ព្រះបាទរាជេន្ទ្រវរ្ម័នទី២

ដោយវិគីភីឌា
Jump to navigation Jump to search
ព្រះបាទរាជេន្ទ្រវរ្ម័នទី២
រជ្ជកាល ៩៤៤-៩៦៨
រាជ្យមុន ព្រះបាទហស៌វរ្ម័នទី២
រាជ្យបន្ត ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៥
បច្ឆាមរណនាម
សិវលោក
សាសនា ព្រហ្មញ្ញសាសនា និងរាជធានីយសោធរបុរៈ

ព្រះបាទរាជេន្ទ្រវរ្ម័នទី២(ឆ្នាំ៩៤៤-ឆ្នាំ៩៦៨នៃគ.ស)[កែប្រែ]

ព្រះអង្គជាក្មួយព្រះបាទយសោវរ្ម័នទី១។ បិតាព្រះនាមហេន្ទ្រវរ្ម័ន មាតាព្រះនាមហេន្ទ្រទេវី(ប្អូនស្រីរបស់ព្រះបាទយសោវរ្ម័នទី១)។ ព្រះអង្គបានលើករាជធានីឆោគគ៌រ្យ(កោះកែរ)មករាជធានីយសោធបុរៈវីញ។ ព្រះអង្គបានកសាងប្រាសាទមេបុណ្យខាងកើត ប្រាសាទប្រែរូប ប្រាសាទប្រាង្គប្រាំជាន់ ប្រាសាទបាទជុំ ប្រាសាទភិមានអាកាស ស្រះស្រង់ ប្រាសាទតាកែវ និងវាយចាមយកបដិមាមាសមកស្រុកខ្មែរវិញ[១]។ នាមព្រះកម្រងតេងជគតដ៏រាជាជាអាចារ្យហោមបានធ្វើជាប្រធាននៃវង្សត្រកូលមានព្រះបាទសិវលោកត្រឡប់មកសោយរាជ្យឯរាជធានីស្រីយសោធរបុរៈវិញ ព្រះអង្គបាននាំយករូបព្រះកម្រតេងជគតដ៏រាជាមកវិញដែរ។ វង្សត្រកូលផងទាំងឡាយធ្វើសក្ការបូជាព្រះកម្រងតេងជគតដ៏រាជាដូចពេលមុន។ ព្រះស្តែងអញអាត្មសិវៈជាបុរោហិតនាព្រះកម្រតេងជគតដ៏រាជាជាអាចារ្យហោមជាប្រធាននៃវង្សត្រកូលបានសាងប្រាសាទនានាមានប្រាសាទវលភី នៅឯស្តុករន្សី បានបង្កើតស្រុកព្រហ្មបុរៈ បង្កើតភូមិកតុកៈ ភូមិសាន្ដិ នៅក្នុដែនដីស្រុករន្សី បានស្ថាបនាព្រះវិហារនៅទីនោះ[២]

ឯកសារយោង[កែប្រែ]

  1. សៀវភៅសិក្សាសង្គម ថ្នាក់ទី១០ ឆ្នាំ២០១៧ របស់ក្រសួងអប់រំ យុជន និងកីឡា ទំព័រទី១៤៨
  2. អត្តបទសិលាចារឹកស្តុកកក់ធំ(ភាគ២ ជាភាសាខ្មែរ)ប្រែសម្រួលដោយសាស្រ្តាចារ្យបណ្ឌិត ឡុង សៀម