ខេត្តត្រាច

ពីវិគីភីឌា
Jump to navigation Jump to search

ខេត្ត ត្រាច ជាខេត្តមួយដែលស្ថិតនៅភាគខាងលិច នៃប្រទេសកម្ពុជា និងជាប់ ខេត្តនៃ ប្រទេសកម្ពុជា ចំនួន៣ គឺខេត្ត កោះកុង ពោធិ៍សាត់ បាត់ដំបង ខេត្តនេះសម្បូរទៅដោយភ្នំជាច្រើន និងមានកោះដែលធំជាងគេគឺ កោះឆាង ខេត្តមួយនេះមានផ្ទៃដីចំនួន ២ ៨១៩ គីឡូម៉ែត្រការ៉េ និងមានប្រជាជន ២សែននាក់

Thailand Trat locator map.svg
ខេត្តត្រាច គឺជាខេត្តខ្មែរដែលចំណុះអោយសៀមក្នុងអំឡុង សតវត្សទី១៨ ដល់ សតវត្សទី១៩។
បច្ចុប្បន្នប្រទេសថៃ(សៀម) បានប្ដូរឈ្មោះទៅជា ខេត្តត្រាត ตราด ។

ប្រវត្តិ[កែប្រែ]

ខេត្តត្រាច ជាខេត្តមួយដែលស្ថិតនៅភាគខាងកើតនៃប្រទេសថៃ និងភាគខាងលិចនៃប្រទេសកម្ពុជា នៅឆ្នាំ ១៨៦៣ បារាំងបានកាន់កាប់ផ្នែកខាងលិចនៃ ចន្ទបុរី និង ត្រាច ទាំងស្រុងដោយកងទ័ពបារាំង មានកាលបរិច្ឆេទចាប់ពីឆ្នាំ ១៩០៤ នៅឆ្នាំ១៩០៤ ដើម្បីយកចន្ទបុរីវិញ សៀម ត្រូវបោះបង់ខេត្តត្រាចមកឲ្យ ឥណ្ឌូចិន ជាអ្នកកាន់កាប់ ថ្ងៃទី២៣ ខែមិនា ឆ្នាំ១៩០៦ ត្រាចបានក្លាយជាខេត្តមួយនៃប្រទេសថៃ ជាថ្នូរនឹងការដោះដូរតំបន់ជាច្រើននៅខាងកើត ទន្លេមេគង្គ ដូចជា បាត់ដំបង និង សិរីសោភ័ណ នៅ សង្គ្រាមលោកលើកទី២ កងនាវាចរបារាំងនៃ របបវិឈី បានប៉ុងប៉ងចង់ដណ្ដើមកាន់កាប់ត្រាច មកវិញម្តងទៀត សមរភូមិថៃបានផ្ទុះឡើងនៅថ្ងៃទី ៥ ខែមករា ឆ្នាំ១៩៤១ និង បញ្ចប់នៅថ្ងៃទី ១៧ ខែមករា ឆ្នាំ១៩៤១ នៅ កោះឆាង នៅពេលដែលនាវាថៃ ៣គ្រឿង ត្រូវបានលិច ក្រោយមក កងទ័ពជប៉ុន បានបញ្ចប់ជម្លោះនេះតាមរយៈការទូត ។

រដ្ឋបាល[កែប្រែ]

ខេត្តនេះត្រូវបានប្រទេសថៃបែងចែកជា ៧ ស្រុក ៣៨ ឃុំ និង ២៥៤ ភូមិ ខេត្តខាងក្រោមនេះជាឈ្មោះស្រុកខ្មែរដែលនៅសល់

ខេត្តត្រាចមានស្រុក÷

(នៅមានស្រុកច្រើនទៀត ដែលបាត់ដានប្រវត្តិសាស្ត្រនៃស្រុកខ្លះ)

មើលផងដែរ[កែប្រែ]