ស៊ីសុវត្ថិ កុសមៈ

ពីវិគីភីឌា
ព្រះមហាក្សត្រិយានី ស៊ីសុវត្ថិ កុសុមៈ នារីរត្នន៍សេរីវឌ្ឍនា
ព្រះមហាក្សត្រិយានី ស៊ីសុវត្ថិ កុសុមៈ នារីរត្នន៍សេរីវឌ្ឍនា
ព្រះមហាក្សត្រិយានី ស៊ីសុវត្ថិ កុសុមៈ នារីរត្នន៍សេរីវឌ្ឍនា
សម្ដេច​ព្រះបរមរាជិនីនាថកម្វុជទេឝ
រជ្ជកាល២០ មិថុនា ១៩៦០ – ៩ តុលា ១៩៧០
អង្គមុន ព្រះបាទ​សម្ដេច​ព្រះ​ នរោត្ដម សុរាម្រិត
អង្គក្រោយរបបរាជានិយមត្រូវបានលុបចោល
ចេង ហេង (ជាប្រធាន សាធារណរដ្ឋខ្មែរ)
រាជានុសិទ្ធិនរោត្តម សីហនុ
ចេង ហេង
សម្ដេច​ព្រះ​រាជ​អគ្គ​មហេសីនៃព្រះមហាក្សត្រកម្វុជទេឝ
ការកាន់កាប់២ មីនា ១៩៥៥ – ៣ មេសា ១៩៦០
រាជាភិសេក៦ មីនា ១៩៥៦
ប្រសូត៩ មេសា ១៩០៤
ភ្នំពេញ, កម្ពុជា, សហភាពឥណ្ឌូចិន
សុគត27 April 1975(1975-04-27) (អាយុ 71 ឆ្នាំ)
ប៉េកាំង, សាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតចិន
រាជពន្ធភាព ព្រះបាទ​សម្ដេច​ព្រះ​នរោត្ដម សុរាម្រិត
រាជបច្ឆាញាតិព្រះករុណាព្រះបាទ​សម្ដេច​ព្រះនរោត្ដម សីហនុ
ព្រះនាម
ស៊ីសុវត្ថិមុនីវង្ស កុសុមៈ នារីរ័ត្នសេរីវឌ្ឍនា
វង្សរាជវង្សស៊ីសុវត្ថិ (ដោយកំណើត)
រាជវង្សនរោត្ដម (ដោយរៀបអភិសេក)
បិតាព្រះករុណាព្រះបាទ​សម្ដេច​ព្រះស៊ីសុវត្ថិ មុនីវង្ស
មាតាសម្ដេច​ព្រះ​រាជ​អគ្គ​មហេសីនរោត្តម កានវិមាន នរល័ក្ខទេវី|
សាសនាពុទ្ធសាសនាថេរវាទ

ព្រះមហាក្សត្រិយានី ស៊ីសុវត្ថិ កុសុមៈ នារីរ័ត្នសេរីវឌ្ឍនា (ទ្រង់ប្រសូតថ្ងៃទី៩ ខែមេសា ១៩០៤ - ២៧ ខែមេសា ១៩៧៥) គឺជាព្រះមហាក្សត្រិយានីនិងសម្ដេចព្រះរាជអគ្គមហេសីនៃព្រះបាទ​សម្ដេច​ព្រះ​នរោត្ដម សុរាម្រិត ព្រះមាតា នៃព្រះករុណាព្រះបាទ​សម្ដេច​ព្រះនរោត្ដម សីហនុ ព្រះរាជធិតារបស់ព្រះករុណាព្រះបាទ​សម្ដេច​ព្រះស៊ីសុវត្ថិ មុនីវង្ស និង សម្ដេច​ព្រះ​រាជ​អគ្គ​មហេសីនរោត្តម កានវិមាន នរល័ក្ខទេវី|[១] [២]ព្រះអង្គត្រូវបានគេស្គាល់ដោយសារការងារសប្បុរសធម៌ និងការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់ព្រះអង្គក្នុងការលើកកម្ពស់ការអប់រំ និងសុខុមាលភាពសង្គមនៅកម្ពុជា។ ព្រះអង្គក៏ជាអ្នកតស៊ូមតិដ៏រឹងមាំសម្រាប់សិទ្ធិស្ត្រី និងបានដើរតួនាទីយ៉ាងសកម្មក្នុងការលើកកម្ពស់ការអប់រំ និងការផ្តល់សិទ្ធិអំណាចដល់ស្ត្រី។

