ស្រះស្រង់

ពីវិគីភីឌា
Jump to navigation Jump to search
ស្រះស្រង់
Sras srang.jpg
ឈ្មោះ: ស្រះស្រង់
អ្នកកសាង: ព្រះបាទរាជេន្ទ្រវរ្ម័នទី២
កាលបរិច្ឆេទកសាង: សតវត្សទី១០
ឧទ្ទិសថ្វាយ: ព្រហ្មញ្ញសាសនា
ស្ថាបត្យកម្ម: រចនាបថបាយ័ន
ទីតាំង: ខេត្តសៀមរាប

ប្រវត្តិប្រាសាទ[កែប្រែ]

ស្រះស្រង់មានទីតាំងស្ថិតនៅខាងកើតស្របនិងអក្សរប្រាសាទបន្ទាយក្តី ដែលមានទំហំប្រវែង ៧០០x៣០០ ម៉ែត្រ។ កសាងដោយកវិន្ទ្ររីមាថន ដែលជាស្ថបយ្យកររបស់ព្រះបាទរាជេន្ទ្រវរ្ម័នទី២(៩៤៤-៩៦៨) ហើយត្រូវបានសាងសង់បន្ថែមដោយព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧នៅចុងសតវត្សរ៍ទី១២ ។ នៅកណ្តលស្រះគេសង្កេតឃើញថាមានសំណង់ដុំថ្មមួយចំនួនដែលប្រហែលបង្កើតឡើងជាគ្រឹះសម្រាប់ព្រះពន្លាតូចមួយ ដែលមានទំងន់ស្រាល[១]។ ស្រះស្រង់គឺជាឈ្មោះដែលប្រជាជនក្នុងតំបន់អង្គរហៅតៗគ្នា ប្រជាជនបានតំណាលតៗគ្នាថា ស្រះនេះកាលពីដើមត្រូវបានគេជីកសម្រាប់ជាទីកន្លែងដែលស្តេចនាសម័យនោះជាស្រះទឹក ដើម្បីលុបលាងព្រះកាយនៅទីនេះ ក៏ដូចជាធ្វើពិធីសមាធិដ្ឋាននៅក្នុងប្រាង្គកណ្តាលនៃស្រះនេះ។ ស្រះនេះកសាងឡើង ស្រះនេះមាន ដែលមានរានហាលដ៏ស្រស់ស្អាត។ ស្រះនេះសាងសង់តែងតែមានទឹកជាប់ជានិច្ច និងមានទេសភាពស្រស់បំព្រងព័ទ្ធជុំវិញ។ ស្រះនេះបានសាងសង់ឡើងពីថ្មភក់ និងថ្មបាយក្រៀម។ រានហាលនៅស្រះស្រង់មានរាងកាកបាទដែលមានបង្កាន់ដៃនាគ និងមានតោឈរយាមផ្លូវ។

ស្រះស្រង់.jpg

ការបោសសម្អាត ជួសជុល និងការធ្វើកំណាយ[កែប្រែ]

