ប្រាសាទឃ្លាំង

ពីវិគីភីឌា
Jump to navigation Jump to search

ប្រាសាទ​ឃ្លាំង​ជា​ប្រាសាទ២ដាច់ដោយឡែក​ពីគ្នា​ដែល​មួយ​ឋិត​នៅ​ពី​ខាងជើង និង​មួយទៀត​ឋិត​នៅ​ពី​ខាងត្បូង ប៉ុន្តែ​ប្រាសាទ​ទាំងពីរ​នេះ​ឋិត​នៅ​ពី​ខាងក្រោយ​ប្រាសាទ​សួរ​ព្រ័ត ភាគ​ខាងកើត​ព្រះបរមរាជវាំង ដោយមាន​ផ្លូវ​កាត់​ពី​ព្រះបរមរាជវាំង​ទៅកាន់​ទ្វារ​ជ័យ​នៃ​ក្រុង​អង្គរធំ។ ប្រាសាទ​នេះ​សាងសង់ឡើង​អំពី​ថ្មភក់ ដោយ​ប្រាសាទ​ឃ្លាំង​ដែល​នៅ​ពី​ខាង ជើង​ហៅថា​ប្រាសាទ​ឃ្លាំង​ជើង និង​ប្រាសាទ​ដែល​នៅ​ពី​ខាងត្បូង​ហៅថា​ប្រាសាទ​ឃ្លាំង​ត្បូង។ ប្រាសាទ​ទាំងពីរ​នេះ​ថ្វី​ត្បិត តែ​សាងសង់ឡើង​នៅមុន​ក្រោយ​គ្នា​ក៏ដោយ ប៉ុន្តែ​មាន​រូបរាង​ស្ទើរ​ដូចគ្នា​ទាំងស្រុង​ទោះបី​ប្រាសាទ​ឃ្លាំង​ខាងត្បូង ​តូច​ជាង​បន្តិច​ក៏ដោយ។ ប្រាសាទ​ឃ្លាំង​ខាងជើង​កសាងឡើង​នៅ​សតវត្ស​ទី១០ដោយ​ព្រះបាទ​ជ័យ​វរ្ម័នទី៥ និង​ប្រាសាទ​ឃ្លាំង​ខាងត្បូង​កសាងឡើង​នៅ​សតវត្ស​ទី១១ដោយ​ព្រះបាទ​សូរ្យ​វរ្ម័នទី។ ក្រៅពី​ប្រាសាទ​ទាំងពីរ​ដែល​ឋិត​ក្នុង​រចនាបថ​ឃ្លាំង នៅមាន​ប្រាសាទ​ផ្សេងទៀត​ដូចជា​ប្រាសាទភិមានអាកាស និង​ប្រាសាទតាកែវ​ក៏​ឋិត​ក្នុង​រចនាបថ​ឃ្លាំង​ផងដែរ។ ឃ្លាំង​មានន័យថា​ជា​បន្ទប់​សម្រាប់​ផ្ទុក​នូវ​សម្ភារផ្សេងៗ ក៏ប៉ុន្តែ​ប្រាសាទ​នេះ​មិនមែន​ជាឃ្លាំង​ផ្ទុក​ដូច​ឈ្មោះ​នោះទេ ផ្ទុយទៅវិញ តាម​ការសិក្សា​ស្រាវជ្រាវ​របស់​អ្នកប្រវត្តិសាស្ត្រ​បានបង្ហាញ​ថា ទីនេះ​ទំនងជា​កន្លែង​សម្រាប់​ទទួលភ្ញៀវ​របស់​ព្រះមហាក្សត្រ ដូចជា​ពួក​អភិជន ឬ​ជនបរទេស​ជាដើម។ ប្រាសាទ​ឃ្លាំង​ខាងជើង​កាលដើមឡើយ​ក្នុង​រាជ​ព្រះបាទ​រាជេន្ទ្រ​វរ្ម័នទី២ សាងសង់ឡើង​ពី​ឈើ ប៉ុន្តែ​ត្រូវ​រុះរើ​ជួសជុល​ពី​ថ្មភក់​វិញ​ម្ដង​ដោយ​ព្រះបាទ​ជ័យវរ្ម័នទី៥មុន​ការសាងសង់​ប្រាសាទ​ឃ្លាំង ខាងត្បូង។