ខេត្តរោងដំរី

ដោយវិគីភីឌា
Tây Ninh Province
Tỉnh Tây Ninh
Province
រហស្សនាម: Western Security
Location of Tây Ninh within Vietnam
កូអរដោនេ: 11°20′N 106°10′E / 11.333°N 106.167°E / 11.333; 106.167កូអរដោនេ: 11°20′N 106°10′E / 11.333°N 106.167°E / 11.333; 106.167
Country  Vietnam
Region Southeast
Capital Tây Ninh
រដ្ឋាភិបាល
 • People's Committee Chair Phan Thành Thắm
ផ្ទៃក្រឡា
 • សរុប ៤០២៩,៦ គម (១៥៥៥,៨ ម៉ាយ ការ)
ប្រជាជន (2004)
 • សរុប ១,០២៩,៨០០
 • សន្ទភាព Bad rounding here០,០០០២៦/គម (Bad rounding here០,០០០៦៦/ម៉ាយ ការ)
Demographics
 • Ethnicities Vietnamese, Chăm, Khmer, Hoa
HDI
 • HDI (2011) 0.537
ល្វែងម៉ោង ICT (ម.ស.ស.+7)
Calling code 66
ក្រមអ.ម.អ. ៣១៦៦ VN-37
គេហទំព័រ tayninh.gov.vn

រោងដំរី (​យួនៈ​Tây Ninh) ជា​ខេ​ត្ក ខ្មែរ​មួយ នៅ​ដែនដី កម្ពុជា​ក្រោម ឋិត​នៅក្នុង​តំបន់​ដូន​ណៃ ឬ ភាគ​ខាងកើត ដែនដី​សណ្ត​ទន្លេមេគង្គ ។​

ទិដ្ឋភាពខេត្តរោងដំរី។

ភូមិសាស្ត្រ​[កែប្រែ]

​ទិស​ខាង​លិច និង​ខាងជើង​ជាប់ ព្រំប្រទល់ នឹង​ប្រទេស​កម្ពុជា។ ខាងកើត​ជាប់​នឹង​ខេត្ត​ទួលតា​មោក [​ប​ច្ចុ​ប្ប​ន្នៈ ខេត្តបិ​ន​យឿ​ង (Bình Dương និង​ខេត្ត​បិ​ន​ភឿ​ក (Bình Phước)។ ខាងកើត​មាន ព្រំប្រទល់​ជាប់ នឹង​ទីក្រុងព្រៃនគរ និង​ខេត្ត​កំពង់​គោ (Long An)។​

​ផ្ទៃដី​៖

​បច្ចុប្បន្ន ខេត្ត​រោងដំរី​មាន​ផ្ទៃដី ៤.០២៩,៦ គម។​

​ខេត្ត​រោងដំរី​ជា​តំបន់​មួយ ដែលមាន​ភ្នំ​វាលទំនាប​ស្មើ និង​មាន​ទេសភាព​ដ៏​ស្រស់ត្រកាល​គួរ​ជាទី គយគន់​នៃ​ភ្ញៀវ​ទេសចរណ៍ ទាំងឡាយ ។ ព្រៃ​រោងដំរី មាន​ដើមឈើ​មានតម្លៃ​ជាង ២០០ មុខ សត្វព្រៃ ចំនួន ២៥០ ប្រ ភេទ ក្នុងនោះ​មាន​សត្វ​ពស់ អណ្តើក ជាដើម។​

​រដ្ឋបាល​[កែប្រែ]

​បច្ចុប្បន្ន ខេត្ត​រោងដំរី​រដ្ឋាភិបាល​បក្សកុម្មុយនិស្ត​យួន បាន​ចែក​រដ្ឋបាល ភូមិសាស្ត្រ​ចេញ​ជា ៨ ស្រុក និង​មជ្ឈមណ្ឌល​ទី​រួម​ខេត្ត​មួយ​។ ម​ជ្ឃ​មណ្ឌល​ទី​រួម​ខេត្ត​នៃ​ខេត្ត​រោងដំរី គឺ​ទី​រួម ខេត្ត​រោងដំរី (thị Xã Tây Ninh)។​

ពលរដ្ឋ​[កែប្រែ]

​ខេត្ត​រោងដំរី មាន​ប្រជាជន​សរុប​ទាំង អស់​ចំនួន ១.០២៩.៨០០ នាក់។​

​វប្បធម៌​[កែប្រែ]

​ស្ថាបត្យកម្ម​ខ្មែរ ដូចជា​ព្រះវិហារ និង​កេរដំណែល​បុរេប្រវត្តិសាស្ត្រ បាន​ត្រូវគេ​វាយតម្លៃ​យ៉ាង ខ្ពស់​ថា ជា​ខឿនអរិយធម៌ ដ៏​រុងរឿង​មួយ ដែលមាន​វត្ត មាន​ឆាប់​បំផុត​នៅ​កម្ពុជា​ក្រោម។​

​វត្ត​ខ្មែរក្រោម​មាន ៥ គឺ​៖

  1. បុញ្ញ​ចន្ទរង្សី (​បុណ្យ​)
  2. សុរិយរង្សី (​ក្បាលស្ពាន​)
  3. គុជ​សារ​ង្សី​គម្ពីរ​ប​ព៌​ត (​រោងដំរី​)
  4. គម្ពីរ​វន​មង្គល (​ក្រអូប​)
  5. សូ​ភី​វន​មង្គល

ឯកសារយោង[កែប្រែ]

ដោយ ថាច់ ប្រីជា គឿន