ស្រះស្រង់ត្រូវបានរៀបចំសម្អាតដោយក្រុមការងាររបស់លោក H. Marchal នៅឆ្នាំ១៩២០ និងជួសជុលឡើងវិញដោយក្រុមការងាររបស់លោក B.P Groslier នៅចន្លោះឆ្នាំ១៩៦៣-១៩៦៥។ សកម្មភាពកំណាយបានវិវត្តន៍ជាបន្តបន្ទាប់ មានប្រវែង១៦០០ម៉ែត្រការ៉េមានជម្រៅជាមធ្យមពី២ទៅ២.៥ម៉ែត្រ។ នៅក្នុងការធ្វើកំណាយមួយនាឆ្នាំ១៩៦៣ គេប្រទះឃើញថូមួយចំនួនមានផ្ទុកនូវអិដ្ឋិធាតុទាំងឡាយដែលគេដែលគេបានបូជារួចកប់នៅក្នុងដីនៅក្នុងតំបន់ស្រះស្រង់ដែលត្រូវបានគេយល់ឃើញថាគឺជាផ្នូរ។ គេរកឃើញបណ្តុំនៃក្រឡនិងគំនរព្រះបដិមាព្រះពុទ្ធជាមួយនិងវត្ថុសិល្បៈផ្សេងៗ ជាច្រើនទៀត ដែលធ្វើអំពីសំរិទ្ធមានជាអាទិ៍ ពុម្ពបដិមាមានចំនួន១ ដែលស្ថិតនៅក្នុងសតវត្សទី១២ រហូតដល់សតវត្សទី១៥នៃគ.ស ភស្តុតាងកំណាយបានបង្ហាញថាមានច្រើនជាង២០០រណ្តៅសាកសពជាមួយវត្ថុធ្វើអំពីសំរិទ្ធចំនួន៣០០ ព្រមទាំងមានកុលាភាជន៍ជាង ១០០០នៅទីនោះផងដែរ។ នៅជុំវិញរណ្តៅសាកសពគេក៏ប្រទះឃើញមានវត្ថុតូចៗមួយចំនួនទៀត ដែលគេយកមកបញ្ចុះជាមួយសាកសពមានដូចជា បន្ទះដីឥដ្ឋសម្រាប់បួងសួង ពុម្ពព្រះបដិមាធ្វើអំពីដីដុត កញ្ចក់ធ្វើអំពីសំរិទ្ធ គ្រឿងសព្វាវុធធ្វើអំពីដែក និងដុំស្មិត និងសំណរជាដើម។

សំណង់ស្ថាបយ្យកម្ម និងការតុបតែងលំអ[កែប្រែ]

ស្រះស្រង់ត្រូវបានកសាងឡើងដោយមានកាំជណ្តើរព័ទ្ធជុំវិញ ហើយមានព្រះពន្លាកិត្តិយសខ្ពស់មួយសាងអំពីថ្មបាយក្រៀមលាយជាមួយថ្មភួក។ ព្រះពន្លានេះធ្លាប់មានប្រក់ដំបូលធ្វើអំពីឈើ ប្រហែលជាទីដែលព្រះមហាក្សត្រគង់ប្រថាប់ជួបជុំជាមួយមន្ត្រី។ នៅលើព្រះពន្លាក្បែរមាត់ទឹកមានចម្លាក់សត្វតោ និងបង្កាន់ដៃនាគ ដែលនៅផ្នែកនៃក្បាលនាគមានរូបបក្សីគ្រុឌត្រដាងស្លាបនៅចន្លោះក្បាលនាគទាំងពីរ។

តួនាទីរបស់ស្រះស្រង់[កែប្រែ]

មានមតិមួយតំណាលថា ព្រះបាទជ័យវម្ម៌ទី៧ បានកសាងបន្ថែមនៅទីកន្លែងចាស់នៃស្រះស្រង់នេះ។ មានគោលបំណងពីរសំខាន់ៗ៖

  • គឺបម្រើជាប្រព័ន្ធធារាស្រ្តដែលអ្នកស្រុករស់នៅជុំវិញបរិវេណស្រះស្រង់អាចយកទឹកមកផ្គត់ផ្គង់សម្រាប់ជីវភាពរស់នៅប្រចាំថ្ងៃ និងផ្គត់ផ្គង់លើដីស្រែសម្ការ។
  • ព្រះអង្គបានកសាងប្រាង្គមួយនៅចំកណ្តាលស្រះសម្រាប់គង់សមាធិ ប៉ុន្តែប្រាង្គនោះនៅសេសសល់តែខឿនប៉ុណ្តោះ។

រូបភាព[កែប្រែ]

ឯកសារយោង[កែប្រែ]

  1. សារណាបញ្ជប់បរិញ្ញាបត្របុរាណវិទ្យា ប្រាសាទបន្ទាយក្តី របស់លោក ហេង វិជ្ជា ឆ្នាំ២០០២ ទំព័រទី៣៩និង៤០។