ចុល្លាង្ករណ៍

ពីវិគីភីឌា
ចុល្លាង្ករណ៍
จุฬาลงกรณ์
រាមាទី៥
Chulalongkorn LoC.jpg
ព្រះមហាក្សត្រសៀម
រជ្ជកាល១ តុលា ១៨៦៨ – ២៣ តុលា ១៩១០
រាជាភិសេក១១ វិច្ឆិកា ១៨៦៨ (ដំបូង)
១៦ វិច្ឆិកា ១៨៧៣ (ទីពីរ)
អង្គមុនមង្កុដ (រាមាទី៤)
អង្គក្រោយព្រះបាទសម្ដេចព្រះបរមេន្ទ្រមហាវជិរាវុធ ព្រះមង្កុដក្លៅចៅយូហួ (រាមាទី៦)
រាជានុសិទ្ធិស្រីសុរិយាវង្ស (១៨៦៨–១៨៧៣)
សម្ដេចព្រះនាងចៅសៅវភាផង់សី ព្រះបរមរាជិនីនាថ (១៨៩៧)
ព្រះបាទសម្ដេចព្រះបរមេន្ទ្រមហាវជិរាវុធ ព្រះមង្កុដក្លៅចៅយូហួ (១៩០៧)
ព្រះអនុរាជបវរវិជ័យជាញ (១៨៦៨–១៨៨៥)
ប្រសូត២០ កញ្ញា ១៨៥៣
ព្រះបរមមហារាជវាំង, បាងកក, សៀម
សុគត២៣ តុលា ១៩១០ (ព្រះជន្មាយុ ៥៧ វស្សា)
ព្រះទីនាំងអម្ពរស្ថាន
ព្រះរាជវាំងឌុសិត, បាងកក, សៀម
រាជពន្ធភាពសម្តេចព្រះនាងចៅសុន័ទ្នាកុមារីរ័តន៍
សម្ដេចព្រះនាងចៅសៅវភាផង់សី ព្រះបរមរាជិនីនាថ
សម្តេចព្រះនាងចៅសាវាដវ័ទន្នា
ចៅឃុនព្រះព្រះប្រាយុនរ៉ាវ៉ុង (អ្នកម្នាង ផា ប៊ុនណាក់)
បូករួមទាំងមហេសី និងស្នំចំនួន ៣២ រូបទៀត (សរុប ១១៦ នាក)
រាជបច្ឆាញាតិបុត្រចំនួន ៣៣ និងបុត្រីចំនួន ៤៤ អង្គ
វង្សរាជវង្សចក្រី
បិតាមង្កុដ (រាមាទី៤)
មាតាសម្តេចព្រះទេពសិរិន្ទ្រាបរមរាជិនី
សាសនាព្រះពុទ្ធសាសនា
ព្រះហត្ថលេខាចុល្លាង្ករណ៍ จุฬาลงกรณ์'s signature

ព្រះបាទសម្ដេចចុល្លាង្ករណ៍ (ភាសាសៀម៖ จุฬาลงกรณ์, ២០ កញ្ញា ១៨៥៣ – ២៣ តុលា ១៩១០) ឬរាមាទី៥ គឺជាព្រះមហាក្សត្រសៀមទីប្រាំក្រោមរាជវង្សចក្រីពីឆ្នាំ១៨៦៨ ដល់ឆ្នាំ១៩១០។ ប្រជាជននៅក្នុងរជ្ជកាលព្រះអង្គតែងទូលហៅព្រះអង្គថា ព្រះពុទ្ធចៅហ្លួង (សៀម៖ พระพุทธเจ้าหลวง)។

ឯកសារយោង[កែប្រែ]

ចុល្លាង្ករណ៍
ប្រសូត/កើត: ២០ កញ្ញា ១៨៥៣ សុគត/ស្លាប់: ២៣ តុលា ១៩១០
គោរម្យងារសំរាប់រាជ្យ
មុនដោយ
មង្កុដ
ព្រះមហាក្សត្រសៀម
១៨៦៨–១៩១០
តដោយ
វជិរាវុធ