បារាយណ៍ខាងលិច

ពីវិគីភីឌា
Jump to navigation Jump to search
បារាយណ៍ខាងលិច
បារាយណ៍ខាងលិច.jpg
ឈ្មោះ: បារាយណ៍ខាងលិច
អ្នកកសាង: ព្រះបាទឧទយាទិត្យវរ្ម័នទី២
កាលបរិច្ឆេទកសាង: ពាក់កណ្តាលសតវត្សទី១១
ឧទ្ទិសថ្វាយ: ព្រហ្មញ្ញសាសនា
ស្ថាបត្យកម្ម: រចនាបថបាពួន
ទីតាំង: ខេត្តសៀមរាប

ព័ត៌មានទូទៅ[កែប្រែ]

បារាយណ៍ខាងលិច ឬបារាយណ៍ទឹកថ្លាត្រូវបានកសាងឡើងនៅក្នុរជ្ជកាលព្រះបាទឧទយាទិត្យវរ្ម័នទី២ នៅពាក់កណ្តាលសតវត្សទី១១។ នៅខាងលិចរាជធានីអង្គរ ព្រះបាទឧទ័យទិត្យវរ្ម័នទី២ បានជីកអាងស្តុកទឹកធំមួយ មានបណ្តោយ ៨គីឡូម៉ែត្រ និងទទឹងប្រវែង ២.២០០គីឡូម៉ែត្រ។ គេគិតថាបារាយណ៍ខាងកើតជាសញ្ញាមួយ បញ្ជាក់ឱ្យដឹងថា ប្រទេសមានភាពរាំងស្ងួត ហើយម្យ៉ាងទៀតចង់សង្កត់ធ្ងន់លើការសាងសងបារាយណ៍ថ្មី។ នៅសម័យនោះទឹកបារាយណ៍ខាងកើតស្រកទឹកអស់ ហើយទឹកស្តុកទុកនោះក៏មិនគ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីប្រើប្រាស់ដែរ ជាហេតុតែមួយគត់។ នៅចំកណ្តាលបារាយណ៍ខាងលិច ព្រះអង្គបានកសាងប្រាសាទមួយឈ្មោះថា ប្រាសាទមេបុណ្យខាងលិច[១]

ឯកសារយោង[កែប្រែ]

  1. ប្រវត្តិសាស្រ្តសង្ខេបនៃរាជធានីក្នុងតំបន់អង្គរ និងសង្គមខ្មែរក្នុងរជ្ជកាលព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ រៀបរៀងចងក្រង និងប្រែសម្រួលដោយលោកអួង វន ឆ្នាំ២០០៦ ទំព័រទី២៥