នៅពេល​សោយ​ទិវង្គត​របស់​ ព្រះបាទស៊ីសុវត្ថិ មុនីវង្ស​ នៅឆ្នាំ​១៩៤១ ព្រះបាទនរោត្តមសីហនុ​បាន​ឡើងគ្រងរាជ្យ។ នៅឆ្នាំ ១៩៥៥ ព្រះបាទនរោត្តម សីហនុបានដាក់រាជ្យជំនួសឲ្យព្រះបិតារបស់ព្រះអង្គគឺ ព្រះបាទនរោត្តម សុរាម្រិត ដែលបានសោយរាជ្យបានប្រាំឆ្នាំ។ បន្ទាប់ពីការសោយទីវង្គតរបស់ ព្រះបាទនរោត្តម សុរាម្រិត(ស្វាមី) ព្រះនាងសុីសុវត្ថិ កុសមៈ បានរក្សាឋានៈជាព្រះមហាក្សត្រី និងបន្តមុខងារជានិមិត្តរូប និងតំណាងរាជាធិបតេយ្យ ខណៈពេលដែល ព្រះបាទនរោត្តមសីហនុបានឡើងកាន់តំណែងជាព្រះមហាក្សត្រ ប៉ុន្តែមានឋានៈជាព្រះអង្គម្ចាស់ជាជាងព្រះមហាក្សត្រ។ ផ្ទុយ​ទៅ​នឹង​អ្វី​ដែល​ត្រូវ​បាន​គេ​ចោទ​ប្រកាន់​ពេល​ខ្លះ ព្រះនាងមិន​ដែល​ជា​ព្រះមហាក្សត្រ​ទេ ព្រោះ​ការ​ស្នង​តំណែង​ជា​ស្ត្រី​ត្រូវ​បាន​ហាម​ឃាត់​ក្នុង​រដ្ឋធម្មនុញ្ញ។ បន្ទាប់ពី រដ្ឋប្រហារឆ្នាំ ១៩៧០ ព្រះអង្គ(សុីសុវត្ថិ កុសមៈ)ត្រូវបានចាប់ខ្លួន ប៉ុន្តែបានរក្សាតំណែងរបស់ព្រះអង្គ មុនពេលត្រូវបានដកហូតឋានៈទាំងអស់ក្នុងអំឡុងពេលប្រកាសសាធារណៈរដ្ឋក្នុងខែតុលា ឆ្នាំ១៩៧០ ព្រះអង្គនៅតែស្ថិតនៅក្រោមការឃុំខ្លួនក្នុងព្រះបរមរាជវាំងរហូតដល់សុខភាពរបស់ព្រះអង្គធ្លាក់ចុះនៅឆ្នាំ១៩៧៣ ហើយព្រះអង្គត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យ ចូលរួមជាមួយកូនប្រុសរបស់ព្រះអង្គនៅប្រទេសចិន។ ព្រះអង្គ បានសោយទិវង្គតនៅទីក្រុងប៉េកាំង នៅថ្ងៃទី២៧ ខែមេសា ឆ្នាំ១៩៧៥ ដប់ថ្ងៃបន្ទាប់ពី ខ្មែរក្រហមវាយដណ្តើមយកទីក្រុងភ្នំពេញ។

ព្រះជីវប្រវត្តិ[កែប្រែ]

ឯកសារយោង[កែប្រែ]

កំណត់[កែប្រែ]

  1. "Cambodian Queen is dead in Peking". The New York Times. 28 April 1975. Retrieved 5 June 2020.
  2. Jacobsen, Trudy (2008). Lost Goddesses: The Denial of Female Power in Cambodian History. NIAS Press. ល.ស.ប.អ. 978-87-7694-001-0. 

មើលផងដែរ[កែប្រែ]

មុនដោយ
សម្តេចព្រះអគ្គមហេសី មហាក្សត្រីយ៍ នរោត្តម កាញ្ចនវិមាន នរលក្ខណ៍ទេវី
ព្រះអគ្គមហេសីនំ នៃព្រះករុណា ព្រះបាទ​សម្ដេច​ព្រះស៊ីសុវត្ថិ មុនីវង្ស .
សម្ដេច​ព្រះ​រាជ​អគ្គ​មហេសីនៃព្រះមហាក្សត្រកម្វុជទេឝ តដោយ
សម្ដេច​ព្រះ​រាជ​អគ្គ​មហេសី ​នរោត្តម មុនីនាថ សីហនុ
ព្រះអគ្គមហេសីនំ នៃព្រះករុណា ព្រះបាទ​សម្ដេច​ព្រះ នរោត្ដម សីហនុ.