៣]

ឯកសារយោង[កែប្រែ]

  1. សៀវភៅសិក្សាសង្គម ថ្នាក់ទី១០ ឆ្នាំ២០១៧ របស់ក្រសួងអប់រំ យុជន និងកីឡា ទំព័រទី១៤៨
  2. អត្តបទសិលាចារឹកស្តុកកក់ធំ(ភាគ២ ជាភាសាខ្មែរ)ប្រែសម្រួលដោយសាស្រ្តាចារ្យបណ្ឌិត ឡុង សៀម
  3. ឯកសារប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរ ជាសំឡេង រៀបរៀងដោយ លោករស់ ចន្ទ្របុត្រ