ផ្ញៀវ

ពីវិគីភីឌា
Jump to navigation Jump to search
ផ្លែឈើផ្ញៀវទុំហៅទំពាំងបាយជូភូមា

ផ្ញៀវ ហៅថា ទំពាំងបាយជូភូមា គឺជា​ឈើ​មួយ​ប្រភេទ មាន​ផ្លែ​ចេញ​ពី​មែក​ឬ​ពី​ដើម​ជា​ចង្កោម​ៗ មាន​រស​ជូរ​អែម​ឬ​ជូរ បរិភោគ​ជា​ចំណី​បាន ។​

ប្រភពដើម[កែប្រែ]

ធ្លាប់​ឃើញ​នៅ​ទូទាំង​ទ្វីប ​អាស៊ី ដែល​ភាគច្រើន​ដាំដុះ​នៅ ​ប្រទេស​ភូមា កម្ពុជា ឡាវ វៀតណាម ឥណ្ឌា បង់ក្លាដែស និង ​ម៉ាឡេស៊ី ។ វាដុះនៅក្នុងព្រៃបៃតងនៅលើដីធំទូលាយ។ ផ្លែឈើត្រូវបានប្រមូលផល និងប្រើប្រាស់ក្នុងស្រុក បរិភោគជាផ្លែឈើ ស្ងោរ ឬធ្វើស្រា។ វាក៏ត្រូវបានគេប្រើជាឱសថដើម្បីព្យាបាលជំងឺស្បែកផងដែរ។ សំបកឈើ ឫស និងឈើត្រូវបានប្រមូលផលសម្រាប់ប្រើប្រាស់ជាឱសថ។

ការពិពណ៌នា[កែប្រែ]

ដើមឈើបៃតង លូតលាស់យឺតៗដល់ ២៥ ម៉ែត្រដោយមានសំបកស្តើង។

ផ្លែ​ផ្ញៀវមាន​រាង​ពង​ក្រពើ ពណ៌​លឿង ពណ៌ផ្កាឈូក ទៅ​ក្រហម​ភ្លឺ ឬ​ពណ៌​ស្វាយ។ មាន​ទំហំ ២.៥-៣.៥ សង់ទីម៉ែត្រ។

រដូវ[កែប្រែ]

ក្នុងមួយឆ្នាំផ្ញៀវមានផ្លែតែមួយដងគត់ គឺក្នុងរង្វង់ខែមេសា និងឧសភា តែប៉ុណ្ណោះ បើលើសពីនោះវាផុតរលុតរដូវកាលហើយ។

នៅតំបន់ដងភ្នំគូលែន ដល់រដូវ ផ្លែផ្ញៀវទុំល្មមគឺសម្បូរហូរហៀរណាស់ សុទ្ធតែធម្មជាតិពិតៗពីព្រៃភ្នំតែម្ដង។[១]

ការប្រើប្រាស់[កែប្រែ]

សំបកឈើ ឫស និងឈើត្រូវហាលឲ្យស្ងួត រួចកិនឲ្យម៉ត់ មុននឹងស្ងោរក្នុងទឹក។ ផ្លែឈើអាចរក្សាទុកបានរយៈពេល 4-5 ថ្ងៃ ឬស្ងោរ និងលាយជាមួយអំបិល បន្ទាប់មកវារក្សាទុកបានយ៉ាងល្អនៅក្នុងពាងបិទជិត។

សារធាតុចិញ្ចឹម[កែប្រែ]

សារធាតុចិញ្ចឹម​ចាំបាច់​មួយ​ដែល​មាន​ផ្ទុក​នៅ​ក្នុង​ផ្លែ​ផ្ញៀវ គឺ​វីតាមីន C ដែល​ដើរតួ​នាទី​យ៉ាង​សំខាន់​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រព័ន្ធ​ភាពស៊ាំ​មាន​ភាព​ប្រសើរ​ឡើង ។[២]

ឯកសារយោង[កែប្រែ]